CuP เสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ถือว่าเป็นมิตรเก่าที่ร่วมกันขับเคลื่อนพัฒนาบุคลากรมากันหลายต่อหลายครั้ง จากเรื่องหนึ่งสู่เรื่องหนึ่ง เสมือนการต่อจิ๊กซอว์หลายๆ ชิ้นมาต่อรวมเป็นภาพใหญ่ ... ครั้งนี้ก็อีกครั้งที่เราร่วมกระบวนการสู่การทำ workshop ในเรื่อง R2R "เปิดประตูใจสู่การใคร่ครวญเรื่อง R2R"

หลายๆ คนเคยได้ยินคำว่า R2R ว่าคือ การนำงานประจำมาพัฒนาเป็นกระบวนการวิจัย แต่..โดยรายละเอียดนั้นต่างยังไม่เป็นที่เข้าใจว่า ... จริงๆ แล้วคืออะไร >> ข้าพเจ้าเริ่มกระบวนการด้วยการพักกาย-พักจิตเตรียมความพร้อมสู่การเรียนรู้ เราใช้เวลาเกือยยี่สิบนาที เพื่อให้ผู้เข้าร่วมเรียนรู้มีความพร้อมตัดพะวงจากเรื่องต่างๆ นำพาตนเองมาสู่ความจดจ่อและต่อเนื่องในกิจกรรมที่จะเรียนรู้ขึ้นในวันนี้

จากนั้น...ให้ทุกคนต่างช่วยกันคิด เป้าหมายร่วมแห่งการเรียนรู้เรื่อง R2R ในสองวันนี้

พร้อมกันนั้น ให้ทบทวนและเขียนเรื่องราวแห่งความเข้าใจในตนเองต่อเรื่อง R2R ว่ามีความเข้าใจเช่นไร และมองว่ามาสัมพันธ์ต่อวิถีการงานของเราแต่ละคนอย่างไรบ้าง

ภัค ; "R2R คือ การค้นหาวิธีการแก้ปัญหาที่ทำในงานนั้นๆ อย่างมีหลักการ มีเหตุมีผล และมีการทำความรู้ทางวิชาการมาปฏิบัติ เพื่อให้พบคำตอบหรือวิธีการแก้ไขปัญหาได้จริง และเป็นประโยชน์กับผู้ทำวิจัยและกลุ่มตัวอย่าง งานมีคุณภาพขึ้น โดยเสริมต่อว่า R2R นั้นเข้ามาสัมพันธ์กับวิถีการงานของตนเองว่า... โดยการวิเคราะห์หาแนวทางในการแก้ปัญหาในการทำงาน ให้สะดวกง่ายและเกิดประสิทธิภาพ ทำให้ผู้ทำงานมีความสุข"

อีกหนึ่งตัวอย่างเรื่องเล่าที่เขียนถึง R2R

เบนซ์ ; "รู้แค่ว่าเอางานที่ทำประจำอยู่ทุกวันมาทำวิจัย เพื่อพัฒนางานประจำและหาแนวทางแก้ไข และเพื่อไปพัฒนาหน่วยงานของตนเอง และมองว่า R2R นั้นสัมพันธ์โดยตรงเพราะการทำวิจัยเกิดจากปัญหาในพื้นที่แล้วนำปัญหาไปสู่หนทางแก้ไข และการทำวิจัยก็เพื่อจะทราบถึงปัญหาว่าเพราะอะไรจึงเกิดปัญหานี้แล้วนำปัญหามาสู่หนทางแก้ไขของหน่วยงานต่อไป"

จากนั้นข้าพเจ้าได้ให้ผู้เข้าร่วมเรียนรู้ดู VCD เรื่องเล่าการทำ R2R เพื่อนำไปสู่การทำความเข้าใจว่า R2R นั้นคือ อะไร และลักษณะอย่างไรที่เรียกว่า R2R ... พร้อมให้ทุกคนถอดบทเรียนในตนเองอีกครั้งว่าจากการชม VCD นั้นได้เรียนรู้อะไรเพิ่มเติมบ้างในเรื่องการทำ R2R

การบอกเล่าของน้องติ๊ก..ที่ว่าเดิมทีไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจในเรื่อง R2R เลย... แต่หลังจากที่ได้เรียนรู้ผ่านเรื่องเล่าใน VCD แล้ว...บอกกล่าวต่อพวกเราว่า

"ได้รู้ค่ะ ได้รู้มากเลยเริ่มมองเห็นภาพบริบทของการทำงาน Routine ว่าแต่ละวันเราทำอะไรบ้าง สิ่งที่เราทำแต่ละอย่างมีปัญหาอะไร มีความต้องการพัฒนาเรื่องอะไร สิ่งที่มันเป็นเสี่ยงในแต่ละวันบ่อยๆ ครั้ง คือ สิ่งที่เราต้องการพัฒนางานของเราให้เห็นผลสำเร็จของการให้การพยาบาลมากที่สุด นั่นแหละ คือ R2R แต่ก็ยังมีปัญหาตามมา คือ เราจะใช้อะไรมาเป็นเครื่องมือในการวิจัยและการมาประชุมในครั้งนี้จะทำให้เรามีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ในสิ่งที่เราต้องการพัฒนาได้"

และในตอนท้ายของตอนเย็น... ติ๊กได้เล่าเพิ่มเติมให้ฟังว่า ตอนหลังทานข้าวได้กลับไปเปิดดูตัวอย่างงานวิจัยเพิ่มเติม จากนั้นทำให้เข้าใจมากขึ้นเมื่อมาร่วมกระบวนการในช่วงบ่ายที่ข้าพเจ้าได้ให้ทุกคนร่วมกันวิเคราะห์หน้างานนำไปสู่ "คำถาม" และที่มาที่ไปของการทำวิจัย...

กระบวนการช่วงบ่าย เราฝึกการวิเคราะห์หน้างาน โดยใช้กระบวนการ share & Learning ผ่านการทำ Dialogue ทำให้ความคิด เปิดไปสู่มุมมองที่กว้างขวางและปราศจากการปิดกั้นทางความคิด และอารมณ์อันมาจากการถกเถียง แต่การน้อมใจกันฟังด้วยใจเบาเบา ทำให้เราลดช่องว่างทางอารมณ์ นำไปสู่ความใคร่ครวญในเรื่องราวต่างๆ มากขึ้น...

กระบวนการเรียนรู้วันนี้... สำหรับข้าพเจ้าได้เรียนรู้ ในเรื่องของความพร้อม

โดยเฉพาะความพร้อมทางด้านจิตใจ เพราะเมื่อไรที่ผู้เรียนมาพร้อมใจที่เปิดกว้างแล้ว จะนำไปสู่การเปิดรับและต่อยอดไปสู่กระบวนการแตกหน่อทางความคิด ให้มีมุมมองที่มากขึ้น และที่สำคัญบรรยากาศที่พร้อมผ่อนคลาย ปราศจากการกระแทกทางอารมณ์และความคิดนี้กลับทำให้การคิดนั้น ... คิดได้ลื่นไหลคล่องขึ้น

กำลังใคร่ครวญและทบทวนหน้างานของตนเอง

สู่การแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและกัน