ปุจฉา...?

เมื่อเราปฏิบัติธรรมไม่ว่าอารมณ์ใดจะเกิดขึ้นก็ให้ปฏิบัติไปเรื่อย ๆ

จริงออย่างท่านว่า

แต่ปัญหานิดนึง อยู่เป็นคนเมือง นี่

ยากเหมือนกัน

บางทีกำลังไม่พอ จะวิปัสนา เพราะหรือบางทีกิเลสแรง อย่างนั่งกลางห้องประชุมงี้

จะวิปัสนาไงนี่ ยาก!!!! มันโมโห มันเสียใจ กิเลสในเรานี่มันแรง มันเนียนด้วย

ตามดูรู้ไม่ทัน

บางทีอยากหลบมุมอยู่วัดเงียบๆ

แต่คำพระท่านว่า คนพุทธต้องกล้าหาญ !

แหมลำบากใจ

(ที่มาจากบันทึก  การเรียนรู้คือการ "เสียสละ..." )

วิสัชนา...

  1. ข้อที่หนึ่ง  ยิ้ม ถ้ายิ้มไม่ได้ให้ทำข้อที่สอง คือ
  2. ยิ้ม ถ้าทำข้อที่สองไม่ได้อีก ให้ทำข้อที่สาม คือ
  3. ยิ้ม ถ้าข้อที่สามยังลำบากก็พยายามย้อนกลับไปทำข้อที่หนึ่งอีกครั้งหนึ่ง

ขอโอกาสทบทวนเพื่อสรุปอีกครั้งหนึ่งนะ "พร้อมแล้วไปเลย..."

  1. ยิ้ม
  2. ยิ้ม
  3. ยิ้ม