ระเบียงตึกข้างห้องยา ตามประสารพ.บ้านนอก บริเวณก็พอนั่งให้ได้กลิ่นไอตัวกัน......
วันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่เราต้องทำคลินิกตรวจเท้าเบาหวาน
ตรวจกันทุกวันอังคาร ศุกร์ ปริมาณผู้รับบริการก็ลดลงเรื่อยๆ ทำให้เรามีเวลาได้พูดคุยกันมากขึ้น
คนพูดก็อารมณ์ดีไม่ต้องเร่งรีบพูดไปก็ปล่อยมุกกระจาย ผู้ฟังก็ขำเก็บมุกกันไม่ทัน ไม่ยอมไปรอหน้า
ห้องตรวจ ขอฟังตรงนี้ดีกว่า แม้วันนี้ไม่ได้มาตรวจเท้าก็ขอฟังความรู้ดีกว่าสนุกดี อิอิ
หน้าบานอีกแย้วเรา...
แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ไม่ได้หยิบรองเท้าตัวอย่างมาให้แฟนๆเบาหวานดู ไม่เป็นไร หลายคนก็
เข้าใจดีเวลาพูดถึงรองเท้าสวมก็นึกออก ดีจัง.....
การให้ความรู้แบบเดิมๆ น่าเบื่อไม่น้อยใครเคยฟังก็รู้อยากหลับ
ทุกคนมาเรียนรู้พร้อมๆกัน ป้าๆก็ตกลง
ตรวจเท้าของแต่ละคนไปพร้อมๆกัน นั่นแหละของเราเราต้องดูเอง ทุกคนก็ยิ้ม ภาคภูมิใจที่ได้ตรวจเท้ากัน
สนุกสนานกับการติชมของกันและกัน
คุณยายนั่งรออยู่พักนึกก็ถึงคิวให้ดูเท้าบ้าง ( เกือบสุดท้ายเหมือนกัน) ยายก็ดีใจ มั่นใจเพราะเมื่อครู่
ได้ตรวจด้วยตัวเองแล้ว ดี ไม่มีหนังหนา ตาปลา เหมือนเพื่อนบางคน
ความรู้สึกยังดีนะคะ ไม่ชาใช่มะ จ๊ะ. ไม่เป็นอะไรหรอก ปลื้มใจ
ยายไหนลองยืนซิคะ ใส่รองเท้าคู่โปรดด้วยนะ (รองเท้าแตะที่พวกเราเรียกมันว่า " อีหนีบ " )
ยายคงสงสัยจะดูอะไร เดินสวยสวยให้ดูด้วยนะ ไหนรองซิคะ เหมือนประกวดนางสาวไทยเลยเชียว
ทำไมเดินย่องอย่างนั้นละ ...... กลัวลื่นนะ
นั่นแหละถึงทำให้นิ้วเท้ายายหงิกจิกบนรองเท้าอย่างนี้ไง พอชี้นิ้วเท้าที่มีปัญหาให้ยายดู
เออ...............
เราก็นึกเอ.....ทำไงดีเนาะ ยายถึงจะอยากเปลี่ยนใส่รองเท้าที่เหมาะสมและถูกใจยาย
อ้อ..เจอแล้ว คนข้างๆกันนั้นใส่อยู่ ขอยืมให้คุณยายดูหน่อยนะคะ

เจ้าของรองเท้าก็ดีใจได้เป็นตันแบบ
คุณยายชั้น ก็พอใจกับรองเท้าใหม่ เดินไปมาอยู่นาน สังเกตการเดิน การเหยียบอยู่พักนึงเหมือนกัน
จนต้องบอกให้นั่งเดี๋ยวจะสายไปใหญ่
ไม่เคยใส่เลยนะเนี่ย ยายเผยความในออกมา กลัวลื่นอยู่เหมือนกัน
เอาน่าไม่ลื่นหรอก พื้นรองเท้าเป็นยางอย่างดี ราคาก็ไม่แพงด้วย ยายก็รับปากจะให้ลูกพาไปดูที่ตลาด
ถ้ารู้งี้ใส่ซะนานแล้ว...........เดาใจยาย
ครั้งหน้าคงเห็นยายใส่มาให้ดู เราท้าทายยาย อยากให้ลองจริงๆๆ
สวัสดีค่ะ คุณมาลัย
ตอนแรกกะคิดว่าเข้ามาเขียนบล็อกเสร็จแล้วจะรีบอ่านหนังสือ แล้วเข้านอน
แต่แล้วสะดุดเรื่องคุณยายกับรองเท้าค่ะ
ไว้โอกาสต่อไปจะเข้ามาคุยค่ะ
คุณยายคงติดใจนะคะ
แวะผ่านมาอ่านจ้า
เพราะสะดุดตากับคำสำคัญ ดูแลเท้าให้เหมือนกับดูแลหน้า :D
ของขวัญ
เป็นคำสำคัญ ของชาวเบาหวานจ๊า