จากนิทานอีสปฝรั่งเรื่อง The old man and the donkey

 

         พอดีไปอ่านในเวปเจอแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจและให้ข้อคิดดีเลยเอามาลงค่ะ จากนิทานฝรั่งเรื่อง The old man and the donkey เรื่องมีอยู่ว่ากาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีสองพ่อลูกจูงลาที่บรรทุกสินค้าไว้บนหลัง  เพื่อจะไปขายยังต่างเมือง  ระหว่างทาง เดินผ่านหมู่บ้านแห่งที่ชาวบ้านเห็นสองพ่อลูกเดินจูงลา ก็พากันวิจารณ์ว่า สองพ่อลูกนี้ช่างโง่เสียจริงๆ  มีลาแต่ไม่ยอมขี่ กลับเดินจูงลา สองพ่อลูกได้ยินดังนั้น ก็มีความเห็นคล้อยตาม ผู้เป็นพ่อจึงให้ลูกชายขึ้นไปนั่งบนหลังลา ส่วนตนเองนั้น เดินจูงลาต่อไป 

            จนมาถึงหมู่บ้านแห่งที่ชาวบ้านเห็นเข้า ก็พากันวิจารณ์ว่า ลูกชายนั้น ช่างเป็นคนอกตัญญู นั่งสบายอยู่บนหลังลา ปล่อยให้ผู้เป็นพ่อเดินจูงลา มีลูกชายแบบนี้ นับว่าแย่จริงๆ สองพ่อลูกได้ยินดังนั้น ก็มีความเห็นคล้อยตาม ผู้เป็นลูกจึงเปลี่ยนให้พ่อขึ้นมานั่งบนหลังลาแทน แล้วเดินทางต่อไป 

            จนมาถึงหมู่บ้านแห่งที่ชาวบ้านเห็นเข้า  ก็พากันวิจารณ์ว่า  พ่ออะไรใจร้าย ไม่สงสารลูก ใช้ให้ลูกเดินจูงลา สองพ่อลูกได้ยินดังนั้น ก็มีความเห็นคล้อยตาม  ผู้เป็นพ่อจึงเรียกให้ลูกชายขึ้นมานั่งบนหลังลาด้วยกันทั้ง 2 คน แล้วเดินทางต่อไป 

             จนมาถึงหมู่บ้านแห่งที่ชาวบ้านเห็นเข้า ก็พากันวิจารณ์ว่า สองพ่อลูกนี้ ช่างใจร้าย ใช้ลาบรรทุกของแล้วยังไม่พอ  ขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังลาทั้งสองคนเช่นนี้  น่าสงสารลายิ่งนัก สองพ่อลูกได้ยินดังนั้นก็มีความเห็นคล้อยตามกัน บังเกิดความสงสารลาจับใจ จึงไปหาไม้คานมา เพื่อช่วยกันหามลาตัวนั้นไป เป็นการไถ่บาปที่ทำให้ลาลำบาก 

             เมื่อสองพ่อลูกหามลามาถึงสะพานแห่งหนึ่ง ลาชะโงกหน้าลงไปในน้ำ เห็นเงาของตัวเองในน้ำ ก็คิดว่าเป็นลาอีกตัว จึงดิ้นสุดแรง เพื่อจะไปหาลาตัวนั้น ทำให้ทั้งลาและ สองพ่อลูกกระเด็นตกลงไปในแม่น้ำ สินค้าที่บรรทุกมา จมน้ำสูญหายไปหมด สองพ่อลูกได้แต่นั่งเสียใจ....

             นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าต้องมีความเป็นตัวของตัวเอง......อย่าเชื่อคำพูดของคนอื่นไปหมด...

            สรุปเรื่องนี้สอนว่า...คนเราต้องมีจุดยืน...มีหลักการและมีเหตุผลเป็นของตนเอง... ไม่เป็นคนโลเล  เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา...เพราะคำพูดของคนอื่น...   

             ในส่วนของเรื่องงานถ้าใครที่เป็นหัวหน้าคน..แล้วเปลี่ยนคำสั่งทุกวัน...ลูกน้องคนไหน เข้ามาเสนออะไร  ก็เชื่อหมด  ไม่มีความหนักแน่น..ไม่มีจุดหมายที่ชัดเจน จะเป็นเหตุให้การทำงานนั้น ล้มเหลวได้ในที่สุด  อย่างเรื่องของสองพ่อลูกนี้...สุดท้ายสินค้าที่บรรทุกมาต้องจมน้ำสูญหายหมด เรื่องนี้อาจสอนผู้ที่เป็นเจ้าคนนายคนด้วยว่าต้องมีหลักการ...มีจุดยืน...หนักแน่น..มั่นคง..  ทำอะไรต้องมีเหตุผล  อย่าให้ได้ชื่อว่า.... เป็นคนหูเบา......