มาตรฐานแห่งคน...ใช่ฐานะ

     

ตะเกียกตะกายไปใย...ให้เหนื่อยหนัก
ขอแค่พักสักครู่...ดูข้างหน้า
ทำหน้าที่วันนี้...ที่มีมา
พร้อมรักษามาตรฐาน...งานของตน

เอาไม้ซีกงัดไม้ซุง...ยุ่งตายห่า
อาจนำพาให้หัก...มักไร้ผล
ปล่อยให้กรรมทวงถาม...ตามผจญ
ใครหนีพ้นกฎแห่งกรรม...ที่ทำมา

............กรรมดี....มีให้เลือก
กระเทาะเปลือกกิเลส...เศษตัณหา
ไม่อยากได้ไม่อยากมี....อยากนำพา
ก็เพิ่มค่าแห่งตน...คนนิยม

มาตรฐานแห่งคน...ใช่ฐานะ
รู้กาลเทศะ...รู้จักข่ม
เพียงอย่าให้กิเลส...เศษอาจม
มาทับถมบังตา...ค่าแห่งตน