พวกเรารู้สึกดีใจที่ได้ช่วยเหลือให้ผู้ป่วยผ่านพ้นวิกฤติและภาคภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในการดูแลผู้ป่วยทั้งที่โรงพยาบาลและชุมชน

           วันหนึ่งได้มีโอกาสนำภาพกิจกรรมการโครงการฟื้นฟูสมรรถภาพปอดในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังที่มีปัญหาซับซ้อนของโรงพยาบาลท่าวังผามาเปิดดู    เกิดความสับสนว่าแต่ละภาพเป็นกิจกรรมที่หนึ่ง สอง หรือ สาม  เพราะเห็นคุณยายท่านหนึ่งใส่เสื้อตัวเดิมทั้งสามกิจกรรม   แต่ผู้ป่วยอื่นและเจ้าหน้าที่สวมชุดที่แตกต่างกันแต่ละกิจกรรม    จึงชวนทีมงานติดตามไปเยี่ยมที่บ้าน... เมื่อถามชาวบ้านถึงหนทางที่ไปบ้านยายต่อ  แต่ละคนก็บอกว่าอยู่ท้ายหมู่บ้านเป็นบังกะโล  ทีมงานเกิดความสงสัยขึ้นมาว่าทำไมยายต่อต้องอยู่บังกะโล  เมื่อเดินทางไปถึงที่บ้านพบว่าเป็นบ้านชั้นเดียวมีหลังคาเป็นเพิงคล้ายกับบังกะโลตามชายทะเลจริงๆ  ยายต่ออาศัยอยู่กับสามีตามลำพังในวัยชรา ไม่มีบุตรหลานดูแล ประกอบอาชีพจักสานและมัดใบคา มีรายได้จากการสงเคราะห์ผู้สูงอายุเดือนละ 500 บาท ยายต่อเคยใส่ท่อทางเดินหายใจและส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลน่านสิบกว่าวัน ก่อนได้รับการเจาะคอและสามารถออกมาอยู่ที่บ้านได้นานกว่า 5 เดือนแล้ว

  

            ทันทีที่พบทีมเยี่ยมบ้านยายต่อดีใจมาก เราพบว่ายายต่อมีอาการหายใจเหนื่อย เมื่อประเมินระดับอาการหายใจลำบาก (Dyspnea Visual Analogue Scale) ยายบอกว่าประมาณ 60 (จากเต็ม 100)  รู้สึกไม่ค่อยไหวแล้วคิดว่าจะรอให้คนข้างบ้านกลับมาจากทำนาในช่วงเย็นแล้วขอให้เขานำส่งโรงพยาบาล อาจรอไม่ไหว  จากการตรวจร่างกายเบื้องต้น พบว่าคุณยายมีเสียงลมเข้า-ออกปอดที่ผิดปกติทั้งสองข้าง มีอาการไอมาก  จึงช่วยพ่นยาขยายหลอดลมชนิดพกพา  แล้วรีบนำตัวยายต่อรับมารักษาที่โรงพยาบาลท่าวังผา   ก่อนออกบ้านยายต่อบอกสามีว่า  อยากหยิบเงินติดตัวไปบ้าง สามีบอกว่าทั้งบ้านมีเงิน 30 บาท ทีมเยี่ยมบ้านก็บอกว่าให้คุณตาเก็บเป็นค่าน้ำมันรถให้คนข้างบ้านตามไปส่งที่โรงพยาบาลในช่วงเย็น ขณะนำส่งโรงพยาบาลทีมเยี่ยมบ้านและพนักงานขับรถ รวบรวมเงินแบ่งปันให้ยายต่อ 100 บาท  และประสานให้ห้องครัวตักอาหารเผื่อให้สามียายต่อด้วย  หลังจากยายต่อพ้นระยะกำเริบแล้วได้นอนรักษาต่อที่แผนกผู้ป่วยใน ทีมเยี่ยมบ้านได้นำเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัวที่จำเป็นไปเยี่ยม  ยายต่อยกมือขอบคุณพวกเรา ยายบอกว่าครั้งนี้ถ้าหมอไม่ไปที่บ้านคงรอคนข้างบ้านมาส่งไม่ไหว  

 

             หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลพวกเราได้ไปประสานสถานีอนามัย  ผู้นำชุมชน และเพื่อนบ้าน ขอความร่วมมือในการช่วยเหลือดูแลยายต่อ เช่น  การติดต่อทางโทรศัพท์ 1669  เมื่อยายมีอาการกำเริบเพื่อร้องขอความช่วยเหลือจากรถฉุกเฉิน การนัดให้ยายต่อมาโรงพยาบาลพร้อมกับผู้ป่วยโรคเดียวกันที่อยู่บ้านใกล้เคียงกันเพื่ออาศัยรถมาด้วยกัน  อำนวยความสะดวกในการเบิกจ่ายยาฝากเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลที่เป็นทางผ่านบ้านของยายต่อ  ซึ่งได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดี วันจันทร์ต้นเดือนที่ผ่านมาพวกเราพบยายต่อที่คลินิกโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ... ให้ทาย  เห็นข้างหลังก็ทราบว่าเป็นยายต่อเพราะใส่เสื้อลายตัวเก่ง..อีกแล้ว  ครั้งนี้คุณครูเกษียณเป็นผู้นำส่ง วันนี้ยายต่อดูสดชื่น มาพร้อมกับคุณตาสวมเสื้อใหม่ที่พวกเรามอบให้ เมื่อพบหน้ายายต่อรีบเข้ามาทักด้วยอาการคุ้นเคยและดีใจมาก  พวกเรารู้สึกดีใจที่ได้ช่วยเหลือให้ผู้ป่วยผ่านพ้นวิกฤติและภาคภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในการดูแลผู้ป่วยทั้งที่โรงพยาบาลและชุมชน

          ในปีนี้ 2553  ยายต่อไม่ได้มานอนโรงพยาบาลอีก มีเพียงอาการกำเริบ  1-2 ครั้งต่อปี พวกเรายังคงทำหน้าที่ดูแลยายต่อโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน มีอาสาสมัครประจำครอบครัวของโรงพยาบาลท่าวังผาไปแวะเวียนดูแล มีอสม./เพื่อนบ้าน / ผู้นำชุมชนคอยช่วยเหลือ สถานีอนามัยตำบลยมติดตามเยี่ยมบ้านอย่างต่อเนื่อง วันไหนที่ทางโรงพยาบาลไปเยี่ยม ยายต่อจะตื่นเต้นมากบอกว่า "พวกเราเป็นผู้ปกครองของยายต่อ" ที่คอยดูแลช่วยเหลือทุกด้าน วันที่ 8 ธันวาคม 2553 ที่ผ่านมายายต่อมีโอกาสต้อนรับคณะศึกษาดูงานจากโรงพยาบาลสันกำแพงจังหวัดเชียงใหม่ ทั้งยายต่อและพวกเราภาคภูมิใจมากที่การดูแลโรคเรื้อรังต่อเนื่องตามชนบทที่ห่างไกลสามารถเป็นต้นแบบให้กับหลายแห่งได้ พวกเราจะยังคงพัฒนาการดูลผู้ป่วยที่ด้อยโอกาส ที่มีปัญหาซับซ้อนต่อไปด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ แล้วส่งผลให้ทุกคนมีความสุข