Image ในสายตาคนอื่นเนี่ยเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในสุริยจักรวาลเลยก็ว่าได้นะครับ ไม่ว่าเราจะทำการกระทำแบบใดก็ตาม หากเรามี image ที่ไม่ดีในสายตาคนอื่น การกระทำแบบเดียวกัน ก็อาจจะได้รับการวิจารณ์ที่แตกต่างกันได้

เช่นปรากฏการณ์เสื้อแดงเสื้อเหลืองในช่วงหลังๆที่ผ่านมานี้ เสื้อแดงถือว่ามี image ที่แย่มาก (ไม่ได้หมายความว่าเสื้อแดงแย่นะครับ) เพราะถูกนำหลักการของเขาทั้งหมดไปผูกติดกับทักษิณ ผลกระทบของ bad image ของเสื้อแดงนั้น ไม่ได้มีแต่ในทางตรงเท่านั้น บางครั้ง คนที่ไม่ได้เป็นเสื้อแดง แต่รังเกียจรัฐธรรมนูญฉบับ 50 ก็ไม่กล้าที่จะพูดต่อหน้าฝูงชนว่า "รังเกียจรัฐธรรมนูญโจร" ทั้งนี้เพราะ มีการสร้าง "จุดเชื่อมโยง" ระหว่างรธน. 50 ที่เป็นเครื่องมือหลักในการทำกิจกรรมขับไล่อดีตนายกฯ กับผู้สนับสนุนอดีตนายกฯ

ในบางครั้ง การยอมรับว่าเราเกลียดรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เป็นเรื่องน่าเศร้าอย่างมาก ทั้งๆที่ผมเองก็ไม่ได้ชอบทักษิณ สมัยที่คนกรุงเทพฯลุ่มหลงไปกับสื่อ เลือกทักษิณกันทั้งบ้านทั้งเมือง ผมเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ด่าเขา แต่มาถึงตอนนี้ ผมกลับมีฉายาในเว็บบอร์ดหลายๆที่ว่า "พวกรับเงินเหลี่ยม"? นี่มันหมายความว่าอย่างไรเหรอครับ?  .... คำนี้กลายเป็นศัพท์วัยรุ่นยอดฮิืตที่ทุกคนคุ้นเคยไปเสียแล้ว นำมาถูกใช้แม้กระทั่งกับนักวิชาการที่แสดงมุมมองต่อต้านรัฐประหาร

แต่ผมไม่แคร์หรอกครับ ผมเกลียดรัฐธรรมนูญ 50 แล้วจะทำไม ผมไม่ชอบทักษิณด้วย ทำไมผมจะต้องเกรงกลัวกับการใช้ bad image เป็นเครื่องมือในการโจมตีผู้อื่น? ถามผมว่าทักษิณควรผ่านกระบวนการยุติธรรมไหม? แน่นอน ต้องผ่าน แต่ผ่านภายใต้ด้วยรัฐธรรมนูญฉบับไหน  ผมตอบได้เลย ว่าไม่ใช่ฉบับนี้ นี่ถือว่าผมรับเงินเขาไหมครับ?

เข้าใจอยู่ว่า image ที่ไม่ดีนั้นเป็นเรื่องที่แย่ แต่ทำไมจึงมีความพยายามที่จะโยงสิ่งที่อาจจะไม่เกี่ยวกันไปหากันให้ได้  อะไรที่ตรงข้ามกับจิตสำนึกของตน พยายามยัดเยียดความไม่เป็นธรรมให้กับสิ่งนั้น

สังคมสีเสื้อในปัจจุบันนี้ แม้แต่พวกสีขาว ในบางครั้ง เขาก็ไม่กล้าจะยอมรับเสียแล้วว่าเขาเป็นสีขาว  (ผมไม่รู้จะเรียกตัวเองว่าเป็นขาวดีไหม เพราะตอนนี้ฉายาผมคือ "รับเงินเหลี่ยม" ครับ) น่าเศร้าครับ อีกหน่อยจะมีที่ๆเราอยู่ได้อย่างสบายใจ พูดสิ่งที่เป็นความคิดแท้จริงของเราได้ สักกี่ที่กัน?