<<<จะทำอะไรก็ทำเถิด แต่ได้โปรดเหลือความหวังสักนิดให้เด็กๆที่ตื่นขึ้นมาในยามเช้า...ขอบคุณมาก>>>
หลังจากชมข่าวภาคค่ำ
แม่บอกลูกวัยสามขวบไปนอน
แต่เด็กน้อยงอแง
แม่จ๋าหนูกลัว
แม่ปลอบลูกจ๋าอย่ากลัว
เด็กน้อยร้องไห้
....................
ในห้องนอน
เด็กน้อยในอ้อมกอดของแม่
บอกแม่ว่า
แม่จ๋าหนูกลัว
แม่ปลอบว่า ลูกเอ๋ยอย่ากลัว
เด็กน้อยกอดแม่แน่น
และถามแม่ว่า
แม่จ๋าเมื่อหนูตื่นเช้าพรุ่งนี้
ยังมีความหวังเหลืออีกไหมค่ะ
???
<<<จะทำอะไรก็ทำเถิด แต่ได้โปรดเหลือความหวังสักนิดให้เด็กๆที่ตื่นขึ้นมาในยามเช้า...ขอบคุณมาก>>>
เกิดสงครามพันครั้ง เด็กก็ยังสวยงาม เป็นเพียงแค่สงคราม ความเดียงสาเท่าเดิม
เพลงนี้คงไม่ใช่แล้วค่ะ เพราะเด็กสมัยนี้รับรู้เข้าใจโลกได้เร็วเหลือเกิน ดังนั้นความเดียงสาของเด็กคงไม่เท่าเดิม
สงสารเด็ก สงสารโลก ขอความสงบสุขคืนมาโดยเร็วเถิดค่ะ
ใครหนอ จะนำแสงสว่างแห่งความหวังนั้นมา...