สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง สองขาโด่เด่ก็ย่อมลืมกันบ้างเน้อะ

วันนี้หลังจากเลิกเรียนของอาจารย์รุจโรจน์แล้ว  ฝนทำท่าจะตกก็รีบมาห้องพักที่จองไว้มาถึงก็แวะซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อ(7 eleven) ฝนก็ตกลงมาพอดีลุยฝนมาถึงห้องพักด้วยความรีบเพราะพ่อเคยบอกตั้งแต่ตอนเด็กว่าอย่าให้ตัวถูกฝนนะลูกเดี๋ยวจะเปียก  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เลยไม่ถูกกับคนที่ชื่อฝน  เพราะกลัวว่าฝนจะทำให้เราเปียก  พอมาถึงห้องพักด้วยความที่กลัวเสื้อผ้าจะเปียกก็เลยยังไม่เอาลงมาจากรถ  ทานอาหารไปดูทีวีไปก็มีความสุขดีตามประสาวันฝนตก  ฝนหายจะไปเอาเสื้อผ้าในรถ ปรากฏว่ากุญแจอยู่ไหน????????  หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอมันอยู่ไหนหนา  ลองเดินไปดูที่รถนั่นแน่!อยู่ในรถนั่นเองทำอย่างดีล่ะทีนี้  ลุงยามจ๋าช่วยหนูด้วย  ลุงยามก็ใจดีลุงทำไม่เป็นหรอกเดี๋ยวจะไปตามช่างให้  ลุงหายไปสักประมาณ  20  นาที  ลุงก็มาพร้อมช่างและอุปกรณ์ครบมือ  ช่างดูแล้วบอกว่ารถรุ่นนี้ผมคิด  300  บาท ไอ้เราก็นักคำนวณอยู่แล้วถ้ากลับไปเอากุญแจสำรองที่บ้านก็ต้องจ่ายมากกว่าไม่ต่ำกว่า  500  (น้ำมันแพง)  ถ้ารอตอนเช้าก็ไม่มีเสื้อผ้าใส่ตอนนี้ก็  3 ทุ่มกว่าแล้ว  ก็เลย  O.K  ไม่ต้องคิดมาก(ไม่มากเลย)  ช่างก็ทำการแงะที่กุญแจด้วยอุปกรณ์เล็กพร้อมไฟ  ก็มองดูด้วยความทึ่งนะ เหมือนในหนังที่เขาทำกันเลยที่เขางัดรถของคนอื่นน่ะ  สักประมาณ  10  นาที  ก็เปิดล็อคประตูได้  เราก็จ่ายเงินไปด้วยความโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก(อดห่วงรถนิดๆ ว่าทำไมช่างจึงเปิดล็อคได้ง่ายจัง  คิดไปไกลมากกว่านั้น)  อ้อลืมบอกถ้าผู้ใดประสบปัญหาอย่างนี้ก็ติดต่อได้ที่ 

ทองอุไร  Tel.09-1758801,055-227026  ตลอด  24 ชม.   ก็ขอขอบคุณลุงยามผู้ใจดีและช่างผู้มีน้ำใจด้วยค่ะ