๑. ถึงขอบฟ้า ยโสธร ตอนลูกกลับ
สุดขอบฟ้า ลาลับ แล้วลูกฉัน
จากด้ามขวาน วันลา เหิรฟ้าพลัน
ลูกของฉัน จากไป ไกลลับตา

๒. จากคมขวาน ลูกโบยบิน มาถิ่นใต้
จากแรงกาย แรงใจ ไฝ่ฝันหา
ด้วยน้ำจิต มิตรไม ใจศรัทธา
รู้ว่ามา พ่อคอยลูก ด้วยผูกพันธ์

๓. ไม่ใช่เพราะ ลูกมี ดุษฏีบัณฑิต
ไม่ใช่คิด ว่าเป็น นางสวรรค์
ไม่ใช่เพราะ ลูกมี ทรัพย์อนันต์

ไม่ใช่เพราะ ฉวีพรรณ ผ่องโสภา

๔เป็นเพราะลูก ถูกใจ ละไมละมุล

เป็นเพราะอุ่น เมื่อลูกอยู่ สู่เคหา
เป็นเพราะพ่อ เหงาใจ วัยชรา
เป็นเพราะว่า จิตพันผูก เหมือนลูกตน

๕. พ่อไม่มี สินทรัพย์ เพื่อนับญาติ
พ่อไม่อาจ บันดาลใจ ให้ลูกสน
พ่อเหมือนไม้ ใกล้พัง ริงฝั่งชล
พ่อฝากตน ลูกด้วย ช่วยดูแล

๖. พ่ออยู่สุด ฟากทาง ฟ้าบางแก้ว
พัทลุง ถิ่นแถว ศิลป์กระแส
ยากแก่การ ลูกอยู่ เฝ้าดูแล
หวังได้แต่ กระแสจิต ชิดสัมพันธ์

๗. ลูกอยู่ไหน ให้อยู่เย็น จงเป็นสุข
ปราศทุกข์ ปราศจากจากภัย สมใจฝัน
มีสิริ ราศรี ฉวีพรรณ
เจริญขวัญ ให้อายุ อยู่ยืนยาว

๘. นิภาพร ลครวงศ์ จงเจริญ
เป็นดอกเตอร์ น่าสรรเสริญ แต่ยังสาว
อภิชาต บุตรี กวีกล่าว
อวยพรเจ้า จงยิ่ง ๆ เจริญเทอญ

ประพันธ์โดย...เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว