ด้วยความที่ชอบทางด้านศิลปะ ... แต่จะเน้นทางทัศนศิลป์ซะส่วนใหญ่ ตอนที่เริ่มได้รับบรรจุรับราชการครูครั้งแรก ได้สอนป.2 อยู่ที่จังหวัดบุรีรัมย์ ผู้บริหารท่านบอกว่า..ทางโรงเรียนต้องการครูผู้หญิงที่จบเอกศิลปะ เพราะจะได้ช่วยงานฝ่ายอาคารสถานที่ ได้ผลเลย..ทั้งเขียนป้าย ทั้งปีนทาสี..ครบสมบูรณ์แบบ..เอ...เราเป็นผู้หญิงหรือเปล่าน้อ.. แต่สนุกค้า..ได้ทำงานแบบลุยๆ พี่ๆ พร้อมเพื่อนร่วมให้กำลังใจดีมาก นักเรียน35คน ครู31คน นักเรียนน่ารักมาก..คุยภาษาลาว เว้าไทยกับครู..อู้ฮู..งง! และวันที่ต้องเดินทางไปทำงานที่บ้านเกิด(จ.สุรินทร์) เราก็ต้องไปอยู่ไกลมาก..เขตอำเภอสังขะ โอ้พระเจ้า! นั่งรถโดยสาร 35 บาท ต่อรถไปโรงเรียน 150 บาท ว้าว..สุดยอด..ในกระเป๋ามีเงินทั้งหมด 500 บาท เหลือกี่บาท สมองที่อัจฉริยทางด้านคณิตศาสตร์..มึนเลยคะ พยายามหลอกตัวเองว่าไม่กี่บาท ที่สำคัญต้องอาศัยบ้านพักอีก3 วัน เพราะว่าเรากลับบ้านทุกวันศุกร์ อยู่โรงเรียนสอนป.1 ถึง ม.3 (ร.ร.ขยายโอกาส) วิชาศิลปะอีกแหละ อยู่นี่ได้ประสบการณ์เยอะกว่าอีก เพราะวีรกรรมเด็กเยอะมาก เล่าแล้วมันยาว... ต้องรวบรัดก่อน เพราะตอนต่อไปจะเตรียมเรื่องใหม่..เตรียมพบกันในเร็วๆนี้...
โห..ระหกระเหินเลยเนอะพี่เสา..แอ๊วก็เพิ่งรู้นะเนี่ย..
แต่ก็ทำให้ชีวิตมีรสชาติดีนะจ๊ะ..
เป็นความทรงจำที่ดี..ในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตเลยล่ะ..
แล้วเขียนให้อ่านอีกนะจ๊ะ..ชอบจ้ะ.
^^
น้อง
แอ๊วค่ะ ว่างๆพี่จะพาปีนกำแพงข้างบ้านของน้องแอ๊ว ละเลงสีน่ะจ๊ะ..
พี่เสาจ๋า..ขอบคุณมากนะจ๊ะ..สำหรับความรักที่มีให้กันเสมอ..
วันนี้ก็มีความรักมาฝากพี่เสา..เช่นเคยจ้า..อิอิ
Hello...
น้องแอ๊ว .. ขอบคุณมาก สำหรับสายความรักด่วน
หัวใจทุกคนตอนนี้เบิกบาน เพราะวันวาเลนไทน์ แต่ทางที่ดี การมอบความรักให้กันทุกวันย่อมดีมากๆ เน๊าะแอ๊ว..
แวะมาเยี่ยมครับ คุณ ตัวเรา
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะอาจารย์..ขอบคุณมากสำหรับไอเดียที่เหมือนกัน..คน.(กรุงเทพฯ)เหมือนกันเลย(แฮะๆ)