ครั้งต่่อไป อาจจะไม่มีเหตุบังเอิญหรือโชคช่วยแบบนี้อีก

เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุร้ายแรงที่สุดของผม  ตั้งแต่ต้นจนสามารถเอารถขึ้นมาจากข้างทางและติดต่อโรงพัก เกิดขึ้นในเวลาไม่ถึง ๒ ชั่วโมง ซึ่งผมคิดว่า มันเร็วมาก มีเรื่องราวมากมายที่ผมไม่สามารถให้คำตอบตัวเองได้ว่า นี่เป็นเหตุบังเอิญหรือโชคช่วย

ถ้ารถผมหลุดจากราวกั้นเหวก่อนหน้าหรือหลังจากนี้ ก็จะเป็นเหวลึก มีตำแหน่งที่รถผมไปติดอยู่เท่านั้น ที่มีเนินรกๆรองรับอยู่ และถ้ารถผมลอยออกไปไกลกว่าจุดนั้นอีกแค่ ๑ เมตร ก็จะเป็นหุบเหวลึกเช่นกัน นายช่างเล่าให้เพื่อนผมฟังว่า เขาต้องไปช่วยและ..เก็บ..ผู้เคราะห์ร้ายตรงจุดนั้นหลายหนแล้ว บางคนโชคดีหลุดออกมาจากรถแล้วติดอยู่บนต้นไม้ ..เรื่องนี้ผมขำไม่ออก เพราะเขาก็เล่าฝากมาบอกว่า บางคนก็ไม่โชคดีแบบนั้น

จุดที่เกิดเหตุเพิ่งจะเข้าเขตจังหวัดระนอง ทำให้สะดวกในการประสานงานกับตำรวจและช่าง เพราะอยู่ใกล้กว่า ถ้าเกิดเหตุในฝั่งพะโต๊ะ จังหวัดชุมพร จะต้องขับรถย้อนขึ้นเขาไปอีกหลายสิบกิโล

จุดที่เกิดเหตุเป็นจุดที่สัญญาณโทรศัพท์ยังใช้การได้ ถ้าเป็นช่วงก่อนหน้านั้น จะไม่มีสัญญาณให้ผมโทรศัพท์ติดต่อกับใครเลย

ถุงลมนิรภัยรถผมไม่ทำงาน ไม่อย่างนั้นผมอาจบาดเจ็บใบหน้า

นายตำรวจหนุ่มที่ทำเรื่องให้ เป็นหลานชายของคนไข้ผมที่เคยเล่าเรื่องหลานคนนี้สมัยเด็กๆ ให้ผมฟังด้วยซ้ำ และที่สำคัญทั้งเขา เพื่อนผม..คุณหมอชนวัธน์ และตัวผมเองถนัดซ้าย   และลายมือสวยมากๆเหมือนกัน..แหะๆ

คืนนั้นหลังเกิดเหตุ ผมนอนไม่หลับแทบจะทั้งคืน พอหลับตาก็เห็นภาพสโลว์โมชั่นตอนรถตัวเองทะยานข้ามราวกั้นเหว กลางดึก..ไฟในห้องพักผมในโรงแรมที่ปิดมืดสนิท อยู่ดีๆก็เปิดสว่างขึ้นชั่วครู่ ก่อนจะดับลงเหมือนเดิม ใครนะ..มาเปิดไฟแกล้งผมกลางดึก

รุ่งเช้าของวันอาทิตย์ ผมตั้งใจจะตื่นขึ้นมาใส่บาตรแต่เช้า ผมเห็นวัดอยู่ตรงหน้าโรงแรม แต่พอเข้าไปด้านใน ปรากฏว่าเป็นวัดคริสต์ที่สร้างอาคารแบบวัดพุทธ ระหว่างที่ผมหันรีหันขวางว่าจะไปวัดไหนต่อดี ก็มีรถสองแถวบรรทุกเณรน้อยมาเต็มคันผ่านมาพอดี ก่อนจะมาปล่อยให้ท่านเดินรับบาตรแถบย่านนั้น ผมรีบวิ่งเข้าไปซื้อของแห้งใส่บาตรสามชุดจากร้านเจ็ดสิบเอ็ดที่อยู่ใกล้ๆ แล้ววิ่งตามไปดักหน้ากลุ่มเณรน้อยที่เดินไปอีกทาง ในจำนวนเณรนับสิบในกลุ่มนั้น มีเพียงสามรูปเท่านั้นที่มีบาตรไว้รับของจากชาวบ้าน

ผมตอบคำถามนี้ไม่ได้ แต่ผมรู้อยู่แก่ใจว่า ครั้งต่่อไป อาจจะไม่มีเหตุบังเอิญหรือโชคช่วยแบบนี้อีก