ความเจ็บป่วยทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง

   หลังจากนอนพักทั้งวันตั้งแต่เมื่อวานนี้ ต้องกินยาทุกสี่ชั่วโมง ตั้งแต่เช้า จนเที่ยงคืน แล้วก็หลับๆตื่นๆ ซึ่งที่จริงก็ช่วยให้ผู้เขียน รู้สึกเจ็บปวดน้อยลง มาวันนี้ ตอนบ่าย ตื่นขึ้นมารู้สึก โปร่งเบา ดูรอยที่เกิดงูสวัด ก็ยังแดง แต่บริเวณนั้น กลับไม่ปวดตึง เหมือนวันก่อน

  ขอบคุณที่ความเจ็บปวดทรมาน จากไปอย่างรวดเร็ว แต่ผู้เขียนก็ตั้งใจจะกินยาให้หมด ตามที่แพทย์สั่ง ความเจ็บป่วยทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ทั้งพละกำลัง ที่ต้องต่อสู้ตามลำพัง ความอดทนรอให้อาการทุเลาลง ตามระยะเวลาและฤทธิ์ของยาที่รักษา การจัดการตัวเอง ไม่ให้อ่อนแอ กินอาหารตามเวลา และครบถ้วนตามที่ร่างกายต้องการ อันนี้สำคัญ เพราะเวลาเจ็บป่วย เราจะไม่อยากกลืนกินอะไรเลย ซึ่งทำให้ร่างกายนั้น ต้องเกิดการแปรปรวนเข้าไปอีก การปิดหูปิดตาไม่รับรู้โลกภายนอกเสียบ้าง ก็ช่วยให้การควบคุมอารมณ์ดีขึ้น ไม่มีเรื่องรบกวนจิตใจ

  การรู้จักยอมรับสภาพ ทำให้ตัวเองรู้สึกผ่อนเบาไปด้วย ผู้เขียนนอนอยู่ในห้องทั้งวัน ทั้งคืน เพราะจะลุกเดินไปไหน ก็วิงเวียนเลื่อนลอย ตามฤทธิ์ของยา

  แล้วทุกสิ่งไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่น่าเก็บรักษาไว้ หรือเรื่องที่น่าผลักไสไล่ส่ง ในที่สุด สิ่งเหล่านั้น ก็จากเราไป

ขอให้กำลังใจผู้ที่อยู่ในสภาวะทุกข์ด้วยเหตุใดๆก็ตาม อย่าเพิ่มความทุกข์ ด้วยความทุรนทุราย ขณะเดียวกัน หากกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความสุขสันต์ ก็อย่าคิดจนเกิดความทุกข์ใจ ที่จะเก็บเกี่ยว สิ่งนั้นไว้กับตัวเองให้นานที่สุด

เพราะจะอย่างไรก็ตาม สิ่งทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา ไม่นานเขาก็จะจากเราไปค่ะ 

  ขอบคุณกำลังใจ ที่ทุกท่านได้มาเยี่ยมกัน ในยามเจ็บป่วยค่ะ