.................................................................................................................................

ท่าน ว.วชิรเมธี ได้เขียนบทกวีที่ผมอ่านแล้วซาบซึ้งกินใจมาก

.................................................................................................................................

 

ใครลืมแม่ไว้ใกล้ทางเท้า

 

คือพระพรหมผู้ยิ่งใหญ่ให้ชีวิต
คือพระผู้ศักดิ์สิทธิ์อรหันต์
คือครูต้นคนชี้ทางสร้างชีวัน
คือผู้ปันประโยชน์ปวงด้วยดวงใจ

น้ำนมแม่รินไหลคือสายโลหิต
ทั้งชีวิตมอบแด่บุตรสุดวิสัย
เพียงลูกร้องแม่ก็ร้าวเข้าทรวงใน
ลูกก้าวไกลแม่อกโตโมทนา

ลูกสิบคนแม่ทนเลี้ยงกล่อมเกลี้ยงได้
คราวป่วยไข้แม่เป็นห่วงดวงยิหวา
ริ้นไม่ไต่ไรไม่ตอมถนอมชีวา
ลูกตื่นตาแม่ตื่นตามทุกยามไป

แต่ถึงวันลูกเติบโตโผจากแม่
ปล่อยคนแก่หงอยเหงาเจ้าอยู่ไหน
โอ้ลูกจ๋า แม่เป็นห่วงทั้งดวงใจ
วันเกิดเจ้าทีไรแม่ร้าวราน

ใครทำแม่หล่นลงตรงทางเท้า
ขอเถิดเจ้าหวนกลับมาอย่าหักหาญ
รีบรับแม่กลับบ้านเก่าแต่เบาราณ
ขืนช้านานแม่ไม่อยู่จะรู้ซึ้ง !

.................................................................................................................................

* ได้รับแรงบันดาลใจจากการเห็นหญิงชรานั่งขอทานอยู่ข้างฟุตบาธแถวตลาดเทเวศร์ *

.................................................................................................................................

 

แหล่งอ้างอิง

ว.วชิรเมธี (นามแฝง).  ธรรมะน้ำเอก.  พิมพ์ครั้งที่ ๖.  กรุงเทพฯ: อมรินทร์, ๒๕๕๑.