ใช่แล้ว...เธอคือสิ่งมหัศจรรย์
เด็กทุกคนคือสิ่งมหัศจรรย์
แต่ละวินาทีที่เรามีชีวิตอยู่ เป็นชั่วขณะใหม่ๆในจักรวาล
ที่ไม่มีเวลาใดเหมือน เป็นชั่วขณะที่ไม่เคยมีอยู่
และจะไม่มีวันมีอีก
แล้วเราสอนอะไรให้แก่ลูกหลานของเราในโรงเรียนบ้างเล่า
เราสอนว่าสองบวกสองเป็นสี่
สอนว่าปารีสเป็นเมืองหลวงของฝรั่งเศส
เมื่อไหร่เราถึงจะสอนเด็กๆว่า...พวกเขาเป็นอะไร
เราน่าจะบอกเด็กแต่ละคนว่า เธอรู้ไหมว่าเธอเป็นอะไร
เธอเป็นสิ่งมหัศจรรย์ เธอไม่เหมือนใคร
ทั่วทั้งโลกไม่มีเด็กคนไหนเหมือนเธอ
เวลานับล้านๆปีที่ผ่านมาก็ยังไม่เคยมีเด็กคนไหนเหมือนเธอเลย
ลองดูร่างกายของเธอเองสิ
น่ามหัศจรรย์ที่สุด ขาของเธอ แขนของเธอ นิ้วที่ซุกซนของเธอ
ท่าทางที่เธอเคลื่อนไหว
เธออาจจะกลายเป็นเชกสเปียร์, ไมเคิล แอนเจโล หรือว่าเบโธเฟน
เธอมีความสามารถที่จะเป็นอะไรก็ได้
ใช่แล้ว...เธอเป็นสิ่งมหัศจรรย์
พาโบล คาซาล์
มหัศจรรย์ หลายๆ มหัศจรรย์ ด้วยค่ะ
มาดูสิ่งมหัศจรรย์ค่ะ
คนเรา แค่ได้เกิดมาบนโลกนี้ ก็เป็นสิ่งมหัศจรรย์แล้วค่ะ ว่าไหมคะ
ฝันดีค่ะ
สวัสดีจ๊าครูพี่อ้อยและคุณพอลล่า
ตั้งใจเอามาฝากครูพี่อ้อยและทุกๆคนที่ยังเด็กอยู่นะครับ
แค่เชื่อว่าเราเป็นอะไรก็ได้ ก็สุขใจแล้วครับ:)
เห็นเด็กๆที่ๆหนฝากกระซิบบอกเค้าด้วยนะครับ
"สวัสดี...หนูน้อยมหัศจรรย์"
น่ารักมากค่ะ เดาไม่ออกเลยว่าคุณเดย์จะบันทึกเรื่องน่ารักๆ นี้ (จากรูปที่เห็นพี่เดาว่าคุณเดย์รุ่นหลานพี่แล้วนะเนี่ย) พี่ติดตามอ่านบันทึกเรื่อง การบินอยู่นะคะ แต่ไม่ได้ทิ้งรอยต่อนะค่ะ
สวัสดีคะ
ขอบพระคุณพี่ดาวลูกไก่มากเลยครับ
"น่ารักมากค่ะ เดาไม่ออกเลยว่าคุณเดย์จะบันทึกเรื่องน่ารักๆ นี้"
พี่ดาวเล่นแซวซะผมเขินเลย
ลองได้เขียนเรื่องเหล่านี้ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยครับ เหมือนกลับไปรู้จักเด็กชายเดย์อีกครั้ง อิอิ :)
อยากบอกว่าขอบคุณมากครับพี่ที่ยังติดตามอ่านเรื่องการบินอยู่ อ่านเฉยๆผมก็ดีใจมากแล้วครับ ให้เป็นประโยชน์กับใครได้บ้างผมก็ภูมิใจแล้วครับ :)
กำลังนึกเรื่องเขียนอยู่นะครับพี่ ไม่นาน ไม่นาน
โอ้ยๆๆๆ...ตายล่ะ ชมกันขนาดนี้เลยหรือครับพี่ประกาย~natachoei ที่~natadee
รูปที่เห็นดูดีห่างจากตัวจริงเย๊อะ...ครับพี่
ขอบคุณที่ชมงานเขียนนะครับ เป็นกำลังใจได้ดีมากๆเลย
ผมจะปรับปรุงให้ดีขึ้นๆครับผม :)
สวัสดีคะ...เห็นด้วยคะ ที่คนทุกคนที่เกิดขึ้นมา มหัศจรรย์ ครูแอนสอนเด็กให้รู้จักตนเอง...เข้าใจตัวตน...แล้วพวกเขาจะสามารถจัดการกับตัวเขาเองได้คะ
สวัสดีครับครูแอน
ดีใจจังครับที่ได้ยินว่าครูหลายๆท่านดีอย่างนี้
ช่วยกันนะครับครู ในอนาคตเราต้องพึ่งลูกหลานเหล่านั้นจริงๆ :)
สวัสดีค่ะ
คุณนี่มีหลากหลายความรู้สึกดีมากๆค่ะ กับรอยยิ้ม กับชีวิตที่เรียบง่าย กับมุมมองโลกมนุษย์ที่สุดฉลาดของคุณ แม้แต่การเล่าเรื่องเด็กๆให้ฟัง ก็น่าทึ่งไม่แพ้เรื่องราวของท้องฟ้าที่คุณเคยเล่ามาครั้งกระโน้น คอยลุ้นว่าคุณจะเล่าเรื่องอะไรต่อไป ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณครับ คุณ adayday
อ่านแล้วก็อึ้งไปเหมือนกัน
ที่ผ่านมาตัวเองก็มักจะสอนลูกว่า
ไอ้โน่นเป็นอย่างนั้น
ไอ้นั่นเป็นอย่างนี้
ต่อไปคงต้องพยายามชี้ให้เขาเห็นด้วยว่า
เธอเป็นสิ่งมหัศจรรย์ เธอไม่เหมือนใคร
แต่ก่อนจะไปสอนลูกให้เขาเชื่อเราได้
ผมคิดว่าคงต้องรีบไปสอนตัวเองก่อนแล้วล่ะว่า
เราคือสิ่งมหัศจรรย์ ที่สามารถเป็นอะไรก็ได้
ใช่ไหมครับ คุณ adayday
สวัสดีครับครูแป๋ม
ขอบคุณมากๆเลยที่ให้เกียรติชมผมมากขนาดนี้นะครับ
ชื่นชมกันเกินไป ผมขอรับไว้แค่ครึ่งนึงนะครับ เพราะผมทำหน้าที่เพียงหยิบมาเล่าต่อ และจะขยันสรรค์หาสิ่งดีๆมาเขียนให้ทุกท่านได้อ่านเรื่อยๆครับ :)
สวัสดีครับคุณณภัทร๙
ดีใจที่ชื่นชอบบทความนี้นะครับ ผมก็ชอบมากเช่นกันจึงคัดลอกมาให้อ่าน จริงอย่างที่ว่าครับ เราแนะแนวเด็กๆเค้าได้ แล้วยังเอากลับมาให้กำลังใจตัวเองได้อีกทาง ว่าเราก็เป็นได้ใช่มั้ยครับ :)
เด็กมหัศจรรย์
แวะมาทักทายค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ adayday "เด็ก" คือ สิ่งมหัศจรรย์..และมหัศจรรย์ที่สุด เมื่อเติบโตมาเป็น "ผู้ใหญ่" ที่มีคุณภาพและความสามารถเหมือนคุณ "adayday" ไงคะ
สวัสดีครับคุณน้ำผึ้งสีชมพู
น้องเป็นอย่างไรบ้างครับ ร้องเพลงเก่งแล้วใช่มั้ย? :) บันทึกเสียงลงบล็อกสิครับ เราอยากได้ยิน
คุณอัญชลี แก้ววรรณา ครับ
ดีใจครับที่เห็นเด็กทุกคนมหัศจรรย์เหมือนกัน แต่ระหว่างที่โตโตกันมานี้ต้องเอาใจช่วยกันสุดๆเลยครับ อิอิ แล้วที่หยอดคำหวานลงท้ายนี้ผม จะเป็นให้ได้อย่างที่พี่บอกนะครับ ทำอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้ ขอเขินอย่างเดียวได้มั้ยครับ :)
อรุณสวัสดิ์ครับคุณมนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)
ผมขอเป็นคนบอกเองนะครับว่า คุณมนัญญามหัศจรรย์ล่วงหน้ามานานแล้วล่ะครับ แอบชมตัวเองแบบนี้บ่อยๆ เผลอๆจะบินได้จริงๆเข้าสักวัน :)
พี่ประกายมาส่งกำลังใจและขออวยพรให้มีความสุขในวันแห่งความรักนะคะ ขอให้มีความรักที่อบอุ่นและยาวนานตลอดไป
มีความสุขและมีความรักทุกๆวันนะคะ
สู้ๆๆค่ะ