วิวาทะ...

ทุกวันนี้ก็ทำอยู่ แต่บางทีเหนือยโทสะก็เกิด

ก็ไม่สบายใจ เพราะเราก็มีส่วนดีอยู่ ก็เลยงงว่าตกลงทำดีหรือทำไม่ดีอยู่กันแน่

แต่ปิ๊งคำสอน

จะยึดตามคำสอนท่าน

"การกระทำทุกอย่างนั้น ทำไป ทำไป ทำโดยมิได้หวังอะไร แต่ทำไปเพื่อให้ เพื่อเสียสละ"

(ที่มาจากบันทึก ปิดเทอม... ช่วงเวลาแห่งการทำ “ความดี...” )

 

ในทุก ๆ วัน ทุก ๆ ย่างก้าว ทุก ๆ การกระทำ หากเราน้อมนำธรรมะมาเป็นแนวแห่งการประพฤติ ปฏิบัติแล้ว ในทุก ๆ ย่างก้าวนั้นล้วนแล้วแต่จะเป็นการก้าวเดินที่ช่วยปลดเปลื้องทุกข์แห่งสังสารวัฏ

เมื่อทำงาน เราก็ตั้งใจทำงาน ตั้งใจว่างานนี้ คือ งานแห่งความดี
ทำความดี ได้ความดี ตั้งใจเสียสละ ใจอิ่มบุญ
ส่วนเงิน ส่วนรายได้ นั้นคือ ผลผลอยได้ที่ตอบแทนมาจากการกระทำนั้น

ทำให้ดี ทำให้เต็มที่ เพราะความดีย่อมคุ้มค่าและเกินราคาค่าตัว และค่าแรงแห่งเราเสมอ...

เมื่อชีวิตเป็นชีวิต ความดี ความเสียสละ เป็นหลัก เป็นประธานของชีวิต
ทำงานอย่างเดิม เท่าเดิม วันเดิม แต่ตั้งใจในวันเดิม ๆ นั้นว่า ทุก ๆ วันเป็น "วันแห่งความดี..."

มีรอยยิ้มให้คนรอบข้าง ทำงานเพื่อเสียสละให้กับเพื่อนร่วมงาน ชีวิตนี้ก็ "สุข" แล้ว
การกระทำดี มีความสุขใจเป็นผล
การกระทำดี ย่อมช่วยประคองตัว ดำรงตนให้ตั้งมั่นใน "คุณธรรม"

จากหน้าที่การงานที่เคยแบกรับ จะกลับกลายเป็นหน้าที่การงานที่พร้อมยิ้มรับด้วย "ความดี..."

การเสียสละ จักปลดเปลื้อง ความโลภ ความโกรธ และความหลงภายในจิตใจ

ความดีเป็นกำลังที่จะนำไปสู่การเสียสละ

เสียสละมาก ความโลภน้อย
เมตตามาก ความโกรธน้อย
เจริญปัญญามาก ความหลงน้อย

ขอให้ทุก ๆ วัน ทุก ๆ ย่างก้าว เป็นก้าวแห่งความดี ก้าวแห่งความเสียสละ
แล้วชีวิตนี้ ลมหายใจนี้จะเจริญ รุ่งเรือง ด้วยความดี น้อมนำชีวีนี้ สู่สัจธรรม...