ย่อชีวิตเหลือแค่ 24 ชั่วโมง

ลองคิดดู ชีวิตเราก็คล้ายๆกับช่วงเวลาที่เรามีในแต่ละวันที่ต้องไปเรียน หรือ ทำงานนะครับ

ช่วงรุ่งเช้า.....ตื่นขึ้นมา รู้สึกสดชื่น กระปรี้กระเปร่า สดใส ยังไม่คิดถึงเรื่องงาน หรือ เรื่องเรียน เปรียบเหมือนวัยเด็กของเราที่ยังสดใส อารมณ์ดี ร่าเริง สัมผัสกับโลกอย่างเป็นกลาง

ช่วงสายๆ.....เร่งรีบไปเรียน ไปทำงาน ฝ่าชั่วโมงเร่งด่วน ชีวิตถูกฉุดกระฉากด้วยเวลา เจอผู้คนที่ไม่เคยเจอ และ เรื่องราวระหว่างทางมากมาย เปรียบเหมือนช่วงวัยรุ่นที่ได้เจอ ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย ชีวิตต้องเร็ว แรง ถึงจะสนุก ชอบความตื้นเต้น ท้าทาย ชอบตามกระแส ยังไม่ค่อยรู้จักตัวเอง

ช่วงพักเที่ยง.....รู้สึกผ่อนคลาย ได้ไปกินข้าว คุยกับเพื่อนสนิท แวะจิบกาแฟ อ่านหนังสือพิมพ์ นิตยสารที่เราชอบ เรื่องราวที่เราสนใจ เปรียบเหมือน ช่วงเริ่มต้นของวัยผู้ใหญ่ มีโอกาสคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา เริ่มค้นหาสิ่งที่เราอยากทำทั้งเรื่องงาน และ การใช้ชีวิต เริ่มสงบเยือกเย็นมากขึ้น

ช่วงบ่ายๆกลับมาเรียน หรือ ทำงานต่อ เรียนวิชาเลือกที่ให้ความหมายกับชีวิต หรือ ทำงานที่ต้องวางแผน ปลอดจากงานเร่งรีบ.....เปรียบเหมือนช่วงผู้ใหญ่ตอนกลางที่ต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมากขึ้นเนื่องจากต้องเลี้ยงดูพ่อ แม่ ครอบครัว ลูกน้อย มองชีวิตแบบองค์รวมมากขึ้น

ช่วงเย็นเตรียมตัวกลับบ้าน หมดภาระหน้าที่ทำมาตั้งแต่เช้า.....เปรียบเหมือนช่วงที่วางภาระทางหน้าที่การงานให้กับคนรุ่นใหม่ คอยดูลูกๆหลานๆเติบโต ปลดเกษียณตัวเอง ได้กลับมาใช้ชีวิตที่เป็นอิสระมากขึ้นคล้ายๆวัยเด็กอีกครั้ง เริ่มคิดถึงชีวิตหลังความตาย

เหนื่อยเหลือเกินกับภารกิจประจำวัน เข้านอนดีกว่า.....เปรียบเหมือน ปลดภาระทั้งปวงในโลก หลับสู่นิรันดร คืนร่างกายที่ยืมโลกมาใช้ ให้กลับคืนสู่ธรรมชาติ