เด็กหญิงจั๊กกะแหล่น เป็นเด็กที่มีความผิดปกติทางสมองแต่เดิมก็เรียนอยู่ที่โรงเรียนวัดพวงนิมิตนี่แหละค่ะ แต่ตอนนี้อายุตัวนะจบ ม. 3 แล้ว และในทุกๆวันจะพบจั๊กกะแหล่นเดินเล่นในโรงเรียนเป็นประจำ พอดีเมื่อวานตอนเย็น หลังจากเลิกประชุมแล้ว ก็พบเธอมาเรียกเสียงดังๆ " คู คู "
พอหันไปเห็น เธอก็ยิ้มหวานสุดฤทธิ์เลยที่เดียว พร้อมกับพูดว่า " คู ลองเรียก วิยะดาสิ " (ชื่อจริงของเขาค่ะ) ฉันก็ทำหน้างงๆ เธอก็ให้เรียก " วิยะดา " อีก ฉันก็เลยรียกตามว่า " วิยะดา "
ทันใดนั้น เธอก็รีบยกมือขวาขึ้น แล้วตอบด้วยเสียงอันดัง ฟังได้ชัดว่า " มาค่ะ " และก็ต่อด้วยประโยคที่ว่า " นามสกุลเอาไว้ตอนปิดเทอมเด้อค่า " ครูอย่างฉันอ้าปากค้าง ส่วนแม่ค้าลูกชิ้นทอดก็ขำก๊ากๆๆๆๆ
ส่วนตัวฉันเอง ได้แต่หัวเราะในใจ และแอบยิ้มออกมาแบบเหวอ ๆ เพราะถูกเด็กพิเศษเล่นมุขมาโรงเรียนเข้าให้แล้ว
เด็กพิเศษ
เด็กพิเศษ มีอะไรที่เราคาดไม่ถึงจริงๆค่ะ
มาชม
อ่านแล้วเลยมาส่งรอยยิ้มด้วยครับ...อิ อิ อิ
อ่านแล้ว..ต้องยิ้มเลยล่ะ..เป็นความสุขที่ดีมากเลย