การไม่ได้ตั้งใจที่จะอยู่ (บรรพชา) ไปตลอดชีวิตทำให้เราไม่กดดัน ไม่เครียด
ทำอะไร อะไรก็ทำไปเรื่อย ทำไปเรื่อย “สบาย ๆ”

หลาย ๆ คนที่ตั้งใจจะบวชไม่สึกนั้น เครียดมาก กดดันมาก ถ้าผ่านแรงกดดันนั้นไม่ได้ ก็จะดีดกลับ และดีดกลับแรงกว่าคนที่ไม่มีแรงกดดันเสียอีก...!

แรงกดดันนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญนะในการที่เราจะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการ “เดินทวนกระแสกิเลส”
แต่ทำเราทำไป อยู่ไปแบบวัน ๆ
ทำชีวิตนี้ให้มีอยู่แค่คืนหนึ่งกับวันหนึ่งเท่านั้น เราก็อยู่ได้ สบาย ไม่เครียด

การกะเกณฑ์อนาคต วาดหวัง และวิตกกังวลในอนาคต ทำให้ชีวิตในปัจจุบันต้องรันทด
ในบางครั้งหากเราต้องทำงาน รับผิดชอบหน้าที่ที่ทั้งหนัก ทั้งเหนื่อย ไม่ว่าจะเป็นทางด้านร่างกาย หรือโดยเฉพาะอย่างยิ่ง “หนักใจ”
ก็ขอให้เรามีสติระลึกเตือนใจไว้เสมอว่า "ชีวิตของเรามีแค่วันหนึ่งกับคืนหนึ่งเท่านั้น"

 
หากเรานอนลงคืนนี้ พรุ่งนี้เราก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมาแล้ว
หากเราหลับลงตอนนี้ เราก็ตายตอนนี้
หกาเรานั่งรถออกไปข้างนอกตอนนี้ เราก็ตายตอนนี้
แล้วชีวิตนี้จะคลายความกดดัน ความวิตกกังวลลงได้มาก

ไม่มีผลงานหรือสิ่งใดที่จะออกมาดี หากเวลาที่เราทำนั้นยังเต็มไปด้วยความวิตกกังวล
สิ่งที่จะออกมาดี หรือผลงานในอนาคตที่จะออกมาดีนั้น ต้องมีเหตุ มีปัจจัยจาก “ปัจจุบันที่ดี...”
ปัจจุบันที่ดีคือ การมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน “ทำลมหายใจนี้ให้ดีที่สุด”

มีอะไรเราก็ทำไปเรื่อย ทำความดี เสียสละ
เงินเหรอ ทรัพย์สินเหรอ ลาภ ยศ สรรเสริฐ เสียงนินทา สรรเสริญเหรอ ทุกอย่างผ่านมาแล้วก็ต้องผ่านไป “ไม่มันผ่านไป เราเองก็ต้องผ่านไป...”

ชีวิตจักสดใสและงดงามยิ่งนัก หากเราเต็มที่อยู่กับลมหายใจนี้
ชีวิตนี้จักอยู่ได้ในสังคมที่ยุ่งเหยิง สับสน และอลวนไปด้วยกิเลส ตัณหา และราคะ

ลมหายใจที่ผ่านมานั้น “ไม่มี”
ลมหายใจในอนาคตนั้น “ไม่มี”
เรามีเพียงลมหายใจนี้ ลมหายใจปัจุบัน เป็นลมหายใจที่เราควรสร้างสรรค์ให้ดีที่สุด...