ระยะนี้ ... อากาศร้อนอบอ้าว และดูเหมือนอากาศร้อน ๆ นี้จะทำให้เกิดความท้อแท้ขึ้นได้ง่าย ๆ กัลยาณมิตรบางคนเจองานรุมเร้า บางคนพบความโหดร้ายของบางสิ่งบางอย่าง บางคนใกล้หมดแรงแต่ยังไม่หมดใจกับการมุ่งมั่นตามความคิดฝันของตัวเอง บางคนก็สับสนในเส้นทางของตน ...
กลอนนี้กลั่นออกมาอย่างกระพร่องกระแพร่ง ตามเรื่องตามราว จากความรู้สึกและประสบการณ์ของตัวเอง

ขอบคุณคุณอ้อยเล็ก...ที่กรุณาใส่กลอนในภาพสวยที่แสนถูกใจค่ะ
ในยามที่เหน็ดเหนื่อยกับสงครามชีวิต บางครั้ง...ล้าเสียจนเกือบหมดเรี่ยวแรง กลับพบว่า ...
ศัตรูที่น่ากลัวและน่าครั่นคร้ามที่สุดคือ “ความคิดของเรา” นี่เอง
คนไม่มีรากถูกสอนและปลูกฝังว่า...ยามที่พ่ายแพ้ทดท้อ หมดหวังอย่าก่นเศร้า อย่าบ่น อย่าพร่ำพรรณนา อย่าขอความเห็นใจจากคนอื่น (ยังดีที่ไม่ห้ามการร้องไห้ด้วย) ให้ยืนหยัดด้วยตนเอง เมื่อผ่านจุดนั้นไปได้ เราจะแกร่ง เข้มแข็ง ตอนได้ยินคำสอนแรก ๆ ให้รู้สึกว่า...
โอย...โลกนี้ไม่น่าอภิรมย์เสียเลยหนอ....
แต่ก็อีกนั่นแหละ ... เมื่อวันเวลาผ่านไป จึงพบว่าเป็นคำสอนที่จริงแท้และทรงคุณค่า
ก็ยามที่เราเศร้า พ่ายแพ้ จะมีคนสักกี่คนกันที่อยู่กับเรา ช่วยเราซับน้ำตาและเหงื่อแห่งความทดท้อ (บางคนโชคดีมีครอบครัว ญาติมิตรที่คอยให้กำลังใจ แต่บางคนก็ไม่โชคดีเช่นนั้น) เช่นนี้แล้ว เราจึงควรที่จะต้องพัฒนาและเสริมสร้าง “ความแกร่ง” ผ่านเส้นทางของอุปสรรคและกาลเวลา…

เพื่อ...ที่เราจะได้เข้มแข็ง ยืนหยัด และเพื่อวันหนึ่งจะได้สามารถช่วยคนอื่น ๆ รอบตัว ... ซับน้ำตาและเหงื่อแห่งความทดท้อนั้นได้ด้วย
มอบไว้ให้เป็น “พลังใจ” กับกัลยาณมิตรทุกท่าน ด้วยความรัก ปรารถนาดีอย่างจริงใจค่ะ....
ปล.ที่คิดถึงและมอบให้เป็นพิเศษคือ คุณใบไม้ย้อนแสง คุณครูปู คุณกวิน คุณPoo คุณแสงแห่งความดี ... และตัวเอง ค่ะ
(^___^)
ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจ
อิอิ
ขอกำลังกายด้วยได้มั้ยค่ะ
สู้ ๆ ค่ะ
ปล.ที่คิดถึงและมอบให้เป็นพิเศษคือ คุณใบไม้ย้อนแสง คุณครูปู คุณกวิน คุณPoo คุณแสงแห่งความดี ... และตัวเอง ค่ะ
อ้าวไม่เห็นมีกอเลย
หึหึ
ใจตัวเองสำคัญมากนะคะ..อย่าแพ้ใจตัวเอง..แล้วจะชนะทุกอย่าง
สวัสดีจ้ะน้องกอ
จะขอแรงกายด้วย สงสัยไม่ค่อยไหว ล้างชาม กวาดบ้านพอไหว ถ้าให้ถูบ้านด้วย สงสัยหมดแรงก่อน....
รู้ดีว่าน้องกอต้องมาอ่านบันทึกของพี่คนไม่มีรากอยู่แล้ว และก็เข้มแข็งมาก ๆ ด้วย...
เลยไม่ได้คิดถึงเป็นพิเศษแต่...คิดถึงทุกวันเลยนะ...ดีมะ
(^___^)
คุณแอ้ดคะ
เห็นด้วยค่ะ ใจสำคัญที่สุด
เราต้องรักษาใจให้ดีค่ะ....
ขอบคุณนะคะ
(^___^)
อิอิ พี่คนไม่มีราก
แก้ตัว แก้ตัว
ไม่ได้คิดถึงเป็นพิเศษ แต่คิดถึงทุกวันเลย
แก้ตัว แก้ตัว
พี่คนไม่รากแก้ตัว
เดี๋ยวกอก็จับพี่แอ้ดแก้ผ้าส่ะเลย
อิอิ
น้อยใจพี่คนไม่มีราก
จับพี่แอ้ดแก้ผ้านั่นแหละ ดี ดี
อิอิ
น้องกอ....
โกรธพี่คนไม่มีราก ไหงจะแก้ผ้าพี่แอ้ดล่ะนี่...
เขาว่า คนดีชอบแก้ไข คนจัญไรชอบแก้...
แง ๆ ๆ ว่าพี่ทำไม...
(^___^)
แง ๆ พี่คนไม่มีรากก็ไปไหนส่ะแล้ว
กอไม่ได้ว่าพี่เป็นคนจันไร
คนจันไร แล้วคนวันอังคารจะทำยังไงค่ะ
แถวบ้านกอ ทางใต้ ไร หมายถึง ทำอะไรชักช้า ไม่ได้การ
หากคนจันไรส่ะแล้ว คนวันอังคารก็รอกันตายกว่าจะถึงคิวส่ะที
แบบนี้คนวันพุธ ถึงวันอาทิตย์ก็รอกันเหี่ยว
อิอิ แสดงว่า คนจันไม่ไรน่ะค่ะ
ไรไม่ได้ เดี๋ยวเพื่อนลำบาก
จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
แวะมาหา เห็นอยู่กันหลายคน (คุณ add คุณ ก้านกอ คุณsila (ด้วยมั้ยเนี่ย)นั่งผิงไฟ
ดูอบอ่น ดี นะครับ...เพราะ
ถือโอกาส เอาตัวนี้
มานั่งเป็นเพื่อนด้วย....เพราะรู้ข่าวว่า..คุณ ก้านกอ ไปร้านทองมา...(ได้เช็คชาติช่วย)
ไว้เจอกันวันจันทรื ครับ....ขอบคุณ มิตรภาพที่ใส่ ขวดโหล มาให้
อ้าว...น้องกอก้านก้านกอ..จะจับพี่แอ้ดแก้ผ้าเพราะโกรธพี่คนไม่มีราก..แงแง
แต่
คุณ แสงแห่งความดี ก็มีน้ำใจส่งเราไปอบอุ่นนั่งผิงไฟท่ามกลางสายฝน...อิอิเข้ากันไหมเนี่ย...
ขอบคุณครับ สำหรับกลอนดีๆ
สวัสดีครับ
หลอมจนละลายแล้วเนี่ย
ขอบคุณสำหรับดอกไม้ครับ ไม่้แพ้เกสรดอกไม้ครับ ;)
สวัสดีค่ะ
* แวะมารับและส่งมอบกำลังใจให้แก่กันค่ะ
* ต้นท้อพันปีค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะเอก
เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ ไม่มาก พอดี ๆ ....
ขอบคุณคำชมค่ะ เวลาที่โหลเหนื่อย ๆ จะทำสิ่งที่ไม่ค่อยได้ทำ เช่น แต่งกลอน เล่นขิม อะไรทำนองนี้ค่ะ
และได้กำลังใจจากคำปลอบประโลมค่ะ...เหนื่อยนัก ให้พักก่อนครับ แล้วจะดีขึ้น
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณ Sila Phu-Chaya
ลูกใครหนอ น่ารักจริง..
(^___^)
มาเก็บพลังใจไปนอนกอดคืนนี้ค่ะ...ขอบคุณนะคะ
ดีใจค่ะที่คุณ แสงแห่งความดี มาทักทาย
แถมยังนำ เจ้าตัวนี้...ตัวนี้มาด้วย....น่าเอ็นดูนะ ^_^
ทุกครั้งหลังพายุ ฝนตกหนัก ท้องฟ้ามักจะสดใส อากาศสดชื่นเสมอเลยค่ะ...
มีความสุขมาก ๆ ค่ะ
(^__^)
คุณadd คะ
ระวังตัวหน่อยนะคะ
น้องกอกำลังคิดจะทำมิดีมิร้าย...สรุปว่ายังไงเนี่ย (ไม่ทำอะไร)...ค่ะ
อบอุ่นจังค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะน้องอ้อม
เรื่องท้อแท้นี่ ... พี่มีอาการเป็นพัก ๆ ค่ะ ไม่บ่อยนัก ก็มีบ้าง...
แต่พอรู้ตัวก็ต้องรีบหากิจกรรมทำค่ะ ไม่จมกับอารมณ์นั้นนาน ๆ
พี่ถูกสอนไม่ให้ บ่น ก่นทุกข์ ร้องขอ โวยวายให้ใครฟังค่ะ เพราะคนฟังก็จะทุกข์ไปด้วย...
ก่อนเปิดเทอมต้องมีชิ้นงานส่งอาจารย์ค่ะ ชิ้นใหญ่ด้วยล่ะ
ดังนั้นพี่ต้องไปห้องสมุดทุกว้นค่ะ ... เป็นสัญญากับต้วเองไว้
ขอบคุณค่ะ
(^___^)