วันก่อน ผมได้ดูโทรทัศน์รายการหนึ่ง เป็นรายการเกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ มีกิจกรรม คือ นำนักเรียนที่อยู่ในเมืองจากโรงเรียนต่างๆ ประมาณ 100 คน ไปนั่งเรือชมธรรมชาติทางทะเล ชมปะการัง และ ชายหาด พร้อมกันนั้น ก็ได้ให้ความรู้กับนักเรียนในเรื่องการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ โดยคนบรรยายบอกว่าเป็นกิจกรรมที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้เรียนมีจิตสำนึกในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ
การจัดกิจกรรมในลักษณะดังกล่าว ผมพบเห็นบ่อยครั้งครับ และเท่าที่ผมประเมินกิจกรรม และจากการสังเกตพฤติกรรมของผู้เรียน ผมไม่แน่ใจว่าจะเป็นกิจกรรมที่จะส่งผลให้ผู้เรียนเกิดจิตสำนึกในการอนุรักษ์ได้มากน้อยแค่ใหน
ที่จะได้จริง ๆ คือ ได้ “ความรู้ความจำ” นำไปตอบข้อสอบได้บ้าง หรือได้ “ประสบการณ์” นำไปเขียนเรื่อง หรือ นำไปเล่าสู่กันฟัง
แต่ “จิตสำนึก” น่าจะเกิดน้อยครับ
เพราะหลักเบื้องต้นของการสร้างจิตสำนึกให้อนุรักษ์ อยู่ที่การสร้างให้เด็ก “รัก” ในทรัพยากรธรรมชาตินั้นๆ เสียก่อน
การสร้างกิจกรรมให้เด็ก “รัก” ไม่ใช่สร้างง่ายๆ ด้วยการสอน การบอก การบรรยาย หรือ การพาไปดู นะครับ
การสร้างกิจกรรมให้เด็ก “รัก” ต้องสร้างด้วยการ จัดกิจกรรมให้เด็กเกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของในทรัพยากรธรรมชาติ
โดยมีขั้นตอนของการสร้างให้เด็กเกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของ จาก
1. ให้รู้จัก
2. ให้เห็นคุณค่าคุณประโยชน์
3. ให้สัมผัสใกล้ชิด จนเกิดความรู้สึกผูกพัน
4. ให้รู้สึกเป็นเจ้าของ
เมื่อเขารู้สึกเห็นคุณค่า เกิดความรู้สึกผูกพัน และ รู้สึกเป็นเจ้าของ เขาก็จะหวงแหน และ เกิดจิตสำนึกในการอนุรักษ์ครับ
นั่นคือ ต้องให้เด็ก “รัก” ก่อนจะให้ “อนุรักษ์” ครับ
ดังนั้น ด้วยการอนุรักษ์ตามขั้นตอนดังกล่าว จึงควรนำเด็กที่อยู่ใกล้บริเวณที่ต้องการอนุรักษ์ หรือ เด็กในท้องถิ่นนั้นๆ มาจัดกิจกรรมให้อนุรักษ์ครับ เพื่อให้เกิดความรู้สึกผูกพัน และให้เขาเกิดรู้สึกเป็นเจ้าของอย่างยั่งยืน
เด็กในเมือง ก็ควรต้องให้อนุรักษ์ทรัพยากรในท้องถิ่นที่เขาอยู่
จะอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเล ก็ควรนำเด็กชาวเลมาร่วมอนุรักษ์
อนุรักษ์ในท้องถิ่นที่เขาอยู่ เพื่อให้เกิดความใกล้ชิด และ ความรู้สึกผูกพันครับ
การสร้างจิตสำนึกให้อนุรักษ์ จึงเป็นเรื่องของจัดกิจกรรมให้เห็นความสัมพันธ์ ระหว่างชีวิต และ ธรรมชาติที่อยู่รอบตัวว่ามีความสัมพันธ์และส่งผลเกี่ยวข้องต่อกันและกันอย่างไร
นั่นคือ ต้องให้ “ผูกพัน” และ “รัก” ก่อนที่จะให้ “อนุรักษ์”..ครับ
สวัสดีค่ะท่าน
ทักทายหลังอาหารเที่ยงค่ะท่านหนุ่มเล็ก
...
ชอบใจจังค่ะ ... ต้องให้ “ผูกพัน” และ “รัก” ก่อนที่จะให้ “อนุรักษ์”..
ดูเหมือนว่าทุกสิ่ง ต้องเริ่มต้นด้วยความ รัก ใช่ไหมคะ
เหมือนเคยอ่านเจอ รักจะชนะอุปสรรคทั้งปวง
.. ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากครับ
รัก จะชนะอุปสรรค ทั้งปวง จริงๆ ครับ
ขอบคุณมากครับ
ใช่ค่ะสอนให้เด็กมีจิตสำนึก
เห็นคุณค่า
ต้องเห็นคุณค่าก่อน จึงอนุรักษ์ครับ
ขอบคุณมากครับ
มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้และคิดถึงระลึกถึงเสมอ
สวัสดีค่ะ small man~natadee
การมีจิตสำนึกดีควรปลูกฝังให้เด็กค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณ
“จิตสำนึก” ผมชอบคำนี้จังครับ
ใช้ได้...ทุกที่ ...ทุกเวลา...ทุกโอกาส....และทุกวัน
ขอบพระคุณมากครับ
ท่านรองฯคะ
จิตสำนึกควรปลูกฝังให้เด็กครับ แม้จะยากสักหน่อยก็ตาม
ขอบคุณมากครับ
จิตสำนึกที่ดี ถ้าสร้างได้ก็จะดีมาก แต่มันยากตอนสร้างครับ
ขอบคุณครับ
เรื่องของสร้างจิตสำนึก เป็นเรื่องที่ยากมากครับ เมื่อว่านที่ผมไปเสนองานมา ผู้บริหารเสนอปัญหาว่าเด็กไม่รักหนังสือ คือ ให้ยืมไปแล้วก็ฉีกขาด ทำหาย จะแก้อย่างไรดี ที่ประชุมไม่มีคำตอบที่เป็นรูปธรรมครับ ตอบได้แต่เพียงว่าต้องสร้างจิตสำนึก
ขอบคุณมากครับ