>>>เคยเห็นคนอื่นหรือตัวเราเองลดน้ำหนักบ้างมั๊ยคะ
ถ้าเคย แล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไรบ้าง?
1.ลดได้ หุ่นสมส่วน ปัจจุบันก็ยังสมส่วนอยู่
2.ลดได้ หุ่นสมส่วน ปัจจุบันกลับไปอ้วนเหมือนเดิมแล้ว
3.ลดได้ หุ่นสมส่วน ปัจจุบันอ้วนยิ่งกว่าเดิมอีก
4.ลดไม่ได้ ทำยังไงน้ำหนักก็ไม่ลดลง
ผู้เขียนเองก็เป็นหนึ่งในสมาคมคนอวบระยะสุดท้าย และแน่นอนว่า มีความคิดที่จะลดน้ำหนักเช่นกัน และได้ลองมาหลายวิธี(ที่ไม่ใช้ยา) สุดท้ายก็เป็นเหมือนข้อ 2. และ 3. ที่กล่าวไปแล้วข้างต้น
จากการสังเกตตนเองทุกครั้งที่พยายามลดความอ้วนพบว่า แรกเริ่มเดิมทีมาจากแรงบันดาลใจที่จะใส่ชุดสวยๆ อย่างคนอื่นเค้าบ้างก็เลยอยากลดความอ้วน ปกติเป็นคนรับประทานอาหารไม่เยอะ แต่ไม่ได้ออกกำลังกาย น่าน้อยใจเวลาไปรับประทานอาหารกับคนอื่น เค้าจะมีคติในใจว่า "คนอ้วนต้องกินเยอะ" เสมอ พอเค้าเห็นข้าวในจานเราเค้าก็ตกใจ ประมาณว่า "กินแค่นี้เองเหรอ" "จะอิ่มมั้ยเนี่ย" "ทำเป็นกินน้อยเพราะกลัวอายเพื่อนรึเปล่า" เรารึก็งงเหมือนกันไม่รู้จะอธิบายยังไงดี กินเยอะก็โดนว่า กินน้อยก็ถูกนินทา แต่ไม่เป็น เพราะคนที่รู้จักเราเค้าจะรู้ว่าเราเป็นอย่างนี้แล
กลับมาเข้าเรื่องกันดีกว่า ผู้เขียนเคยลองทั้งลดจำนวนอาหารในแต่ละมื้อ ลดอาหารมันๆ งดทอฟฟี่ ลูกอม ไอศครีม วิ่งจ๊อกกิ้ง ฯลฯ น้ำหนักก็ลงในช่วงแรกและกลับมาใกล้เคียงน้ำหนักเดิมในช่วงเวลาไม่นาน เหมือนร่างกายพยายามปรับตัวได้สำเร็จซะอย่างงั้น
แต่ผลงานที่น่าภาคภูมิใจที่สุดคือ ลดได้ 7 kg ในช่วง 2-3 เดือน ดูเหมือนลดไม่มาก จาก 78 kg เหลือ 71 kg แต่สำหรับผู้เขียนแล้ว เป็นสิ่งที่ภูมิใจมาก เพราะอ้วนมาแต่เด็ก คืออ้วนมาตั้งแต่จำความได้กันเลยทีเดียว วิธีการที่ทำในช่วงนั้นคือ งดอาหารมัน ทอฟฟี่ รับประทานแต่ต้มจืดกะหล่ำปลี ไม่มีข้าวทุกมื้อ แต่ตอนเช้ามีขนมปังประมาณ 1-2 แผ่น ตื่นตีห้าครึ่งปั่นจักรยานไปหมู่บ้านข้างๆ แล้วเดินดูของในเซเว่น(ย้ำ! แค่ดูเท่านั้น) ประมาณหกโมงกว่าๆ ก็เริ่มตีแบดมินตัน(เลือกกีฬาชนิดนี้เพราะมีความชอบเป็นการส่วนตัว) ตีไปวิ่งเก็บลูกไปด้วย เพราะบางช่วงลมแรงมาก ช่วงไหนที่ลมแรงชนิดที่ว่าเสิร์ฟลูกแล้วปลิวหายแน่นอนก็ยืนคุยกัน ยืนห่างๆ แบบนั้นแหละ พอลมเบาปุ๊บก็ตีต่อปั๊บ เป็นอย่างนี้จนแปดโมงครึ่งถึงเก้าโมง(แล้วต่ความเหนื่อยและธุระที่ต้องทำแต่ละวัน) จากนั้นนั่งพักยี่สิบนาที่ถึงครึ่งชั่วโมง แล้วเดินดูของในเซเว่นหรือร้านบริการให้เช่า VCD ต่ออีกครึ่งชั่วโมงแล้วปั่นจักรยานกลับบ้าน ทำเช่นนี้ทุกวันไม่มีเว้น ถ้าคืนไหนนอนดึก พอไปออกกำลังแล้วก็จะกลับมานอนต่อ แต่นอนไม่หลับหรอกค่ะ เพราะรู้สึกสดชื่นเกินกว่าที่จะหลับได้
จากที่กล่าวมาก็นับว่าเป็นวิธีที่ได้ผลดีทีเดียว มีการขยับร่างกายอย่างต่อเนื่อง เพลิดเพลินกับการใช้พลังงาน แต่ค่อนข้างใช้เวลามาก เพราะพอดีว่าช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมอยู่ระหว่างการต่อเข้ามหาวิทยาลัย และกีฬาแบดมินตันต้องมีคู่เล่นจึงเล่นได้ จึงให้พ่อและน้องสลับกันมาเป็นคู่เล่นให้ตามสะดวก ทำให้การลดน้ำหนักสำเร็จ
แล้วทำไมถึงกลับมาอ้วนอีกล่ะ?
อันนี้ตอบไม่ยาก คำตอบคือ ไม่ได้ทำต่อ พอเข้ามหาวิทยาลัย วิถีชีวิตก็เปลี่ยนไป ต้องอยู่หอ อาหารการกินก็เลือกได้ไม่เต็มที่ คนที่จะตื่นแต่เช้าไปเล่นแบดกับเราก็ไม่มีแล้ว ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ออกมาแน่นตามสัดส่วนของร่างกาย แถมอ้วนกว่าเก่าอีก ตอนนี้หนักมากกว่า 80 kg แล้ว
ตอนนี้ผู้เขียนก็พยายามลดน้ำหนักโดยการไปวิ่งออกกำลังในฟิตเนสของสถาบันที่เรียนอยู่ และจำกัดปริมาณอาหารที่รับประทานในแต่ละวัน พยายามให้ตนเองได้ออกกำลังอย่างน้อย 3 ชั่วโมงต่ออาทิตย์ การลดน้ำหนักครั้งนี้อาจไม่เห็นผลเร็วเหมือนคราวที่แล้ว แต่คราวนี้ตั้งใจจะทำให้ต่อเนื่อง เพราะปัญหาของการลดน้ำหนักทุกครั้งของตัวเองคือ ตั้งใจลด แต่ไม่ต่อเนื่องนั่นเอง
ใครมีวิธีลดน้ำหนักดีๆ หรือประสบการณ์การลดน้ำหนักก็บอกกันบ้างนะคะ
ส่วนข้าน้อยนะ
ไม่สนเรื่องลดน้ำหนักมากมาย
เพราะยังกินเหมือนเดิม
เอาข้าวไปกินหน้าห้องน้ำสิ ได้ผล
น้ำหนักลดใน2สัปดาห์ (มั้ง)
ความอยากอาหาร+ประสิทธิภาพการรับกลิ่น+ภาพลักษณ์ดิ่งลงเหวใน2วัน
ออกกำลังกายสิดี
อ้วนอย่างงี้ก้อน่ารักอยู่
กินอาหารเป็นเวลาก็พอแล้วล่ะ
กินทุกมื้อ แต่กินให้น้อยลง
และออกกำลังกาย
ดีที่สุดคะ