อบรมวันแรก กับความติดขัดเล็ก ๆ น้อย ๆ
เริ่มต้นวันแรก ตื่นเช้าขึ้นมา หลังจากจัดการธุระประจำตัวเรียบร้อย ก็แต่งองค์ทรงสูทลงมาจากห้องพัก กินข้าวเช้า ซึ่งเป็นอาหารบุฟเฟ่ แต่......คราวนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงกับตัวเองขึ้นมาแล้ว เพราะเลือกกินแต่สลัด + ใส้กรอก 1 ชิ้น ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ หากมีโอกาส เป็นอันต้องจัดการกับใส้กรอกไม่ต่ำกว่า 4 - 6 ชิ้น + ไข่ดาว + ข้าวต้ม + กับข้าว ฯลฯ...... คงเป็นเพราะเกิดกลัวตายขึ้นมาก็ได้ เพราะล่าสุดเมื่อ 2 เดือนก่อน ไปตรวจเลือด หมอบอกว่า โคเรสเตอร์รอลกะไขมันในเส้นเลือดมีเพียบเลย รู้สึกว่าจะตั้ง 200 กว่า ๆ แถมยังบอกอีกว่า "กิน ๆ ไปเหอะ ไข่ดาว หมูแฮม ทั้งหลาย แล้วไม่ต้องออกกำลังกาย พอสักพักก็จะสบาย ได้นั่งกินนอนกิน" เป็นงั้นไป(ก็โดนอัมพฤกษ์อัมพาตเล่นงานไง) ........ เลยเป็นที่มาของการข่มใจตัวเองไม่ให้ตามใจปากมากเกินไป..........
กินข้าวเสร็จเดินมาหน้าตึกที่ประชุม......งานเข้าแล้ว ป้ายผ้าที่ตกลงกันว่าต้องไปแขวนไว้หน้าโรงแรม ยังสถิตย์อยู่ที่เดิมอยู่เลย เดือดร้อนต้องโทรหาคุณน้องเซลคนสวยให้มารีบจัดการโดยไว... เออ แต่กว่าเจ้าหน้าที่จะมาจัดการให้ ก็นานโข เล่นเอาหงุดหงิดเหมือนกัน.... จากนั้นก็เข้าไปที่ห้องประชุม พบกับบรรดาข้าราชการครูจากภาคกลาง กำลังทะยอยกันมารายงานตัว บรรยากาศก็สบาย ๆ ช่วงนี้วิทยากรก็เริมทะยอยมา ช่วงเช้า ท่าน ผอ.กศน.นครสวรรค์ เป็นประธานในพิธีเปิดและบรรยายพิเศษ......จากนั้น ก็ต่อด้วยท่าน ผอ.นลินี ผอ.กศน.ภาคใต้ เรื่องของบทบาทการเป็นพี่เลี้ยงของครู กศน.ที่เป็นลูกจ้าง..จนถึงเที่ยง บรรยากาศเป็นไปด้วยดี อ้อ จริง ๆ ยังไม่ถึงเที่ยงหรอก ประมาณ 11.30 วิทยากรท่านก็จบการบรรยาย อ๊าวววว....ทำไงละเนี่ย อาหารยังไม่พร้อมเลย คณะต้องรีบมาช้อนสถานการณ์โดยการเล่าเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อย ๆ แล้วตบท้ายด้วยการทวงใบงานการเรียนรู้ที่ส่งไปให้ก่อนการอบรม ว่า....ถ้าใครทำไม่เสร็จ ให้เวลาช่วงนี้รีบ ๆ จัดการเสียให้เรียบร้อย.....เลยได้เห็นอาการลุกลี้ลุกลนปรึกษากันเพื่อ C&D (Copy And Development) จากนั้นก็ถึงเวลากินข้าวกัน แล้วก็พึ่งได้รู้ว่า อาหารกลางวันเค้าใช้ได้เลย สงสัยที่หมอห้ามไว้ท่าจะไม่ได้ผลซะแล้วววว.....เสร็จจากอาหารกลางวันแล้ว คณะทำงานเลยมาปรึกษากันเรื่องสถานที่ เรื่องอื่น ๆ ที่ติดขัด แล้วลงความเห็นว่า ห้องประชุมมันแคบไป การจัดการต่าง ๆ ก็ยังไม่ค่อยดี ต้องคุยกับผู้จัดการดีกว่า เนื่องจากต้องมาจัดที่โรงแรมนี้อีก 2 ครั้ง ปล่อยให้เป็นอย่างนี้ไม่ได้แน่.....ผมกับ ผอ.เลยไปคุยกับผู้จัดการ ความจริงก็เลยกระจ่างว่า น้องเซลคนที่เราประสานงานด้วย กำลังถูกผู้จัดการเล่นงานเอาเหมือนกัน ฐานบกพร่อง (ประมาณว่ารับงานมากจนเบลอ) จากนั้นก็ได้รับคำขอโทษขอโพยจนเราอิ่มคำขอโทษแล้ว เลยให้โทษคืนด้วยการขอเปลี่ยนห้องประชุมเป็นห้องที่ใหญ่ขึ้นในวันต่อไป....... ตะแกก็ดี๊ดีนะ..... ตอบ OK. ในบัดดล....เลยเป็นอันว่าหมดปัญหาเรื่องห้องแคบไป......พอช่วงบ่ายเป็นคิวของท่าน ผอ.ประเสริฐ จาก กศน.ภาคเหนือ ว่าด้วยเรื่องของการสอนงาน..... ช่วงนี้ทุกคนนั่งฟังนิ่งงัน (ไม่ใช่ง่วงนะ) แต่เพราะท่านบรรยายได้ดีมาก...จนจบการบรรยายพร้อมข้อซักถามอีกพอสมควร........ช่วงท้ายของวันเป็นหน้าที่ขิองทีมงานกลุ่มพัฒนาฯ ของ กศน.ส่วนกลาง เรื่องการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในงาน กศน. คราวนี้บรรยากาศมาแบบวิชาการค่อนข้างมาก......เห็นว่าออกอาการมึน ๆ กันหลายคนเหมือนกัน จบการอบรมเอาตอนเย็น หะแรกวิทยากรขู่ว่าจะมีภาคค่ำอีก ถ้างานที่มอบหมายให้ทำไม่เสร็จ........ฮ่า ๆ ๆ มีเหรอ จะไม่เสร็จ.......ทุกคนรีบปั่นกันเอาเป็นเอาตาย จนเสร็จตามกำหนด เลยเป็นอันว่าได้พักผ่อนกันสบาย ๆ ในตอนเย็นต่อไป..................เย็นวันนี้ ผมกะคณะไปเดินออกกำลังกันตามเคย แล้วไปจบลงที่ฟิตเนสของโรงแรม วิ่งไป 3 กม.......ตัวเบา หลับสบายเลย.........รออ่านตอนต่อไปกับบรรยากาศห้องประชุมใหม่นะครับ.....
อ่านง่าย ตัวหนังสือใหญ่ขึ้นค่ะ
ขอบคุณมากครับ...........
ดีจังเลยครับ ท่านรองฯเขียนเสียจนเห็นเบื้องหลังการถ่ายทำ ว่าคนทำงานเขาต้องคิดต้องแก้ปัญหาอะไรกันอย่างไร งานถึงออกมาดี เป็นกำลังใจให้นะครับ จะตามอ่านบันทึกดี ๆ ตอนหน้าต่อไปครับ