บทความ

 

 

บางครั้ง...

ฉันอาจต้องพบเจอกับคนบางคน...ซึ่งดูยาก

ต้องใช้ทั้งเวลา...ใช้ทั้งหัวใจ...ใช้ทั้งเหตุผล

จึงจะสามารถประเมินตัวเขาได้

คงไม่ใช่เพราะสมองของฉันไร้ความคิด

หรือหัวใจของฉันทำงานผิดพลาดหรอก

แต่เพราะ "หน้ากาก" ของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคนนั้น

บางที...ก็หนาเกินกว่าที่ฉันจะมองเห็นถึงเนื้อในที่แท้จริง

 

เคยคุยกับใครต่อใครไว้ว่า...

ในการเลือกคบคน

บางที...คนที่อันตรายที่สุดนั้น อาจไม่ใช่คนเลว

แต่เป็นคนที่เราตัดสินไม่ได้ว่า

ตกลงคุณนะ..ดีหรือเลวกันแน่ต่างหาก

 

เพราะเมื่อเวลาที่ฉันต้องพบเจอกับคนเลว

ฉันจะไม่ลืมสร้างเกราะเพื่อป้องกันตัวเองเอาไว้ล่วงหน้า

แต่กับคนบางคน...

ที่บางครั้งก็ทำดี บางคราวก็ทำไม่ดี...กับเรา

กว่าที่เราจะรู้ตัวก็สายเกินไป

เพราะโดน "ความไว้เนื้อเชื่อใจ" ทำพิษไปแล้ว

 

แปลกดี...

ทั้งที่รู้ว่าทุกสิ่งไม่มีอะไรแน่นอน

เราก็ยังอยากยึดถือ ยังสลัดไม่หลุด

โดยเฉพาะกับสิ่งที่เรียกว่า "ความรัก"

 

รู้ทั้งรู้...

ว่าความรักสามารถทำให้หัวใจทั้งหัวเราะและร้องไห้

เราก็ยังอยากพบเจอกับมันอีก

 

หรือเพราะว่า มนุษย์ชอบความเสี่ยง

หรือเพราะว่า ความสนุกของชีวิตอยู่ที่การได้ลุ้นว่า

...พรุ่งนี้...เราจะได้หัวเราะหรือร้องไห้ให้กับมันกันแน่

 

ทุกครั้ง...ก่อนที่จะตัดสินใจคบกับใคร

อย่าลืมเปิดโอกาสให้ "หัวใจ" ได้เถียงกับ "ความคิด" บ้าง

แล้วเราจะได้พบกับคำตอบที่ชัดเจนขึ้น

ว่าจริงๆ แล้ว...ควรให้เขาคนนั้น...

 

"อยู่ตรงไหนของชีวิตเราดี"

 

When a door closes,

Another one opens,

But often we stand there so long

Looking at the closed door,

That we do not see that one...

That's opened.

 

Present by Garnet