ไม่ว่าตารางเวลาครูจะแน่นขนาดไหน แต่ท่านก็สามารถเจียดเวลา ให้เพื่อเปิดโอกาสให้ศิษย์เสมอ
ถอดบทเรียนการเปลี่ยนแปลง
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
ความประทับใจในความเมตตาของ ครูผู้สร้าง
 
กับตารางเวลาที่แน่นเอียด
มีเรื่องราวและผู้คนมากมาย แวะเวียนเข้ามาสัมพันธ์กับชีวิตนี้
ในวันที่ 17 เมษายน 2552 เป็นวันแห่งความทรงจำที่งดงาม
ที่ตั้งใจจะเขียนบันทึก
   เริ่มตั้งแต่ตอนสาย ๆ พี่ปุ๋มโทร ชวนไป ทานข้าว รู้สึกดีใจมาก
เหมือนเป็น พระมาโปรดเพราะกำลังครุ่นคิดวิธี ที่จะนำของสามกล่อง
ไปส่งที่ไปรษณีย์ ทั้ง ๆ ที่พบจะทราบว่างานของท่านมีมากมาย
แทบไม่มีเวลาว่างเลย แต่ท่านยังกรุณาสละเวลา
มาช่วยเหลืออย่างไม่เคยรู้สึกเหน็ดเหนื่อย
การทานอาหารร่วมกับพี่ปุ๋มและการเจอกันทุกครั้ง เป็นสิ่งดี ๆ เสมอ
ท่านช่วยกระตุ้นให้เกิดการตระหนักรู้ ในตัวเอง เรียนรู้ เพื่อไม่เอา
 
หลังทานอาหาร ท่านมาส่งที่ office การ Pack ของเตรียมส่งไปรษณีย์
ดำเนินไปด้วยดี แม้กล่องจะค่อนข้างหนัก อากาศภายนอกร้อน
แต่ลมที่โชยผ่านหน้าที่ทำงานกลับ ร่มเย็น
ภายในใจของผู้ทำงานก็ร่มเย็น 
การทำงานเสร็จสิ้นโดยความช่วยเหลือของ รปภ. และพี่น้อย
 
หลังส่งของเสร็จ การล้าง MPLC column เป็นประการถัดไปที่ต้องทำ
ด้วยความเมตตาของท่านอาจารย์ที่ปรึกษา กรุณาให้ยืมอุปกรณ์
เมื่อความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น การส่งของคืนเจ้าของจึงเป็นสิ่งที่ละเลยไม่ได้
หลังจัดการเสร็จเรียบร้อย โทรแจ้งอาจารย์ว่าจะนำไปคืน
แต่ท่านบอกว่า ท่านจะมาธุระในเมือง อยู่แล้ว จะนำหนังสือที่ท่านเป็นคนเขียน
มาให้เป็น วิทยาทานอีกด้วย รู้สึกดีใจมาก กับความเมตตาที่ไม่เคยจืดจาง
ไม่ว่าจะผ่านไปนานเพียงใด ทั้งความรู้และความเมตตาที่ท่านสอน
และกระตุ้นให้เกิดภายในตน ช่างเป็นเสบียงที่ดีในการนำไปต่อยอด
ในการดำเนินชีวิตได้ดีนัก นั่งอ่านหนังสือรอสักพัก อาจารย์มาถึงที่ทำงาน
ด้วยใบหน้าที่แช่มชื่นเบิกบาน บรรยากาศการเจอกัน ช่างละเมียดละไม
น้ำเสียงที่ถามไถ่ ยังเป็นห่วงเป็นใย และให้กำลังใจลูกศิษย์เสมอ
ขอบคุณมาก ๆ นะคะ
ทั้งพี่ปุ๋มและ อ.ตือ ที่เมตตากับศิษย์ผู้เขลา อย่างมิเสื่อมคลาย
 
ขอมอบคุณความดีในการพัฒนาทั้งภายนอกและภายในของข้าพเจ้าหากมี
แด่ท่านทั้งสอง
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,