เมื่อไม่ชำนาญทางอย่าออกนอกทาง.

ณ แหลมตะลุมพุกนั้นเราไปกัน 7 ชีวิตเต็มคันรถเลยละตั้งใจไปเที่ยวตามประสาคณาญาติที่พบกันสามครอบครัว  เราเดินท่องเที่ยวไปชมลานกิจกรรมที่โรงเรียนต่าง ๆ มักมาพักแรมกางเต้นท์นอนมีกิจกรรมลูกเสือแถวนี้นะ 

กำลังเล่าเรื่องราวของแหลมหลุมพุกนี้...

 ข้อสังเกตคือช่วงนี้ใครเดินทางไปที่นี้ต้องหายากันยุงไปด้วยหรือสวมชุดขาแขนยาว ๆ เพราะยุงป่าเยอะมาก  เป็นป่าสนโตน่าจะได้อายุ 40 กว่าปีแล้ว 

มีป่าสนเยอะอายุประมาณ 40 ปีได้

และเมื่อเราออกมาจากปลายแหลมก็เจอช้างเหล็กติดหลุมพุกช่างตรงกับพายุร้อนขึ้นที่เมืองลพบุรีและแถววังน้อยตามข่าวที่ดูทีวีตอนเย็นวันนั้น  และรถทัวร์คันนี้ก็ทุกนักท่องเที่ยวมาจากเมืองอยุธยาหลังจากเที่ยวนี้แล้วจะเดินทางกลับพอดีคนขับออกนอกเส้นทางเลยเจอหลุมนี้นะ...ผมเลยกระโดดเข้าช่วยร่วมกับชาวบ้านเพื่อให้รถทัวร์ได้ไปตามปกติ...

 พอสมควรแล้วเราก็ย้อนกลับทางเดิมมาที่ปากทางเข้าไปตอนแรกมีรถทัวร์จากกอทอมอเข้าไปจอดหนึ่งคันแถวนั้นชาวบ้านแหลมตะลุมพุกจัดร้านอาหารริมทะเลหลายสิบร้านมีห้องอาบน้ำจืดไว้บริการด้วยละ

เจอรถทัวร์ล้อจมดินเลยเข้าช่วยพร้อมกับชาวบ้านน้ำใจงามช่วยกัน

ผมได้ออกมุมคิดว่าต้องหาแผ่นไม้โต ๆ มารองล้อแล้วลากถอยหลัง

เพราะเครื่องหนักอยู่ทางหลังรถ เมื่อขึ้นจากหลุมได้แล้วค่อยขับไปหน้าเข้าเส้นทาง  แต่เป็นปัญหาว่ารถที่กำลังลากอยู่เล็กเกินไปเหมือนใช้หนวดหนูลากดึงช้างขึ้นจากหล่ม 

 ทางที่ดีต้องหารถใหญ่ ๆ เท่ากันมาลากนะ ก็เอาใจช่วยแต่เราเราต้องกลับแล้วละเลยลาจากไป

ระหว่างทางเห็นรถบรรทุกใหญ่วิ่งเข้าไปก็ชื่นใจว่ารถทัวร์คงไม่นอนที่แหลมนั้นนะ  เด็ก ๆ หิวเลยได้ไอศริมซะเลยละ...ก่อนลาแหมหลุมพุกในเย็นวันนั้น...แง่คิดคือ  เมื่อไม่ชำนาญทางอย่าออกนอกทาง...อิ อิ อิ.