จากอาคารโทรม ๆ มาเป็นตึกเรียนที่มีสง่าราศรี ปรับภูมิทัศน์ที่มันรกร้างให้มันเป็นเหมือนรีสอร์ทมันคงจะดีไม่น้อย
เทศบาลตำบลเชิงทะเลเป็นที่ท้องถิ่นที่มีพื้นที่แค่ ๔.๒ ตารางกิโลเมตร ขยายเขตไปไหนก็ไม่ได้ ที่ดินในภูเก็ตก็เป็นที่รู้กันว่าแพงยิ่งกว่าทองคำ จะซื้อที่ดินสร้างโรงเรียนก็หมดงบประมาณไปทำอย่างอื่น พื้นที่โรงเรียนบ้านเชิงทะเล(ตันติวิท) โรงเรียนสังกัด สพฐ.ที่อยู่หน้าเทศบาลนี่แหละ เพียงพัฒนาอาคารสถานที่จากอาคารโทรม ๆ มาเป็นตึกเรียนที่มีสง่าราศรี ปรับภูมิทัศน์ที่มันรกร้างให้มันเป็นเหมือนรีสอร์ทมันคงจะดีไม่น้อย คงมีเด็กมาเรียนมากขึ้น และไม่นานเขาคงถ่ายโอนให้ท้องถิ่น ผู้บริหารเทศบาลนาม สุนิรันดร์ รชตะพฤกษ์ มนุษย์มหรรศจรรย์ตัวจริงไม่รั้งรอที่จะไปจีบ ผอ.โรงเรียนขณะนั้น...
รู้ว่าเขาหลอกก็เต็มใจให้หลอก...เขาบอกว่าถ้าเราให้การอุดหนุนปรับปรุงโรงเรียนให้ดีขึ้น เขาจะถ่ายโอนแน่นอน...ช้าอยู่ใย...แผนการสร้างก่อสร้างอาคารเรียน ๓ ชั้น ๒๔ ห้องเรียนอันสง่างามเกิดขึ้นมาทดแทนอาคารไม้โทรม ๆ ๒ ชั้นทันที อาคารสวยงามดุจโรงเรียนสภาราชินี และได้ขอพระราชทานนามอาคารชื่อว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติฉลองครองสิริราชย์ครบ ๖๐ ปี"
ภูมิทัศน์รอบ ๆ โรงเรียนถูกเนรมิตรดุจดังรีสอร์ทก็ไม่ปาน อาคารเก่า ๆ อัปลักษณ์ทั้งหลายถูกรื้อทิ้งทดแทนด้วยอาคารที่สง่างามเกิดขึ้นตามลำดับ จำนวน ๓ หลัง เพื่อรองรับเด็กที่เพิ่มขึ้น จนเจ้าของพื้นที่ตกใจ เปลี่ยนใจไม่ถ่ายโอน สภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจึงเกิดขึ้นกับครูเทศบาล
การใช้งานภายในอาคาร มีสองโรงเรียนอยู่ในอาคารเดียวกัน แบ่งกันใช้ ชั้นที่ ๑ กับชั้นที่ ๒ ครึ่งอาคารโรงเรียนเทศบาลใช้ ชั้น ๒ ครึ่งอาคาร กับชั้น ๓ โรงเรียนสพฐ.ใช้ แต่ที่น่าสงสารคือ ครูของเทศบาลไม่สามารถเข้าใช้ห้องพิเศษอย่างห้องวิทยาศาสตร์ได้ เพราะเขาเข้าไปครอบครองอย่างถาวร ไม่เอื้อเฟื้อแบ่งปันให้ผู้สร้างได้ใช้ ครูเทศบาลก็ต้องถอยไปสอนในห้องเรียนแทน

มีอยู่ครั้งหนึ่งครูวิทยาศาสตร์มาบ่นกับผู้เขียนว่า เราอยู่เหมือนหมาเฝ้าบ้าน ต้องดูแลอาคารทั้งหมดแต่ไม่สามารถใช้ห้องที่จำเป็นการเรียนการสอนได้ ต้องยอมเขาทุกเรื่อง ไร้ศักดิ์ศรีสิ้นดี ผู้เขียนเข้าใจความรู้สึกของครูคนนั้นดี และบอกเขาไปว่า ศักดิ์ศรีของครูนั้นอยู่ที่เราได้สอนคนไหม ถ้าเราได้สอน เราเต็มใจสอนไหม สอนด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครูโดยหวังให้ลูกศิษย์ของเราเป็นคนดีไหม เป็นครูสอนที่ไหนก็ได้ ใต้ต้นไม้ ศาลาวัด ลานอเนกประสงค์ ขอให้เราสอนเขาจริง ๆ เพราะฉะนั้นอย่าไปยึดติดกับห้องเรียนที่มีเครื่องมือเพียบพร้อม หรืออาคารสวย ๆ ค่าของครูไม่ได้อยู่ที่นั่งเฝ้าวัตถุสิ่งของโดยไม่ให้ผู้อื่นเขาไปใช้ประโยชน์ ครูต้องปรับเปลี่ยนวิธีการสอนใหม่อย่ายึดติดว่า วิชาวิทย์ฯ ต้องเรียนห้องวิทย์ ฯ
หลังจากนั้นครูวิทยาศาสตร์ก็ใช้วิธีการขนเครื่องมือเครื่องใช้อุปกรณ์วิทยาศาสตร์ไปสอนในห้องเรียนปกติ แล้วผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ต่ำกว่านักเรียนที่ได้เรียนในห้องวิทย์หรือเปล่า... ก็เปล่า...นั่นแสดงว่าครูเก่ง ไม่เสียแรงเป็นครูวิทยาศาสตร์รู้จักปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมที่ตึงเครียดได้...
เรียนเชิญมาร่วมสนุก และโหวต ภาพคู่ประทับใจได้ที่ ... โหวตได้แล้วค่ะ..ภาพคู่ประทับใจ
เห็นด้วยมากๆ ค่ะ ตั้งแต่มาอยู่ภูเก็ตพบว่าที่ดินแพงกว่ากทม. อีกค่ะ ...
พท. รร. ในเมือง จำกัด ทำให้บางครั้งดูเหมือน จำนวนห้องเรียน กับ นักเรียน ไม่ค่อยสมดุล กัน .. สังเกตจากรร. ของหลานนะคะ เพราะใครๆ ก็ต่างแห่เข้ารร. เมือง ...
ยังไม่เห็นพท. ภูมิทัศน์จริง เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณปู หากผ่านมาทางเชิงทะเลเชิญเยี่ยมชมนะคะ ยินดีต้องรับค่ะ
ถ้าใช้สมองคิด...คงไม่เป็นเช่นนี้!