ธรรมดาสัตว์เมื่ออิ่มแล้วก็รู้จักตัวเองว่าอิ่ม ซึ่งแตกต่างจากความอยากของคนที่ไม่มีที่สิ้นสุด

วันนี้เมื่อตอนเย็นประมาณ 16.30 น. ผมได้เอาอาหารไปให้ไก่ที่เลี้ยงอยู่ที่นาที่เลี้ยงไว้ที่ริมบ่อน้ำของลุง เป็นไก่พื้นเมือง อาหารก็ไม่ใช่อาหารจากบริษัทไหนหรอกนะครับ แล้วเอามาจากที่ไหนล่ะ ไม่ได้ยุ่งยากอะไรก็แค่เก็บจากเศษอาหารที่เหลือจากการทานข้าวในแต่ล่ะมื้อก็เท่านั้นเอง ไม่ได้เลิศหรูอะไรมากมาย เรียกได้ว่า มีอะไรก็กินไปตามมีตามเกิด ตามแต่ที่หามาได้

เล้าไก่พื้นบ้านของเราเอง

หลังจากที่ผมได้ให้อาหารไก่เสร็จแล้วก็เลยนั่งดูพฤติกรรมการกินอาหารก็พบว่า ไก่นั้นก็มีลำดับชั้นเหมือนกัน ไก่ที่ตัวใหญ่กว่าก็จะคอยไล่ไก่ตัวเล็กไม่ให้มีโอกาสได้กินอาหาร จนกว่าตัวเองจะอิ่ม ธรรมดาสัตว์เมื่ออิ่มแล้วก็รู้จักตัวเองว่าอิ่ม ซึ่งแตกต่างจากความอยากของคนที่ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเป็นสิ่งที่นำความหายนะมาแก่ตัวเองโดยที่ไม่รู้สึกตัวเลย เพราะคนมั่วแต่ลุ่มหลงในกิเลสและตัณหาของตัวเองอยู่นั้นเอง

สภาพบ่อน้ำทั่วไปไม่มีอะไรมากมาย

ต่อจากนั้นก็ไปรดน้ำต้นไม้ต่อที่สระตัวเองซึ่งเป็นสระที่พึ่งขุดใหม่ ขุดได้ประมาณ 1 ปีแล้ว สามารถจุน้ำได้ประมาณ 1260 ลบ.ซม. พื้นที่ข้างบ่อน้ำที่ขุดลงไปนั้นมีแต่หินทำให้เวลาจะลงไปตักน้ำนั้นค่อนข้างยาก แต่ก็ไม่เกินความพยายามของคนหรอกใช่ไหมครับ ทำให้บางครั้งกว่าจะได้น้ำขึ้นมารดต้นไม้ ก็เปียกปอนกันไปเป็นช่วงๆ แต่ก็ไม่เป็นไร ได้เปียกทั้งทีรู้สึกสดชื่นเหมือนกันนะครับ อิอิ...

ปลูกพืชสวนครัวตรงไหนหรออิอิ...