คนแรกจากบ้าน g2k ที่ได้พบ

        ผมถูกต่อว่าจากกรรมการ(มนัญญา)ว่าทำให้ใจฝ่อจากบันทึกที่แล้ว ด้วยกลัวว่าใจกรรมการจะฝ่อจนแห้งไปก่อน เลยต้องขึ้นบันทึกใหม่ซะเลย

        ตั้งแต่ผมเข้ามาเป็นสมาชิกของบ้าน g2k ก็ไม่เคยพบกับใครเลย ได้อ่านว่าคนนั้นพบคนนี้ ก็แอบดีใจไปกับเขาด้วย นึกในใจว่าเราจะมีโอกาสแบบนี้บ้างไหมหนอ...

        จวบจนกระทั้งย่างเข้าปีใหม่(ไทย) กระผมนายเบดูอิน ที่พี่น้องรู้จักกันว่า เดี่ยวเป็นพ่อคนโน้น เป็นพี่คนนี้ เป็นลุงคนนั้น จนกระทั้งแก่ได้เป็นปู่...อิอิ แต่เป็นปู่ของดอกเตอร์นะครับ ได้มีโอกาสมาทำภาระกิจใกล้ๆกับบ้านลูกสาว ซึ่งพี่น้องใน g2k ต่างก็รู้ว่าลูกสาว ที่หลายๆคนคิดว่าเราเป็นพ่อลูกกันจริงๆ(แต่ก็มีความรู้สึกว่าเป็นจริงๆ) วันนั้นก็โทรบอกลูกสาวว่าวันนี้จะมาพบแต่มีเวลาแค่ 5 นาที(ใจดำน่าดู) เนื่องจากรู้ว่าวันนี้ลูกสาวทำบุญให้แม่ เกรงจะเหนื่อยเลยบอกไปแบบนั้น

        แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆกลับโทรบอกลูกสาวว่า วันนี้ยกเลิกนะ มาพบไม่ได้ ก็นึกเหมือนกันว่าลูกสาวคงเสียใจแน่ๆจนเกือบจะมืด เหมือนมีแรงบันดาลใจ ยกโทรศัพท์โทรไปหาลูกสาวอีกครั้งบอกว่าเดียวป๊ะจะไปหานะ บอกทางให้หน่อย

         5 นาทีที่ว่ากลายเป็นกี่ชั่วโมงไม่ทราบ กินข้าวกินปลา(กินปลาจริงๆ)จนอิ่มเดินแทบไม่ไหว บ้านลูกสาวอยู่ในเมืองก็จริง แต่พอบอกว่าจะกินส้มตำมะละกอก็อยู่หน้าบ้าน ภายในรั่วบ้าน มีต้นไม้เต็มไปหมด ร่มรื่นจริงๆ

          นั่งที่บ้านลูกสาวยังนึกๆว่าเราฝันไปหรือเปล่า นี่เป็นคนแรก จากบ้าน g2k จริงๆที่ได้พบกัน ทำให้นึกว่าอานุภาพแห่งความรักของพ่อลูกนี่อะไรก็ขวางไม่อยู่ คิดว่าลูกสาวก็บันทึกเช่นกัน รายละเอียดน่าจะตามได้ที่บล็อกของลูกแอ๊ด

          หลังจากทราบว่าลูกสาวจะขึ้นบันทึกเรื่องนี้ป๊ะป๋าเลยรีบบันทึกบ้างทันที และรูปก็แอบเอาของเขามา

           บอกท่านได้เลยว่าผมมีความรู้สึก เหมือนแอ๊ดเป็นลูกสาวผมจริงๆ การพบกันครั้งแรก แต่เราสนิทสนมกันมาก แอ๊ดเขานิสัยดีมาก เป็นกันเอง มีความจริงใจสูง ไม่น่าเชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อ

วันนี้ทั้งไข้ทั้งไอ