หยุด 3 วันที่ผ่านมาหยุดจริงๆ แทบจะไม่จับงานเลย อ่านหนังสือ (ที่อยากอ่าน) และถักนิตติ้งเท่านั้น พอวันนี้เริ่มทำงานอยู่ที่จุดออกผลการตรวจ ที่จุดใหม่นี้จะเป็นจุดที่อยู่ข้างโทรศัพท์เสียด้วย ตั้งใจไว้แล้วว่าจะพยายามแยกประสาทให้ดีๆ เพราะการออกผลนั้น เราต้องตรวจสอบดูว่าผลแล็บที่เครื่องส่งมานั้น เป็นไปตามที่ควรเป็นหรือไม่ ผลจากการทดสอบแต่ละตัวสัมพันธ์กันไหม เข้ากับสิ่งที่แพทย์วินิจฉัยไว้หรือเปล่า ต่างจากผลเดิมของคนไข้จนไม่น่าเป็นไปได้หรือเปล่า ก่อนที่จะลงรหัสลงโค้ดของเราเพื่อยืนยันการออกผลไปถึงแพทย์ และต้องออกผลให้เร็วทันทีที่เครื่องส่งผลมา ไม่ให้คั่งค้าง

ที่ต้องแยกประสาทดีๆก็เพราะเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น หากเรากำลังอยู่ระหว่างการตรวจสอบตัวเลขผลอยู่จะทำให้สะดุด ต้องหยุดรับโทรศัพท์ก่อนจะทำให้ชะงักเสียงาน เพราะฉะนั้นต้องจัดจังหวะให้ตัวเองให้ดีๆที่จะให้ไม่เสียงาน แล้วก็ยังรับโทรศัพท์ได้ด้วย ตั้งใจไว้ก่อนแล้วว่าจะต้องทำให้ได้

ถึงแม้ว่าวันนี้งานจะมากระดับทำลายสถิติ คือมีทั้งหมด 1154 ราย โดยมาในช่วงเช้าแล้ว 995 ราย ทุกคนทำงานกันแบบ non-stop จริงๆ เราเป็นคนออกผลก็นั่งอยู่ที่เดียวยาวเลย แต่ก็ได้รับโทรศัพท์มากกว่า 10 ครั้งโดยที่สามารถทำได้อย่างตั้งใจ คือตอบสนองคนโทรมา ทั้งตามผล เร่งผล ขอเพิ่มแล็บ ขอพูดกับคนในหน่วยได้อย่างฉับไว โดยไม่มีหงุดหงิดเลยสักราย ทั้งๆที่ปกติจะเป็นคนไม่ชอบรับโทรศัพท์เป็นอย่างยิ่ง

บอกตัวเองได้ว่า ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เราต้องทำ หากเรา"ทำใจ"ให้ได้เสียก่อนแล้ว การลงมือทำจริงๆก็ไม่ยากลำบากใจอย่างที่เคยคิดว่าจะเป็นได้ สรุปว่า "ใจเรา" นี่แหละค่ะกุญแจสำคัญสำหรับทุกๆงาน