ลาบพื้นเมือง อาหารพื้นบ้านของชาวเหนือ

ลาบพื้นเมือง อาหารพื้นบ้านของชาวเหนือ



    วัฒนธรรมล้านนาได้รับการยอมรับว่ามีความงดงามอ่อนช้อย ติดตา ตรึงใจผู้พบเห็น ขณะที่อาหารเหนือส่วนใหญ่แล้วจะมีรสจืด คนในภาคเหนือส่วนใหญ่ไม่นิยมทานเผ็ด แต่หากเป็นลาบพื้นเมืองแล้ว ต้องถึงเครื่อง มีครบทุกรส หอมกรุ่นกลิ่นเครื่องเทศ เนื้อสันในสับละเอียด คลุกเคล้าเข้ากับเครื่องเทศคั่วโขลกละเอียด ด้วยรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่มีรสเปรี้ยวเหมือนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ลาบเมือง จึงเป็นอาหารจานเด็ดที่นิยมใ นทุกครัวเรือนในภาคเหนือ ชายหนุ่มร่างกำยำจะเป็นคนลาบหรือสับเนื้อให้ละเอียด ได้ยินเสียงลาบที่ใด ชวนหิวได้เมื่อนั้น ยิ่งได้กลิ่นเครื่องเทศหอมกรุ่นด้วยแล้ว นั่นหมายถึงมื้อพิเศษที่จะต้องอิ่มอร่อยกับลาบพื้นเมืองมาถึงแล้ว

เสียงสับลาบ

ลาบ เป็นคำกิริยา หมายถึงการสับให้ละเอียด ในสมัยโบราณลาบเป็นอาหารชั้นสูง ชาวล้านนานิยมรับประทานลาบมานานกว่า 300 ปี ตั้งแต่เริ่มมีเครื่องเทศเข้ามาในภูมิภาคนี้

      กำนันดี จันทคลักษณ์ กำนันตำบลแม่เหียะ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่เล่าให้ฟังว่า ตามตำราโบราณล้านนาว่าไว้ ผู้ชายมักจะเป็นคนลาบ ส่วนผู้หญิงจะเป็นคนปรุงพริกลาบ โดยจะนิยมทำลาบในงานประเพณีต่าง ๆ ทั้งงานมงคลและอวมงคล หัวใจสำคัญของลาบคือความสดของสิ่งที่จะนำไปลาบ เช่น เนื้อวัว เนื้อหมู สับละเอียด คลุกเคล้ากับเลือดสด และเครื่องในหั่นซอย บางคนจะใส่น้ำดีลงไปด้วย นิยมรับประทานกับผักสดพื้นบ้าน และข้าวเหนียวร้อน ๆ ผู้ชายมักนิยมรับประทานลาบดิบ เพราะมีความหวานและหอมมากกว่า ส่วนผู้หญิงมักนิยมนำไปตั้งไฟรวนให้สุก เรียกว่าลาบคั่ว

เสียงกำนันดี จันทคลักษณ์
เริ่มที่ ลาบนี่มันเป็นอาหารที่
จบที่ ทางเหนือเรียกคาวตอง




  ลาบพื้นเมืองนั้นมีหลายแบบ ประกอบด้วย ลาบดิบ คือลาบที่ปรุงเสร็จแล้วโดยไม่ผ่านความร้อน ลาบคั่วคือลาบที่นำไปผ่านความร้อนจนกระทั่งสุก ลาบเหนียว คือลาบดิบที่ผสมน้ำเลือดหรือน้ำต้มเครื่องในลักษณะคล้ายผลไม้กวน เป็นต้น โดยนายประจวบ โพธิ อดีตผู้ใหญ่บ้านหมู่1 ตำบลแม่เหียะ ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในการทำลาบกล่าวว่า หัวใจของการทำลาบให้อร่อยนั้นต้องเน้นที่ความสด ใหม่ ของเครื่องปรุง ทั้งเนื้อที่จะใช้ลาบ เลือด และเครื่องใน

ขอบคุณความรู้ ดีดี จาก http://www.fm100cmu.com/blog/Lanna/content.php?id=153