ชาวบ้านที่อยู่กับไร่กับนามีสิทธิพาลูกหลานตกงานด้วยหรือ

  

ในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสร่วมลงพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในหลายชุมชน  เป็นการแวะเวียนไปเยี่ยมเยียนพร้อมแลกเปลี่ยนเรียนรู้   ซึ่งประเด็นส่วนใหญ่มีการพูดคุยกันถึงการอยู่การกินของผู้คนในชุมชนว่าต่อไปนี้จะอยู่อย่างไร กินอย่างไร  จึงจะอยู่ดีมีสุข 

ภายใต้การเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วของทุกเรื่องที่อยู่รอบข้าง พี่น้องในชุมชนส่วนใหญ่สะท้อนว่าต้องใช้การปรับตัวอย่างมาก จนถึงขั้นต้องวางแผนแบบวันเว้นวันเลยทีเดียว  บางคนบอกว่าถ้าวันไหนดูข่าวทางโทรทัศน์แล้วนอนไม่หลับทั้งคืน เพราะมีเรื่องราวให้คิดมากทั้งที่เกี่ยวกับตัวเองโดยตรงและคนอื่นๆ บ้างก็บอกว่าอยากผ่อนคลายโดยดูหนังดูละครบ้างแต่ก็เหมือนกับซ้ำเติม  ยิ่งดูยิ่งคิดมากเพิ่มขึ้น

ผมได้ลองตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องการตกงาน  ปรากฏว่าได้คำตอบชนิดสะดุ้งแทบตกเก้าอี้  เช่น  อาจารย์คิดว่าชาวบ้านที่อยู่กับไร่กับนามีสิทธิพาลูกหลานตกงานด้วยหรือ    บางคนบอกว่าถ้าลูกหลานถูกปรับให้ออกจากงานในเมืองก็จะดีใจมากเพราะจะได้อยู่บ้านเกิดเมืองนอนหาอยู่หากินไปคงไม่ปล่อยให้อดตาย   และหลายคนบอกว่าภาครัฐประโคมข่าวเรื่องการตกงาน จนน่ากลัว  ทำไมไม่พูดถึงงานในไร่นาสวนที่ทุกคนควรช่วยกันรื้อฟื้น 

ที่ว่ามาเป็นบางส่วนที่สะท้อนจากชุมชน  ที่ผู้รู้  ข้าราชการ  นักวิชาการ  นักบริหารทั้งหลาย ควรจะรับฟังบ้าง  นะครับ