วันแห่งความรักของครอบครัว

สงกรานต์ทุกปีเป็นวันที่พ่อรอคอย เพราะพ่ออยากอยู่พร้อมหน้าลูกหลาน  ประเพณีของบ้านเราต้องกลับบ้านรดน้ำขอพรผู้ใหญ่ลูกหลานมารู้จักผู้อาวุโส

เตรียมอาหารเลี้ยง

100_4798

ปีนี้เนื่องจากหลานพ่อสองคน  พี่บุ๋น และน้องบูมติดงาน ปั่นจักรยานเสือภูเขาในวันเปิดงานสงกรานต์ถนนข้าวเหนียว พอกลับถึงบ้านก็เริ่มรวมกันรดน้ำอวยพร 

100_4807มืดเขียว

100_4815100_4818

ทั้งลูกหลาน เหลน (หล่อน) เรียนรู้ว่าสงกรานต์ทุกปีต้องกลับมาตุ้มโฮมกัน

100_4822100_4820

รดน้ำตายาย ก็มาถึงน้าๆ

100_4846

แล้วก็สนุกสนานกันเล็กๆน้อยๆ

100_4882100_4786

เราดีใจที่น้าสาวปีนี้มีความสุข อาการเจ็บป่วยไม่มีให้เห็นเหมือนปีก่อนๆ

เช้าวันที่ 14 /04/52

พ่อเป็นบุคคลที่ชาวบ้านนับถือ (เป็นคุณครูเกษียณอายุราชการ)ลูกหลานจึงมารดน้ำขอพร

100_4891100_4892

100_4895

พ่อมีความสุขสนุกมากร้องเพลง(ตั้งแต่สมัย50ปีก่อน)

100_4887100_4889

พ่อโชว์ลีลานักร้องเมื่อครึ่งศตวรรษ

100_4918

พอเหนื่อยพ่อก็นั่งพัก(ย้ายที่นั่ง 4 ที่เห็นจะได้)

100_4907

สายๆเริ่มมีลูกศิษย์ลูกหาทยอยมาไม่ขาดสาย

100_4937

พ่อกลับไปนอนพักราวบ่ายโมงกว่า(เวลาเอนหลังของพ่อ)

100_4903

แล้วสาวน้อยรุ่น  60 ปีก็บรรเลงเพลงต่อ(เพลง สามารถทำให้สาวๆทุกรุ่นม่วนด้วยกันได้)

มีเล่นละคร เพลงของปอยฝ้าย หงึกหงักๆๆ ประกอบ (ประเภทยังไม่เมาเล้ย)

100_4924

หลายๆคนในวันนี้ไม่เคยได้เห็นหน้ากันกว่า 30 ปีหลังจากเรียนจบชั้นประถม

100_4912

ปีนี้พ่ออายุ 76 ปี ยังแข็งแรงพ่อผ่าตัดมะเร็งลำไส้ เมื่ออายุได้ 68 ปี

กำลังใจสำคัญสำหรับพ่อ  ดังนั้นครอบครัวเราต้องผลัดเปลี่ยนกันไป กินข้าวเย็นกับพ่อ (ถ้าไม่ไปพ่อจะน้อยใจเหมือนเด็กๆ)   ขอนแก่น กับ บ้านหัวนาคำ ระยะทางประมาณ 48 กิโลเมตร นั่นคือภาระกิจที่เราต้องปฏิบัติสม่ำเสมอ ทุกอาทิตย์ต้องกลับบ้าน และต้องโทรถามสารทุกข์สุข ดิบ ทุกวัน(ห้ามเกิน หกโมงเย็นเพราะพ่อหลับแล้ว)

ตกเย็นพาลูกหลาน  เหลน  ก็ไปรดน้ำที่บรรจุกระดูก(ล้างที่บรรจุกระดูกบรรพบุรุษ)ที่วัด

เสียดายที่ประเพณีการเก็บดอกไม้ไปบูชา ที่วัดป่าโนนพระยังมีเให้เห็นอยู่ แต่เราต้องกลับก่อนลูกๆจึงไม่ได้เห็นประเพณีนี้(กว่าจะได้โอกาสหยุดสงกรานต์ รอหลายปี มันต้องมีคิวหยุดค่ะ)