การยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนโดยการออกแบบของผู้สอน มักจะมีลักษณะการออกแบบตามแนวคิดและเนื้อหาของวิชา มีความพยายามที่จะสร้างในลักษณะแทนการบรรยายของอาจารย์ผู้สอน โดยลือไปว่าการจัดการเรียนการสอนโดยยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางเป็นแนวคิดหลักของวงการศึกษามาเป็นเวลานาน และก็เป็นปัญหาใหญ่ประการหนึ่งที่ไม่สามารถทำได้ในทางปฏิบัติ
การควบคุมโดยผู้เรียน(Learner Control)ในคอมพิวเตอร์ช่วยสอน มีการศึกษาวิจัยอย่างมากมายที่แสดงว่าการออกแบบบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนให้ผู้เรียนควบคุมการเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง จะมีผลการเรียนรู้สูงกว่าการควบคุมโดยโปรแกรม
การควบคุมตนเองของผู้เรียน
การควบคุมตนเองโดยผู้เรียนในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เป็นกระบวนการสำคัญในการออกแบบบทเรียนที่ยอมให้ผู้เรียนเข้าควบคุมลำดับขั้น ลำดับความซับซ้อน การเข้าสู่คำถามก่อนการเรียน ในระหว่างการเรียน หรือหลังเรียน
ปริมาณเนื้อหาในคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
การให้เนื้อหาในคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเป็นอีกประกอบหนึ่ง ที่มีผลต่อการเรียนรู้เมื่อผู้เรียนต้องเรียนด้วยตนเองโดยตนเองเป็นศูนย์กลาง บทบาทของผู้เรียนคือ การทำความเข้าใจเนื้อหาของบทเรียนที่อยู่ในคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ซึ่งที่จริงผู้เรียนอาจไม่ได้อยากเรียนในเนื้อหาเหล่านั้น
การใช้คำถามและการป้อนกลับในคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
สิ่งสำคัญที่มีการแทรกเข้าไปในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเสมอคือ คำถามที่ประกอบในเนื้อหาของบทเรียน ที่อาจเป็นคำถามเพื่อดึงความสนใจหรือคำถามเพื่อการประเมินระหว่างเรียนหรือคำถามเพื่อการประเมินหลังเรียน ล้วนมีผลต่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในลักษณะที่ผู้เรียนต้องเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ โดยเฉพาะเมื่อถามคำถามแล้วก็ต้องมีการป้อนกลับ (Feedback) ให้ผู้เรียนได้ทราบว่าคำถามนั้นถูกหรือผิด
