ทฤษฎีการมีส่วนร่วมของนักศึกษา ของแอสติน (Alexander W. Astin 1984)

                อเล็กซานเดอร์ แอสติน (Alexander W. Astin, 1984) ศาสตราจารย์ทางด้านการอุดมศึกษา แห่งมหาวิทยาลัยแคริฟอเนียร์ ลอสแองเจอลิส (University of California, Los Angeles) ได้กล่าวถึงองค์ประกอบพื้นฐานของทฤษฎีการมีส่วนร่วมของนิสิตนักศึกษา ไว้ 5 ประการ คือ

1)   การมีส่วนร่วม หมายถึง การใช้แรงกายและแรงใจเข้าไปสัมพันกับสิ่งต่างๆ ซึ่งสิ่งต่างๆ เหล่านี้ อาจเป็นสิ่งทั่วไป เช่น ประสบการณในการเป็นนิสิตนักศึกษา หรือสิ่งที่เฉพาะเจาะจง เช่น การเตรียมตัวสอบวิชาใดวิชาหนึ่งก็ได้

2)   สิ่งต่างๆที่เข้าไปมีส่วนร่วมนั้น จะเป็นสิ่งทั่วไป หรือสิ่งที่เฉพาะเจาะจงก็ตาม การมีส่วนร่วมจะเกิดขึ้นในลักษณะที่แตกตางกัน นิสิตนักศึกษาแตละคนมีสวนรวมในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในปริมาณที่แตกตางกัน และนิสิตนักศึกษาคนหนึ่งคนเดียวกันมีสวนรวมกับสิ่งตางๆ กัน ในเวลาที่แตกตางกัน

3)   การมีสวนรวมนั้น มีทั้งในเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ การมีสวนรวมในเชิงปริมาณของนิสิตนักศึกษาอาจวัดไดา นิสิตนักศึกษาใชเวลากี่ชั่วโมงในการเรียน เปนตน สวนในเชิงคุณภาพอาจวัดในแงที่วา นิสิตนักศึกษาทบทวนและเขาใจงานที่ไดรับมอบหมายใหานหรือไมหรือเพียงแต่จองที่หนังสือแตาฝนกลางวัน เปนต

4)   การพัฒนาด้านการเรียนรูและบุคลิกภาพของนิสิตนักศึกษา ที่เกิดจากโปรแกรมการศึกษานั้น เป็นสัดส่วนโดยตรงกับปริมาณ และคุณภาพของการมีส่วนร่วมของนิสิตนักศึกษาในโปรแกรมการศึกษานั้น

5)   ประสิทธิภาพของนโยบายหรือการปฏิบัติการใดๆ ทางการศึกษานั้น เกี่ยวของโดยตรงกับความสามารถของนโยบายและการปฏิบัตินั้นๆ ในการที่จะเพิ่มการมีสวนรวมของนิสิตนักศึกษา

แอสติน (1993) กล่าวไว้ว่า นโยบายการปฏิบัติการของสถาบันทุกๆ อย่าง เช่น ตารางชั้นเรียน กฏเกณฑ์เกี่ยวกับการเข้าชั้นเรียน การปฐมนิเทศและการแนะแนวนิสิตนักศึกษา ตลอดจนถึงนโยบายในด้านที่ไม่เกี่ยวกับวิชาการ เช่น การจัดอาคารสถานที่ จำนวนและประเภทของกิจกรรมนอกหลักสูตรต่างๆ รวมทั้งกฏเกณฑ์ในการเข้าร่วม ค่าใช้จ่ายสำหรับกิจกรรมทางวัฒนธรรม สิ่งอำนวยความสะดวกทางนันทนาการ เป็นต้น สามารถมีผลกระทบต่อการใช้เวลาและพลังงานของนิสิตนักศึกษาได้