สัมมาทิฏฐิ เป็นปัญญาที่ผ่านการวิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วน โดยอาศัยหลักอริยสัจ 4 หลายคนก็มีการวิเคราะห์เหมือนกัน แต่เป็นไปด้วยอคติ มีความโลภเป็นที่ตั้ง จึงไม่สามารถเดินไปสู่คำตอบสุดท้ายที่เป็นสัมมาทิฏฐิ กลายเป็นความหลง คนเหล่านี้จึงถูกชักจูงได้ง่ายเมื่อต้องกับคติของตน ในหลักพระพุทธศาสนาให้แก้ปัญหาจากสาเหตุ เพราะทุกสิ่งล้วนเกิดแต่เหตุปัจจัยทั้งสิ้น ทุกสิ่งก็ล้วนเป็นเหตุสืบเนื่องกัน
ดังคำกล่าวที่ว่า "เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี เพราะสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี เพราะสิ่งนี้เกิด สิ่งนี้จึงเกิด " จึงต้องสืบสาวไปเรื่อย ๆ ให้ทราบถึงจุดกำเนดของตันตอของสาเหตุแล้วจึงแก้ที่สาเหตุ อย่างนี้จะทำให้เกิดสัมมาทิฏฐิ
สัมมาทิฏฐิจึงมีความสำคัญมาก เพราะคนเราเมื่อเชื่ออย่างไรก็มักจะปฏิบัติอย่างนั้น แต่ความเชื่อก็มิใช่ความจริงเสมอไป ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เรียกว่ามิจฉาทิฎฐิ เป็นความเห็นที่ผิด ถ้าต้องประพฤติปฏิบัติด้วยความหลงผิด ชีวิตก็แย่เลย เช่น บางตนเห็นว่ามีเงิน มีอำนาจแล้วจะมีความสุข จึงมีค่านิยมของความร่ำรวย นิยมวัตถุ และอำนาจ แสวงหาอย่างไม่รู้จักจบจักสิ้น ถามว่ามีความสุขจริงหรือแล้วอะไรล่ะที่เป็นนิยามของความสุขที่แท้จริง คงไม่ต้องอธิบายแต่ให้นึกถึงพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า นตฺถิ สนฺติ ปรํ สุข๋ แปลว่า "ความสุขอื่นใดยิ่งกว่าความสงบไม่มี" นี่แหละคือสัมมาทิฎฐิ
สัมาทิฏฐิก็รวมถึงระลึกได้ว่า รูป นาม ไม่ใช่ของเรา ใช่ไหมครับ