เรียน อาจารย์ กะปุ๋ม
ศูนย์บริหารคุณภาพได้รวบรวมหัวข้อ/ประเด็นที่แต่ละจุดบริการเขาอยากพัฒนามาให้อาจารย์ดูชุดแรกค่ะ... ตอนนี้ได้แล้ว 12 เรื่อง แล้วจะทยอยส่งมาให้อีกต่อไปนะคะ ตอนแรกก็กังวลเหมือนกันว่าจะไม่มีใครส่ง พี่นิดกับน้องกิ๊กต้องมานั่งทบทวนงานของตัวเอง แล้วลองค้นหาประเด็นว่าเราอยากพัฒนาอะไร มันมีเยอะแยะไปหมด เอาละว้า.... ถ้าไม่มีใครส่งก็เราสองพี่น้องนี่แหละลุยเลย หลังจากนั้นเราก็เริ่มแหย่หาเรื่องไปเรื่อยๆ พบหน้าใครที่เข้าอบรมด้วยก็จะยิ้มให้และทัก “เป็นไงคะ ปิ้งแว้บหรือยัง” นอกจากนี้เรายังมีจดหมายน้อยทวงด้วยค่ะ บอก 4 ขั้นตอนในการหาประเด็นปัญหาให้เสร็จสรรพ Print mail อาจารย์ให้อ่านด้วยค่ะ เพื่อกระตุ้นบรรยากาศ 1 สัปดาห์ผ่านไปยังเงียบ พี่นิดเริ่มกังวล น้องกิ๊กปลอบใจว่าช่างเถอะพี่นิด อย่าไปคาดหวังมาก มันไม่ทำให้ประเทศเขาวงล่มสลายหรอก แล้วเราสองคนก็เริ่มพิมพ์ประเด็นของเราไว้ เราคาดหวังลึกๆนะว่าจะมีบุคคลใดบุคคลหนึ่งมาขอดูของเราเป็นตัวอย่าง เราบอกสมาชิกว่าขอให้ส่งประเด็นภายในวันที่ 2 ธันวาคม 2551 วันที่ 1 ธันวาคม ผ่านไป ...เงียบ... ยังไม่มีใครพูดถึง ชักจะปลงตกแล้วสิ ทำใจๆ หายใจยาวๆลึกๆ วันที่ 2 ธันวาคม พี่ตุ๊กเป็นคนส่งประเด็นมาเป็นเรื่องแรก ดีใจสุดๆ ต่อมาก็มีส่งมาเรื่อยๆ แม้แต่พี่โอ่งซึ่งดูยุ่งตลอดเวลายังส่งมาเลย บางคนก็มาปรึกษาว่าจะเลือกประเด็นไหนดี เพราะมีหลายประเด็นที่สนใจ เราก็เข้าไปร่วมคุยในกลุ่มของผู้สนใจในหน้างาน โดยตั้งคำถามแล้วถามคำถามนั่นแหละ แล้วให้เขาลองเลือกดู บางคนก็มาต่อรองว่าให้รอหน่อยนะช่วงนี้ยังไม่ว่างขอส่งทีหลัง เห็นบรรยากาศการเรียนรู้แล้วก็รู้สึกดีใจนะที่เขาไม่เครียดกัน
ทั้ง 12 เรื่อง ทางศูนย์บริหารคุณภาพได้ร่วมพิจารณากับผู้ที่อยู่หน้างานแล้วเบื้องต้น ถ้ายังไงแล้วขอคำปรึกษาและคำแนะนำจากอาจารย์เพิ่มเติมนะคะ ส่วนที่เหลือจะรวบรวมและส่งให้อาจารย์ช่วยดูในโอกาสต่อไปค่ะ
ขอบคุณค่ะ...
ตัวอย่างจากเรื่องเล่าได้สะกัดออกมาเป็นประเด็น ที่เภสัชกิ๊กและพี่นิด ... ส่งมาให้ดู (จากทั้งหมด 12 เรื่อง และเมื่อสองสัปดาห์ก่อนที่ข้าพเจ้าได้ไปเยือน พบว่ามีเรื่องที่แตกหน่อออกไปมากกว่าที่เภสัชกรกิ๊กส่งมาอีก... ตอนนี้เรื่องเล่านี้อยู่ในกระบวนการเก็บรวบรวมข้อมูล)

Medication Error
(Predispensing & Dispensing)
- ปัญหา
จากอุบัติการณ์ความเสี่ยงด้านความคลาดเคลื่อนทางยา ปีงบประมาณ 2551 เกิดอุบัติการณ์ทั้งหมดจำนวน 790 ครั้ง (คิดเป็นร้อยละ 52.98 ของอุบัติการณ์ความเสี่ยงทั้งหมดในโรงพยาบาล) และพบว่าเกิดความคลาดเคลื่อนในขบวนการก่อนจ่ายยา(Pre-dispensing error) มากที่สุด คือ 703 ครั้ง คิดเป็น 88.99 % ถัดมาคือในขบวนการจ่ายยา(Dispensing error) 48 ครั้ง คิดเป็น 6.08% ซึ่งเป็นปัญหาด้านความปลอดภัยของผู้ป่วย
- สาเหตุของปัญหาเกิดจากหลายปัจจัย
2.1คน
- ความรู้ในเรื่องยา
- สุขภาพโดยเฉพาะด้านสายตา
- ความตระหนัก,ความตั้งใจในการทำงาน
2.2กระบวนการ
- ปริมาณงาน
- ความคล้ายคลึงของตัวยา(Look alike Sound alike)
2.3สภาพแวดล้อม
- เสียงพูดคุย,เสี่ยงเครื่องคอมพิวเตอร์ ปริ้นเตอร์
- สถานที่คับแคบ
- กระบวนการแก้ไข
3.1 คน
- จัดประชุมให้ความรู้เรื่องยาแก่พนักงานและเจ้าพนักงานโดยเฉพาะความรู้เรื่องยาใหม่
- กระตุ้นให้เกิดความตระหนักและความตั้งใจในการทำงานโดยให้พนักงานได้ร่วมแสดงความคิดเห็นต่อบทบาทหน้าที่ของตนเอง
3.2 กระบวนการ
- มีการสลับหมุนเวียนพนักงานและเภสัชกรผู้ปฏิบัติงานตามช่วงเวลาที่เหมาะสม
- จัดแยกยาที่มีความคล้ายคลึงกันออก ติด Sticker เตือนความจำให้เฝ้าระวังในการจัดยา
3.3 สภาพแวดล้อม
- ปรับเปลี่ยนเครื่องปริ้นเตอร์ระบบเงียบ
- งดพูดคุยขณะปฏิบัติงานโดยไม่จำเป็น
- สถานที่เปิดไฟ เปิดหน้าต่างให้แสงส่องถึง ใช้เครื่องปรับอากาศเมื่ออากาศร้อน
4. ผลลัพธ์ที่คาดว่าจะได้รับ
- ความคลาดเคลื่อนทางยาลดลง
- ผู้ป่วยได้รับยาที่ปลอดภัย
- บุคลากรในฝ่ายร่วมกันทำงานอย่างมีความสุข
คำถามวิจัย
เราจะพัฒนาระบบเฝ้าระวังความคลาดเคลื่อนทางยาทั้งก่อนจ่ายยาและขณะจ่ายยาอย่างไร
---------------------------------------
R2R : ศึกษาถึงวิถีชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม
1. ประเด็นที่อยากพัฒนาคืออะไร
ศึกษาถึงวิถีชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม
2. มีสาเหตุมาจากอะไร
เนื่องจากตัวเองเป็นผู้ป่วยมะเร็งเต้านมและเป็นพยาบาลซึ่งได้ดูแลช่วยเหลือกันในกลุ่มผู้ป่วยมะเร็งเต้านม ทำให้เข้าใจและเรียนรู้ความต้องการในฐานะผู้ป่วยและเป็นเจ้าหน้าที่ด้วย อยากขับเคลื่อนให้เกิดขบวนการเรียนรู้ปรับตัวในการดำรงชีวิตอยู่ของผู้ป่วยให้มีความสุขในบริบทของตัวเอง
3. เราจะมีกระบวนการหรือวิธีการแก้ไข อย่างไร ทำอย่างไร
ศึกษาวิถีชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม เพื่อทราบปัญหาและความต้องการนำมาปรับใช้และพัฒนารูปแบบในวิธีการขั้นตอนการดูแลผู้ป่วยในโรงพยาบาลทั้งที่บ้านและชุมชน
4. ผลลัพธ์ที่คาดว่าจะได้รับนั้นเป็นอย่างไร
ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีคุณภาพชีวิตที่ดี
-----------------------------------------
การพัฒนาการบันทึกข้อมูลเวชระเบียนผู้ป่วยใน โรงพยาบาลเขาวง
จากการตรวจสอบเวชระเบียนผู้ป่วยใน UC ของ สปสช. เขต 11 (สกลนคร) ปี 2551 พบว่า เวชระเบียนผู้ป่วยในของ รพ.เขาวงซึ่งได้ทำการสุ่มไปตรวจสอบจำนวน 55 ฉบับ พบว่า
- ตรวจสอบไม่พบความผิดพลาด 15 ฉบับ (27.27%)
- ตรวจสอบพบความผิดพลาดที่ไม่มีผลต่อการชดเชย 19 ฉบับ (34.55%)
- ตรวจสอบพบความผิดพลาดที่มีผลต่อการเปลี่ยนกลุ่ม DRG และ ค่า Adj RW 21 ฉบับ (38.18%)
โดยมีค่าเฉลี่ยคุณภาพการบันทึกในภาพรวมร้อยละ 71.73%
ปัญหา/สาเหตุ
1. การบันทึกข้อมูลในเวชระเบียนไม่สมบูรณ์ทุกส่วน
- ส่วนของแพทย์เจ้าของไข้
- พยาบาล
- เจ้าหน้าที่ให้รหัสโรค
2. บันทึกการวินิจฉัยโรคหลักไม่ถูกต้อง/ครบถ้วน
3. การบันทึกไม่ชัดเจน อ่านไม่ออก
4. การให้รหัสการวินิจฉัยไม่ถูกต้อง ให้รหัสเกิน
5. มีเป้าหมายการพัฒนาให้ได้ผลงานในภาพรวมมากกว่า 85%
การแก้ไขปัญหา
1. ให้ความรู้/เพิ่มประสบการณ์กับทีมตรวจสอบเวชระเบียน
2. ประเมินการบันทึกข้อมูลเวชระเบียนทุก 3 เดือน
3. สรุปวิเคราะห์ประเมินผล
4. นำผลที่ได้ไปปรับปรุงการบันทึกต่อไป
ผลลัพธ์ที่คาดว่าจะได้รับ
1. อัตราความสมบูรณ์ของเวชระเบียน ³85%
2. ได้รับการชดเชยค่ารักษาพยาบาลมากขึ้น
3. ใช้เป็นข้อมูลเชิงประจักษ์เพื่อเตรียม Re-Accredit
การสุ่มเวชระเบียนตามระเบียบวิธีการวิจัยและแบบเจาะจง
เวชระเบียนที่
- มีค่าใช้จ่ายสูง
- ถึงแก่กรรมใน รพ.
- ผู้ป่วยที่มีปัญหาซับซ้อน
--------------------------------------------------
งานแพทย์แผนไทย
1. ปัญหา/ประเด็นที่อยากพัฒนา
ในอดีตการดูแลสุขภาพของประชาชนมีลักษณะเป็นแบบบูรณาการ มีการพัฒนาตนเอง
หรืออาศัยคนในชุมชนเป็นหลัก สมุนไพรและผักพื้นบ้านเป็นปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต คือ เป็นทั้งอาหารและยารักษาโรค ปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี วิถีชีวิตของคนในชุมชนต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อให้มีรายได้เพียงพอต่อการดำรงชีวิตอยู่ในสังคม ทำให้ขาดความเชื่อมโยงกับสิ่งแวดล้อมและภูมิปัญญาดั้งเดิม ขาดการถ่ายทอดแบบต่อเนื่องในชุมชน ไม่มีการพัฒนาต่อยอดองค์ความรู้ด้านพืชผักพื้นบ้านและพืชสมุนไพร ทำให้การดูแลรักษาสุขภาพไม่สามารถพึ่งพิงตนเองได้
2. สาเหตุ
- ขาดการสนับสนุนให้ใช้พืชผักพื้นบ้าน/สมุนไพรอย่างต่อเนื่อง
- ความเจริญก้าวหน้าทางการแพทย์สมัยใหม่ ความสะดวกในการเข้าถึงบริการด้านการ
รักษาพยาบาล ทำให้ประชาชนลืมพืชผักสมุนไพรที่อยู่ใกล้ตัวที่เป็นสิ่งที่ต้องพึ่งพิงตนเองเบื้องต้น
- ไม่มีฐานข้อมูล/ไม่มีความรู้เรื่องพืชสมุนไพรและผักพื้นบ้านในชุมชน
3. แนวทางแก้ไข
- ส่งเสริม ฟื้นฟู สร้างความเข้าใจในการใช้และรู้จักคุณประโยชน์ อนุรักษ์พันธุ์ ร่วมคิด
ร่วมทำแลกเปลี่ยน
4. ผลลัพธ์ที่คาดว่าจะได้รับ
- ประชาชนหมู่บ้านเป้าหมายเข้าใจ มีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร/พักพื้นบ้านและใช้
ประโยชน์/ตำราผักพื้นบ้าน สมุนไพรในชุมชนหมู่บ้านเป้าหมาย ประชาชนสามารถนำสมุนไพร/ผักพื้นบ้านมาใช้ในการดูแลสุขภาพ
- มีฐานข้อมูล/ความรู้สมุนไพร/ผักพื้นบ้าน
------------------------------------------------