ในกระบวนการเรียนรู้การทำ R2R ...หากว่ามองและพิจารณาแล้วว่าเรื่องหลักอีกเรื่องหนึ่งที่คนหน้างานพลาดโอกาสในการทำงาน คือ การเขียนบันทึกเรื่องราวการทำงาน อันเป็นหัวใจของการเก็บข้อมูลจากการทำงาน ...  จากวันที่สองที่เราเรียนรู้และใคร่ครวญในงานประจำของเรา สิ่งที่พึงดำเนินการต่อที่มักขาดหายไปมักเป็นการบันทึกข้อมูลเก็บไว้ ดังนั้นในกระบวนการเรียนรู้... ในวันที่สามนี้ ผู้เข้าร่วมเรียนรู้จึงน้อมนำฝึกฝนเรียนรู้เรื่องการเขียน

 

ประเด็นการฝึกเขียน...

เราเริ่มเรียนรู้การเขียนผ่านเรื่องเล่าหน้างานของตนเอง ว่าเป็นอย่างไร มีลักษณะอย่างไร แล้วมีประเด็นไหนบ้างที่น่าจะนำมาเป็นโอกาสที่พัฒนาได้... พร้อมกันนั้นลองค้นหาสาเหตุที่แท้จริงดูว่า... อะไรที่ทำให้เกิดเป็นประเด็นดังกล่าว การค้นหาเป็นการเปิดใจมองให้ลึกซึ้งลงไป ผ่านการตั้งคำถามต่อตนเอง... เมื่อเราได้ทราบสาเหตุที่แท้แล้ว เราจะสามารถมองเห็นกระบวนการแก้ไขได้อย่างพอชัดเจนขึ้น ...

ในส่วนนี้...ผลลัพธ์ที่ปรากฏขึ้นได้นั้น คือ ในส่วนของ "ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา"...

พี่นางเล่าว่า... "เขียนอย่างนี้นี่เอง ทุกครั้งรู้แต่ว่าไป copy คนอื่นมา"... ซึ่งการเขียนเช่นนี้แสดงถึงกึ๋นของนักวิจัย R2R ทีถ่ายทอดออกมาให้ได้เห็นความสำคัญและที่มาที่ไปของชิ้นงานที่นำมาพัฒนาเป็น R2R ...

จากภาพความคิดที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านเรื่องเล่าและช่วยกันสกัดออกมา

นำมาเรียบเรียงเป็นความเรียงแห่ง "ความเป็นมาและความสำคัญ"

 

การเขียนเรื่องเล่านี้...

จากนั้นเราค่อยไปทบทวนงานวรรณกรรมและแนวคิดต่างๆ มาดูเพิ่มเติมว่า มีแนวคิด งานวิจัย และหลักการใดบ้างมาสนับสนุนแนวทางกระบวนการที่เราจะนำไปแก้ไขและพัฒนางานประจำของเรา...

 

วันที่สามแห่งการเรียนรู้ ความปรากฏต่อการเรียนรู้ของข้าพเจ้าทำให้ได้นึกทบทวนเรื่องการเขียนของตนเอง ... การเขียนเรียบเรียงเรื่องราวใดใด เราต้องอาศัยการฝึกฝน และทำให้นึกน้อมทบทวนต่อไปอีกว่า การเขียนนี้ก่อให้เกิดการเรียนรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับตนเอง สำหรับตัวข้าพเจ้าเองทำให้ทราบถึง ภาพแห่งความคิดของตนเองชัดเจนขึ้น... ไม่ฟุ้งอยู่ในห้วงคำนึงเท่านั้น แต่กลับเป็นภาพชัดว่าตนเองมีประเด็นไหนที่คิดปรากฏขึ้น และปรากฏอย่างไรบ้าง และจะต่อยอดภาพแห่งความคิด ความเข้าใจนั้นอย่างไรบ้าง...

 

บางท่านเป็นครูสอนให้ข้าพเจ้ามองเห็นว่า ข้าพเจ้าน่าจะดำเนินกระบวนการเช่นไร ที่จะนำพาให้บุคคลนั้นมีความเชื่อในศักยภาพ และสามารถนำศักยภาพของตนเองออกมาใช้ได้ ... การฝึกฝนการเขียนของบุคคลนำไปสู่การทบทวนกระบวนการเรียนรู้ของตนเอง

 

มีหลายๆ คนที่มีกระบวนการคิดที่เป็นระบบ แต่เมื่อให้ถ่ายทอดออกมา เป็นความยากที่จะถ่ายทอดได้ แต่เมื่อผ่านกระบวนการฝึกฝน ที่ผ่านความรู้สึกภายใน คือ ความอดทนและตั้งใจต่อการเรียนรู้ สามารถนำพาตนเองใช้ศักยภาพที่มีอยู่ได้...

 

กว่าจะได้ “หัวใจ” ของ R2R  ออกมาได้...

เราได้ผ่านการฝึกฝนการเขียนกว่าครึ่งค่อนวัน

ที่สุดแล้ว...เราก็ได้แก่นของงานวิจัย R2R ว่าเราต้องการทำอะไร ทำอย่างไร และทำไปเพื่ออะไร...

 

---------------------------------------------------------------