สาวน้อยคนหนึ่งนั่งรอเวลาออกของเครื่องบินในห้อง Boarding Room

ที่สนามบินสุวรรณภูมิ

 

ขณะที่ต้องนั่งรอนานหลายชั่วโมง เธอตัดสินใจซื้อหนังสือมาอ่าน

พร้อมคุ้กกี้สำหรับทานเล่นอีกถุงหนึ่ง

 

เธอนั่งอย่างสบายในเก้าอี้แบบ Armchair ในห้อง VIP ของสนามบินนั้น

พร้อมทั้งอ่านหนังสือและทานคุ้กกี้ไปอย่างมีความสุข

 

ข้างถุงใส่คุ้กกี้มีชายหนุ่มนั่งอยู่ พร้อมทั้งอ่านแมกกาซีนไปด้วย

 

เมื่อเธอหยิบคุ้กกี้ขึ้นมาทานหนึ่งชิ้น

ผู้ชายคนนี้ก็หยิบขึ้นมาทานอีกหนึ่งชิ้นเช่นกัน

เธอรู้สึกอึดอัดไม่พอใจมาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

ได้แต่คิดในใจว่า ผู้ชายคนนี้คงประสาทไม่ดี

ถ้าอารมณ์ไม่ดีคงได้ซัดไอ้ผู้ชายคนนี้เข้าให้แล้ว

กล้าดียังไงมาหยิบคุ้กกี้ของเราไปกิน

 

ในทุกครั้งที่เธอหยิบกินหนึ่งชิ้น เจ้าผู้ชายคนนี้ก็หยิบอีกหนึ่งชิ้นเช่นกัน

นี่มันกวนโมโหชัดๆ เธอได้แต่คิด เพราะไม่อยากโวยวาย

ให้เกิดปัญหากับแค่คุ้กกี้ถุงเดียว

 

ในที่สุดก็เหลือแค่คุ้กกี้เพียงชิ้นเดียว

เธอคิดว่า “ดีล่ะ จะดูซิไอ้เจ้าผู้ชายคนนี้จะทำอย่างไรต่อไป”

และแล้วชายหนุ่มคนนั้น ก็หยิบมันขึ้นมาแบ่งออกเป็นสองส่วน

และส่งครึ่งหนึ่งให้กับเธอ

 

โอ้ย...นี่มันเกินไปแล้วนะ เธอรู้สึกโกรธอย่างมาก

เธอลุกขึ้นคว้าหนังสือและข้าวของส่วนตัว

แล้วเดินออกไปจาก BoardingPlace แห่งนั้นทันที

 

เมื่อเธอได้ที่นั่งบนเครื่องบินก็หยิบ กระเป๋าถือออกมาเปิด

หยิบแว่นกันแดดออกมาสวม

ทันใดนั้นก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

ที่ได้เห็นถุงคุ้กกี้ที่ยังไม่ได้เปิดวางอยู่ข้างใน

 

เธอรู้สึกอับอายอย่างมาก เธอเพิ่งรู้ว่า

เธอทำผิดพลาดไปอย่างมหันต์

เธอลืมไปว่าคุ้กกี้ที่ซื้อมาถุงนั้น

เธอได้ใส่ไว้ในกระเปาถือ

 

ชายหนุ่มคนนั้นเอื้อเฟื้อ แบ่งคุ้กกี้ให้เธอครึ่งหนึ่ง

โดยไม่รู้สึกโกรธและรู้สึกยุ่งยากใจแต่อย่างใด

 

แต่ในขณะเดียวกัน เธอกลับโกรธโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง

เมื่อคิดว่าจะต้องแบ่งคุ้กกี้ครึ่งหนึ่งกับชายหนุ่มคนนั้น

 

ขณะนี้เธอไม่สามารถที่แม้แต่จะอธิบายหรือกล่าวคำขอโทษ

 

มีสิ่งสำคัญอยู่ ๔ ประการ ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของคุณ

 

ก้อนหิน...เมื่อได้ขว้างออกไปแล้ว.!

คำพูด...เมื่อได้พูดออกไปแล้ว.!

เวลา...เมื่อหมุนผ่านพ้นไป.!

โอกาส...เมื่อได้สูญเสียมันไป.!

 

ทุกๆ อย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

จะผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไปอย่างนี้เสมอ

จะหลงเหลืออยู่บ้างก็เพียงร่องรอยของความทรงจำ

ฉะนั้นจงสร้างร่องรอยแห่งความทรงจำที่ดี

พูดบวก เพราะจะทิ้งร่องรอยแห่งความชื่นชม

ดูแลสุขภาพกาย/ใจให้ดีเพราะจะชราแต่แข็งแรง

และจงสร้างความสำเร็จให้ชีวิตเราเพราะยังมีโอกาส

 

เราชาว G2K ทุกท่านมาร่วมกันสร้างร่องรอยแห่งความทรงจำที่ดี

พูดบวก เขียนบวก ด้วยกัน

เพื่อคนรอบข้าง สังคม ประเทศ สังคมโลก และตัวเรา 

ขอขอบคุณ คุณ rut rampaจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่กรุณา FW mail ดีดี

 และฝากความรักและคิดถึงไปยังครอบครัวด้วยครับ

 

สุเทพ ธุระพันธ์

๓๑ มกราคม ๒๕๕๒