ท่านผู้โดยสารที่นั่งฝั่งขวา...เชิญหันมาชมวิวที่ฝั่งซ้ายด้วยครับ
"สวัสดีท่านผู้โดยสารทุกท่าน ผมกัปตันพูดครับ ก่อนอื่นผมขอขอบพระคุณผู้โดยสารทุกท่านที่ให้ความมั่นใจเลือกเดินทางกับเรา สายการบินแมนดาริน แอร์ไลน์นะครับ
ระหว่างที่รอการวิ่งขึ้นนี้ขอให้ผู้โดยสารทุกท่านนั่งให้สบาย ผ่อนคลายกับการบริการบนเครื่องของเรา
และสำหรับผู้โดยสารที่นั่งฝั่งขวาของเครื่องทุกท่าน...กรุณาหันมาทางด้านซ้าย...ด่วน! ขอบคุณครับ "
...........................................................
สวัสดีค่ะคุณ adayday เห็นภาพแล้วระทึกดี ขอมีส่วนร่วมด้วยคนนะคะ " สวัสดีท่านผู้โดยสารทุกท่าน ผมกัปตันพูดครับ ก่อนอื่นผมขอขอบพระคุณผู้โดยสารทุกท่านที่ให้ความมั่นใจเลือกเดินทางกับเรา สายการบินแมนดาริน แอร์ไลน์ และระหว่างที่รอการวิ่งขึ้นนี้ ขอให้ผู้โดยสารทุกท่านนั่งให้สบาย ผ่อนคลายกับการให้บริการบนเครื่องของเรา...และสำหรับผู้โดยสารที่นั่งฝั่งซ้ายของเครื่องทุกท่าน กรุณาหันมาทางด้านขวา...ด่วน! สายการบินของเราขอแนะนำเหตุการณ์จำลองที่สร้างขึ้นตรงหน้าท่าน เพื่อให้ท่านมั่นใจได้ว่า การเดินทางกับเรานั้นไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์ใดใดขึ้นก็ตาม เราจะไม่ทำลายหลักฐานเด็ดขาด..ขอบคุณครับ "
สวัสดีครับคุณพี่ อัญชลี แก้ววรรณา
ชอบมากๆๆๆเลยครับ ส่วนที่เพิ่มเข้ามาให้อารมณ์ขันเติมเต็ม อิอิ
ไม่ทราบว่าคิดได้แว๊บแรกเลยมั้ยครับ? :) ไวมากๆ
" ...เพื่อให้ท่านมั่นใจได้ว่า การเดินทางกับเรานั้นไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์ใดใดขึ้นก็ตาม เราจะไม่ทำลายหลักฐานเด็ดขาด..ขอบคุณครับ "
ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณอีกครั้งนะครับพี่
ภาพไม่มาครับ
สวัสดีครับพี่small man~natadee
รอแป๊ปนึงครับพี่ ภาพมาช้าหน่อยเพราะผมเลือกไฟล์ผิดครับ มาอีกครั้งนะครับพี่ :)
ครูอ้อย เห็นภาพแล้วนี่คะ สวยดีค่ะ
ครูอ้อยเห็นภาพแล้ว ผมยังไม่เห็นอยู่ดีครับ ทั้งๆที่หัวลูกศรก็ไม่มีนาฬิกาทรายขึ้น
รอแป๊บนึงแล้วนะครับ หรือ จะผิดพลาดเฉพาะเครื่องผมที่รับไม่ได้เอง
ผมไดปรับแก้ไขภาพที่ล่าช้าแล้วนะครับ แฮะๆ น่าจะทันใจขึ้น
สวัสดีครับพี่ๆทั้งสอง พี่มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) และ พี่สาวสวยมวยไทย
ขอบคุณมากนะครับที่ส่งเปลวเทียนและละอองบุญมาให้ เมื่อเช้าเพิ่งไปใส่บาตรมาครับ สดชื่นๆ พี่ๆคงไม่พลาดใช่มั้ยครับ ขอบุญทั่วหล้าส่งถึงพี่ๆเช่นกันครับ :)
เดินทางนี่ก็เป็นการเสี่ยงดวงเหมือนกันนะคะ...^_^
ดีนะที่บินกลับมาก่อนเห็นรูปนี้ง่ะ...เหอะๆๆ
เคยบินไปภูเก็ต สภาพอากาศไม่ดีเลย กัปตันบินวนอยู่จนไม่มีวี่แว ลงจอดได้...กัปตัน..ประกาศว่า..ขออนุญาตบินกลับกรุงเทพฯ รอสภาพอากาศดีกว่านี้นะครับ..พร้อมทั้งพูดประมาณว่าให้นักบินหนุ่มๆ มาบินแทน เอ๊ะ..ฟังแล้วทะแม่งๆ เลยได้นั่งเครื่องบิน 2 รอบกว่าจะถึงภูเก็ตค่ะ...คุ้มแสนคุ้ม (แทบคลั่ง) เพราะทัวร์กำหนดการเลื่อนไปอีกน่ะสิคะ
แต่..ไม่เข็ดค่ะ..ชีวิตหน้าที่การงานก็ฝากไว้กับการเดินทางนี่แหละค่ะ
สาธุ อย่าให้เป็นบ่อยละกัลล์...
สวัสดีครับครูแอน
อาจไม่ขนาดถึงกับเสี่ยงหรอกครับครู แหม เดี๋ยวจะพาลไม่กล้าเดินทางกันหมด ขอเพียงเราพร้อมและเลือกทางที่มั่นใจก็พอครับ :)
สวัสดีครับพี่หุย
สภาพอากาศนี้มีผลมากๆกับพี่ๆนักบินเลยครับ
พี่แทบคลั่งแต่ผมว่าดีแล้วล่ะพี่ ผมเคยรอรับเครื่องลงตอนหมอกจัดๆที่จังหวัดเลย ได้ยินเสียงเครื่องกำลังจะร่อนลงรันเวย์ เสียงดังมากๆเหมือนเครื่องใกล้แตะพื้นแล้ว แต่ไม่เห็นเครื่อง มาเห็นอีกทีตอนกัปตันเชิดเครื่องขึ้นกระทันหันก่อนแตะพื้นไม่กี่ 10 เมตรเองมั้งครับ วันนั้นผมถึงรู้ว่า อย่าเสี่ยงเลยดีที่สุด
คือนักบินทุกท่านนั้นพยายามอย่างที่สุดบนเส้นความมั่นใจและปลอดภัย แต่ถ้าเกินนั้น การบินกลับเป็นเรื่องที่น่าปรบมือให้แล้วนะครับพี่ :)
โอ๊ะโอสวัสดีครับครูพี่วรางค์ภรณ์
ลืมไปเลย เดี๋ยวผมตามเอาความรักไปให้นะครับพี่ :)ลืมได้ไงเนี่ยแย่จัง