คนดีศรีกำแพงเพชร ประจำปีการศึกษา2551

                                            

                                                

                                                              คนดีศรีกำแพงเพชร

                                                       

      คำว่า คนดี  ใครๆ ก็อยากเป็นกันทั้งนั้น  แม้แต่ตัวของข้าพเจ้าเอง  การเป็นคนดีใช่ว่าทำดีให้ผู้อื่นเห็น  ให้ผู้อื่นชมเชย  ยกย่อง  แต่การเป็นคนดีของข้าพเจ้าคือการเสียสละ  ต่อให้เราทำดีบังหน้าแค่ไหนก็ไม่เท่ากับความคิด  จิตใจ  ความฝักใฝ่และการทำดีโดยไม่หวังผลตอบแทนเพียงเท่านี้ก็ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นคนดีแล้ว

         ก่อนอื่นข้าพเจ้าขอแนะนำตนเอง  ดังนี้ค่ะ

ข้าพเจ้าชื่อ นางสาว วนาคนึง  สุคนธา   มีชื่อเล่นว่า  ฟ้า  เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่6/7 (โครงการสองภาษา)  นับว่าเป็นปีสุดท้ายของการเรียนที่นี่และต้องก้าวออกจากรั้วแดงขาวไปเร็วๆนี้  ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา  ข้าพเจ้าอาจยังทำดีให้กับโรงเรียนไม่มากพอ  แต่ทำได้เต็มที่เพียงเท่านี้จริงๆ  นอกจากต้องรับผิดชอบกับเรื่องเรียนแล้ว  ข้าพเจ้ายังมีกิจกรรมหลายอย่างที่ได้ทำควบคู่กันไปด้วย

     ข้าพเจ้าต้องขอขอบคุณที่ได้รับความไว้วางใจจากคณะครูอาจารย์ที่ได้พิจารณา  คัดเลือกชื่อของข้าพเจ้าให้เป็นคนดีศรีกำแพงเพชร ประจำปีการศึกษา2551 ซึ่งมีตัวแทนของนักเรียนชั้นม.6ทุกห้องได้รับการคัดเลือก  และ1ใน11ห้องนั้นจะมีเพียงหนึ่งเดียวที่ได้รับรางวัลนี้

     ข้าพเจ้ามีความภูมิใจที่ได้รับคัดเลือกเป็นคนดีศรีกำแพงเพชรในครั้งนี้  รู้สึกดีใจและตื่นเต้นมากๆ 

เมื่อได้ยินการประกาศผลเป็นชื่อของข้าพเจ้าในวันปัจฉิมนิเทศ   ณ  เวลานั้นอะไรๆ ก็ดูสั่นไปหมด  ไม่เว้นแม้มือของตัวเอง  ยิ่งตอนที่ประธานนักเรียนรุ่นน้องกล่าวถึงความหมายของคำว่าคนดีศรีกำแพงเพชรในนิยามของข้าพเจ้า ยังคิดว่านี่เราเขียนเองจริงเหรอ  เมื่อออกไปรับรางวัลทุกอย่างหยุดอยู่ที่หน้าเวที (ไม่เคยถูกมองแบบนี้มาก่อน) เหมือนจะร้องไห้ออกมาเสียด้วยซ้ำ  รู้แล้วว่าเวลาที่ประกาศผลนางสาวไทยทำไมต้องดีใจจนร้องไห้(เขาไม่ได้เว่อร์ไปจริงๆ)

      และนี่อาจเป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าพเจ้าจะมอบให้กับโรงเรียนก่อนจบการการศึกษา   ให้คำว่าคนดีมีอยู่ในโรงเรียน ให้ชื่อเสียง ให้คำชมที่บางทีเราอาจไม่รู้ว่ามันส่งผลอย่างไร  กับใคร  หรือแม้แต่ตัวของข้าพเจ้าเอง

     สุดท้ายนี้...ข้าพเจ้าขอขอบคุณพ่อ แม่ ลุงโหน่ง ป้าเล็ก ที่ให้เด็กหญิงคนนี้โตเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็ง  ขอบคุณป้าห้อที่ให้ความรัก  ความห่วงใย  ความเป็นศิษย์ให้กับเด็กคนนี้  ขอบคุณคุณครูทุกท่านที่มอบความรู้  คำสั่งสอนมากมาย  และโอกาสดีๆ  ความรัก  ความห่วงใยของเพื่อนทุกคน  โดยเฉพาะห้อง 3/4 ปีการศึกษา 2548. และที่สำคัญคือมิตรภาพกับความไว้ใจในห้อง ม. 6/7 ปีการศึกษา2551 ค่ะ