การเดินทางเป็นเรื่องยุ่งยากและน่าเบื่อหน่ายสำหรับฉัน  โดยเฉพาะการเดินทางไกล ๆถึง ๕-๖ ชั่วโมง ภายหลังที่ฉันค่อย ๆ แกะเปลือกออกจากตัวฉัน  ทำให้ฉันเริ่มรู้จักการเดินทางโดยรถประจำทางปรับอากาศหรือที่เรียกกันว่ารถทัวร์  เดิมทีเดียวฉันรู้สึกกลัวว่ามันไม่ปลอดภัย  อีกประการหนึ่งนานมาแล้วแม่ของฉันได้ถูกจี้บนรถทัวร์  แต่แม่มีไหวพริบหยิบเงินในกระเป๋าไปใส่ไว้ในรองเท้า ให้เหลือเงินติดกระเป๋าเพียงเล็กน้อย และปลดตะขอสร้อยคอให้ตกไปอยู่ด้านหลังของเสื้อ แม่จึงสูญเสียเงินไปไม่มาก  ส่วนแหวนแม่เก็บไม่ทัน  แต่โจรไม่อยากได้แหวนของแม่เพราะเป็นแหวนเพชร แต่กลับไปขอแหวนทองของเพื่อนแม่ที่นั่งใกล้ ๆ แทน

       เมื่อวานฉันนั่งรถจากพิษณุโลกเวลา ๑๑.๑๕ น. เป็นรถทัวร์วีไอพีขนาดเล็ก ไม่ใช่ฉันเป็นคนระดับวีไอพีหรอกนะ แต่เป็นเพราะฉันมาซื้อตั๋วไม่ทัน เหลือที่ว่างคันนี้เพียง ๑ ที่เพราะคนโดยสารคืนตั๋ว ฉันจึงได้ที่นั่งวีไอพีแทน  ผู้โดยสารส่วนมากเป็นชาวต่างชาติเกือบค่อนรถ  เพราะรถคันนี้แล่นมาจากสุโขทัย

       แถวที่ฉันนั่งมีเพียงสองที่คือ ๖ ซีและ ๗ ดี  นอกนั้นจะมีแถวละ ๔ ที่นั่ง ฉันนั่งคู่กับชาวต่างชาติผู้ชาย ท่าทางเหมือนไม่สบาย  มีท่านทางไอ จาม ฉันจึงส่งยาอมแก้ไอของฉันให้เขา และส่งน้ำให้เขาดื่ม เดินไปขอผ้าห่มมาให้เขาด้วย  เพราะพนักงานรถยังไม่ขึ้นมา  เขายิ้มและกล่าวขอบคุณสั้น ๆ

       จิตสาธารณะที่ฉันติดใจที่จะนำมาเล่าไม่ใช่เรื่องที่ฉันทำความดีกับชาวต่างชาติคนนี้  แต่เป็นเรื่องของสุภาพสตรีไทย หน้าตาดี สวย ดูน่ารักมาก ๆ คนหนึ่งระดับการศึกษาก็คงไม่ถึงกับไร้การศึกษา เพราะสังเกตจากการแต่งกายขอบเธอ วัยไม่เกิน ๓๐ ปี

       แถวหน้าซึ่งเป็นแถวที่ ๕ มีชาวต่างชาตินั่งเต็มแถวทั้ง ๔ ที่นั่ง  ผู้ชายชาวต่างชาติคนหนึ่งนั่งหมายเลข ๕ บีได้วางเป้สพายหลังไว้บนทางเดิน  สุภาพสตรีที่กล่าวถึงเดินขึ้นมา ทำท่าจะก้าวเท้าข้ามเป้สพายหลังนั้น  แต่ฉันบอกให้เธอหยุดก่อนแล้วรีบสะกิดบอกให้เจ้าของเป้ฯ ย้ายเป้มาไว้ที่ว่าง ๆ ด้านหลังที่นั่งซึ่งพอจะวางได้  สุภาพสตรีคนสวยมองฉันอย่างเหยียดหยามเธอคงไม่พอใจที่ทำให้เธอล่าช้าหรือไม่พอใจที่ฉันเห็นคนต่างชาติดีกว่าคนไทยด้วยกันก็ไม่ทราบได้

       สถานการณ์กลับมาให้มีเรื่องเล่าอีกครั้ง  เมื่อรถจอดที่หมอชิต  ทึกคนก็ต้องลง จะรีบจะร้อนก็ต้องลงได้ทีละคน  เธอคนเดิมได้เบียด ๆ ออกมาได้ยินเสียงว่าขอทาง (ช่องทางบนรถ) บังเอิญมีคุณป้าผู้สูงวัยอายุกว่า ๖๐ ปีท่านหนึ่งยืนอยู่กำลังดึงกระเป๋าออกจากชั้นวาง  เธอสมควรรอให้ท่านผู้สูงวัยนั้นได้กระเป๋าก่อน  แต่เธอกลับเบียดจนท่านผู้สูงวัยต้องหลบและแอบเบียดเข้าไปในที่นั่งของคนอื่น

       เมื่อเธอหลุดไปถึงทางลง มีสุภาพบุรุษด้านหน้าเธอคนหนึ่ง  หยุดยืนให้คนโดยสารที่มาทางด้านหลังรถลงไปก่อน ได้ยินเสียงเธอต่อว่าสุภาพบุรุษท่านนั้นว่า "เมื่อไหร่จะลงเสียที" แต่ก็มีเสียงคุณป้าที่โดนเบียดโต้ตอบไปว่า "ต่อไปเธอต้องมารถส่วนตัว"