แม่คะ

 

เทศกาลสงกรานต์ใครๆก็กลับบ้านค่ะ สถานีขนส่ง สถานีรถไฟ สนามบิน แออัดไปด้วยผู้คน รวมถึงท้องถนนที่กว้างขวาง รถก็ยังติดแถมมีฝนตกลงมาด้วย ทำให้การเดินทางยากลำบากขึ้นไปอีก แต่ทุกคนก็มุ่งหน้ากลับบ้านเกิด

 

หนูเลือกเดินทางด้วยรถทัวร์ เพราะคิดว่า เป็นเส้นทางที่กลับถึงบ้านได้ง่ายที่สุดแม้ว่าจะต้องใช้เวลาอยู่บนรถมากกว่าสิบชั่วโมง

หนูเกือบไม่ได้กลับบ้านแล้วละค่ะ เพราะบริษัทรถเพิ่มเที่ยวรถไปอีกหกเที่ยว คนขายตั๋วรถกับคนจัดรถ คงขาดการประสานงาน จึงทำให้จัดรถไม่ได้ตามที่คนขายตั๋ว ผู้โดยสารที่ซื้อตัวรถแบบวีไอพี เลยต้องได้มานั่งรถแบบปรับอากาศชั้นหนึ่งแทน แต่เจ้าของก็มีคุณธรรมนะคะ นำเงินค่าตั๋วที่จ่ายเกินไปมาคืนให้ผู้โดยสารทุกคน เห็นไหมคะแม่ ชีวิตคนเรา ก็ไม่ได้แย่ไปเสียทุกอย่างหรอกค่ะ มีเสียก็มีได้ ที่นั่งแคบหน่อย ก็จ่ายน้อยหน่อย

ผู้โดยสารที่จะไปต่อจังหวัดอื่น ก็มีรถมารอระหว่างทางทำให้ง่ายขึ้นไปอีก แต่เลือกที่นั่งไม่ได้เท่านั้นเอง บริษัทรถก็ได้ลูกค้า ลูกค้าก็ได้รับความสะดวก ไม่ต้องเสียเวลารอคอยรถนานๆ ถึงบ้านได้เร็วขึ้น ได้เจอหน้าญาติๆได้เร็วขึ้น ก็ต่างได้ผลประโยชน์กันทุกฝ่าย

 

ชีวิตคนเราหากทำให้ทำสมดุลย์ พอดีพอเพียง ก็สามารถอยู่ได้แบบเป็นสุขกันทุกฝ่ายนะคะ ไม่ต้องลำบากกับความไม่พอดีดอเพียง อยากได้มากเกินไปก็ทำให้เป็นทุกข์

เพราะฉะนั้น เราต้องดูให้ดี ทำให้พอดีพอเพียง ตามความสามารถของเรานะคะ

 

ลูก

11 เมษายน 2552 : 22.23 น.