รายงานการจัดการความรู้ในองค์กร
ตอนที่ 1 ข้อมูลทั่วไป
1. ชื่อองค์กร โรงเรียนกุงแก้ววิทยาคาร ที่อยู่ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองกุงแก้ว อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู
ตอนที่ 2 รายชื่อแกนนำนักจัดการความรู้ขององค์กร เพื่อจัดทำทำเนียบนักจัดการความรู้โครงการ EDKM
1. นายกิตติชัย การโสภา ตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียน บทบาทคุณเอื้อ
2. นายจักรกฤษณ์ เดชา , นางสาวนงลักษณ์ โกมุทพงษ์ ตำแหน่ง ครูชำนาญการ บทบาทคุณอำนวย
3. นางสาวบังอร โนนสง่า ตำแหน่ง ครูผู้ช่วย บทบาทคุณประสาน
4. นายจักรกฤษณ์ เดชา , นางสาวนงลักษณ์ โกมุทพงษ์ , นางสาวรัตนา ขันทะคีรี ,
นายวีระศักดิ์ โพธิ์สิงห์ , นายสุระชัย คำภิหนู , นายภราดร วงษ์จันทร์
นางสาวธิดาทิพย์ วิดีสา,นายภัทรวุฒิ มหาหิงษ์ บทบาทคุณลิขิต
นางสาวจุฬาวรรณ บัวกอ,นายกฤษณะ แสงมี
นางสาวภคธนัน แสนโฮม , นางสาวบังอร โนนสง่า
นางสาวนัฐกานต์ ชาวเหนือ , นายประสงค์ โสนะชัย
นางสาวสิริวรรณ พุกหน้า
5. นางสาวบังอร โนนสง่า , นางสาวสิริวรรณ พุกหน้า ตำแหน่ง ครูผู้ช่วย,พนักงานราชการ บทบาทคุณวิศาสตร์
ตอนที่ 3 แผนปฏิบัติที่ดีเลิศ (Best practice) ขององค์กรในเรื่องการจัดการความรู้
เรื่อง KM : การแก้ไขปัญหาการทะเลาะวิวาทในโรงเรียน
1. เกริ่นนำ
โรงเรียนกุงแก้ววิทยาคาร ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 บ้านหนองกุงแก้ว ตำบลหนองกุงแก้ว อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดเล็กในชุมชนชนบท นักเรียนส่วนใหญ่ไม่ได้อาศัยอยู่กับ พ่อแม่ เพราะครอบครัวมีฐานะทางเศรษฐกิจไม่มั่นคง ผู้ปกครองต้องทำงานหนักและไม่ค่อยมีเวลาดูแลบุตรหลานเท่าที่ควร ทำให้นักเรียนบางกลุ่มเกิดการรวมตัวกัน มั่วสุม ส่งผลให้นักเรียนมีปัญหาด้านการเรียนและความประพฤติ มีนิสัยก้าวร้าว ติดเพื่อน และเชื่อเพื่อนมากกว่าพ่อแม่ ผู้ปกครองและครู ก่อให้เกิดปัญหาทะเลาะวิวาทอยู่เสมอ ทั้งนักเรียนด้วยกันเองและนักเรียนกับวัยรุ่นในชุมชน ทำให้ผู้ปกครองบางส่วนย้ายลูกหลานไปเรียนที่อื่น เพราะเกิดความไม่มั่นใจในความปลอดภัย ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้จำนวนนักเรียนลดลงอย่างต่อเนื่อง
2. วัตถุประสงค์
1) เพื่อแก้ไขปัญหาการทะเลาะวิวาทในโรงเรียนและชุมชน
2) เพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งให้กับสถาบันครอบครัว
3) เพื่อส่งเสริมความสมานฉันท์ในชุมชน
3. วิธีดำเนินงาน
1) ศึกษาข้อมูลนักเรียนเป็นรายบุคคล โดยการออกเยี่ยมบ้าน พบปะพูดคุยกับผู้ปกครอง เพื่อรู้จักนักเรียนอย่างแท้จริง รวมทั้งเป็นการสร้างภาพลักษณ์ของผู้บริหารและคณะครูในโรงเรียน ต่อผู้นำชุมชน และผู้ปกครองนักเรียน เพื่อให้เกิดความเชื่อมั่นว่าทางโรงเรียนจะสามารถแก้ไขปัญหาในเรื่องนี้ได้
2) หลักจากการศึกษาข้อมูลนักเรียนเป็นรายบุคคลแล้ว จากนั้นทำการคัดกรองนักเรียนออกเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มปกติ กลุ่มเสี่ยง และ กลุ่มที่มีปัญหา และทำการแต่งตั้งครู พ่อแม่ ผู้ปกครอง ดูแลนักเรียนตามระดับของปัญหา
3) ประชุมผู้ปกครอง ผู้นำชุมชน ผู้นำเยาวชน ผู้นำนักเรียน และคณะครูของโรงเรียน ร่วมแสดงความคิดเห็นในการหาแนวทางในการแก้ไขปัญหา พร้อมทั้งร่วมกันวางแผนขั้นตอนในการแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบ
4) จัดกิจกรรมส่งเสริมความสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง เช่น
§ กีฬาสามประสาน (นักเรียนในโรงเรียน , เยาวชนในชุมชน , ผู้นำชุมชน)
§ สู่ขวัญ-ผูกเสี่ยว (จัดในวันปฐมนิเทศ และวันปัจฉิมนิเทศ ในทุกปีการศึกษา)
§ ในวันสำคัญที่โรงเรียนจัดกิจกรรม เช่น วันพ่อแห่งชาติ วันแม่แห่งชาติ วันครู เชิญชวนกลุ่มเป้าหมาย เข้าร่วมกิจกรรมดังกล่าว เพื่อเสริมสร้างความสามัคคี
§ จัดโครงการ “ค่ายเยาวชน ต่อต้านยาเสพติด” โดยคัดเลือกนักเรียนที่มีปัญหา และเยาวชนในชุมชน เป็นกลุ่มเป้าหมาย ในการเข้าร่วมกิจกรรม
§ จัดกิจกรมทัศนศึกษาดูงาน โดยคัดเลือกนักเรียนที่มีปัญหา และเยาวชนในชุมชน เป็นกลุ่มเป้าหมาย ในการเข้าร่วมกิจกรรม
5) จัดทำสรุปผลการดำเนินงานในทุกกิจกรรม และร่วมกันปรึกษาหารือทุกสิ้นเดือน
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
( ตัวอย่างเรื่องเล่า )
แบบบันทึกเรื่องเล่า
หัวปลา (Knowledge Vision) การแก้ไขปัญหาการทะเลาะวิวาทในโรงเรียน
คุณกิจ นายจักรกฤษณ์ เดชา
คุณลิขิต 1 นางสาวบังอร โนนสง่า
คุณอำนวย นางสาวนงลักษณ์ โกมุทพงษ์
รายละเอียดเรื่องเล่า
อ.จักรกฤษณ์ เดชา ครูชำนาญการ สอนในรายวิชาสุขศึกษาและ พลศึกษา ปัญหาที่มีคือ ในชั่วโมงเรียนพลศึกษา นักเรียนในระดับชั้น ม.4 มีนักเรียนชาย 2 คน มักจะทะเลาะกัน เวลาที่สั่งให้ทำกิจกรรมเป็นงานกลุ่ม ใน ช่วงแรกได้ว่ากล่าวตักเตือน และให้จับมือกันเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรี ปรากฏว่าในชั่วโมงเรียนนั้น ทั้งคู่ทำกิจกรรมสำเร็จด้วยดี แต่ก็ยังมีการทะเลาะกันเช่นเดิมในเวลาอื่นๆ เช่น ชั่วโมงเรียนของครูผู้หญิง หลัง เลิกเรียน รวมทั้ง เกิดการทะเลาะวิวาทกันในชุมชนด้วย ดังนั้น จึงไปเยี่ยมบ้าน พบผู้ปกครอง พร้อมทั้งชี้แจงปัญหาให้กับผู้ปกครองได้ทราบ และขอความร่วมมือในการแก้ไขปัญหา หลังจากนั้น ทางโรงเรียน ได้จัดโครงการ “ค่ายเยาวชน ต่อต้านยาเสพติด” จึงเสนอชื่อให้ทั้ง 2 คน เข้าร่วมกิจกรรมดังกล่าว นักเรียนมีพฤติกรรมที่ดีขึ้น ในด้านผู้ปกครอง ได้แนะนำให้ผู้ปกครองของทั้ง 2 ฝ่าย ไปมาหาสู่กันอยู่เสมอ ร่วมกันรับประทานอาหารเย็นบ้างเมื่อมีโอกาส โดยนำตัวนักเรียนไปด้วยทุกครั้ง และอาจารย์เองก็ไปร่วมด้วยเป็นบางครั้ง
จากการแก้ไขปัญหาด้วยวิธีการต่างๆที่กล่าวข้างต้นนั้น ทำให้นักเรียนทั้ง 2 คน ไม่ทะเลาะกันอีกเลย อีกทั้งในปัจจุบันยังเป็นเพื่อนรักกันอีกด้วย