ชีวิตที่ผ่านมาดูเหมือนผมจะมีวงจรชีวิตที่เรียบง่าย คือวิ่งไปมาระหว่าง บ้าน ที่ทำงาน มัสยิด และห้องสมุดหรือร้านหนังสือ เป็นอะไรที่ซ้ำซาก จำเจ
หลังจากเคร่งเครียดกับงานมาระยะหนึ่ง เริ่มมาทบทวนชีวิต จะหยุดตัวเองกับความพอใจเช่นนี้หรือ???
ทำไมต้องจำกัดตัวเอง
ทำไมต้องหยุดตัวเอง จากความก้าวหน้า
ในนามของ "ความรับผิดชอบ" ที่ถูกละเลย
ในนามของ "ความเสียสละ" ที่ไร้ค่า
ผมเริ่มคิด พิจารณาและทบทวนสิ่งต่างๆ
และคิดว่า ความอ่อนแอ ย่อมมีที่อยู่ของมัน
และความเข้มแข็งก็เช่นกัน
วันพรุ่งนี้ เพื่อนเก่าชวนไปร่วมงานที่ อ.หาดใหญ่ ผมตอบรับ และคิดว่า ดีเหมือนกันได้เปลี่ยนบรรยากาศ...
บางทีจากที่นั่น ผมอาจจะมีคำตอบสำหรับการตัดสินใจ...
ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง จะสร้างความสดชื่นให้กับงานประจำได้ครับ
ครับ อาจารย์จารุวัจน์ หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น