การได้เห็นว่าชีวิตบนโลกนั้นเป็นส่วนหนึ่งของเอกภพอันกว้างใหญ่ ย่อมทำให้เรารู้จักประมาณตน

เมื่อวันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา ได้รับการเชิญชวนจากโรงเรียนสาธิตระดับอนุบาล มหาวิทยาลัยขอนแก่น ให้ไปจัดกิจกรรมร่วมกับกิจกรรมค่ายวิทยาศาสตร์ของโรงเรียน โดยรับหน้าที่พาเด็ก ๆ ดูดาว จริงๆก็ได้สนับสนุนกิจกรรมนี้มาตั้งแต่ปี 2536 เว้นว่างไปบ้างก็ตอนที่ลาศึกษาต่อ เรียกได้ว่าตั้งแต่ก่อนแต่งงาน ลูกโต ก็ยังมาร่วมกิจกรรมนี้อยู่

การดูดาวดูเป็นเรื่องที่น่าสนใจสำหรับเด็ก ๆ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เอาเป็นว่า เค้าสนใจ

กิจกรรมครั้งนี้ก็ได้รับการสนับสนุนจากภาควิชาฟิสิกส์เช่นเคย สำหรับอุปกรณ์ และเรี่ยวแรงจากนักศึกษาชุมนุมดาราศาสตร์ ที่มาช่วยกันพาเด็กสังเกตการณ์วัตถุท้องฟ้า เด็กอนุบาล...สองร้อยคน คงจะนึกภาพออกนะครับ แต่ทางโรงเรียนก็มีประสบการณ์ในการจัดการเป็นอย่างดี จัดนักเรียนเข้ามาเป็นกลุ่มสลับกับการมีฐานกิจกรรมอื่น ๆ เสริม

ตั้งกล้อง

ทีมงานไปถึงแต่หัวค่ำ .. ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์

บรรยาย

มีการบรรยายสั้นๆ เพื่อให้เด็กๆรู้จักวัตถุท้องฟ้าที่น่าสนใจ ด้วยภาพสไลด์สุดตื่นตา

ดูดาวซะน้อง

ปิดท้ายด้วยการดูวัตถุท้องฟ้าจริง ทั้งกระจุกดาว เนบิวลา และ...ดาวเสาร์

 

กิจกรรมเป็นไปอย่างสนุกสนานรวมทั้งเปิดโอกาสให้ผู้ปกครองได้มีโอกาสดูพร้อมกับเด็ก ๆ เพื่อจะได้เกิด "สุนทรียสนทนา" ในครอบครัว....

กิจกรรมที่แสนสนุก.....ก็...ผ่านไปอย่างรวดเร็ว... คืนนั้นเด็ก ๆ นอนที่โรงเรียนเล่นเอาผู้ปกครองเกาะรั้ว ร้องไห้ไปหลายคู่....

ส่วนทีมงานก็ต้องรีบกลับไปพักผ่อนเพราะวันรุ่งขึ้นต้องเดินทางไปหอดูดาวเพื่อจัดกิจกรรมค่ายดาราศาสตร์ (เป็นงานประจำสำหรับฤดูหนาว) เพราะถ้าไปไม่ทันอาจทำให้เด็กๆ เสียใจได้....