วัยคฤหัสถ์ของอาศรมในศาสนาฮินดู คือวัยสำหรับการครองเรือน โดยหนุ่มน้อยหน้ามนผู้ผ่านวัยแห่งการเรียนรู้ทั้งวิชาชีพและวิชาจรรยา ต้องเริ่มที่จะหางานทำเพื่อสร้างตน ขณะเดียวกันมีคู่ครองเพื่อสร้างครอบครัว วัยนี้เป็นวัยของกาเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตครอบครัว
หากกล่าวถึงชีวิตครอบครัว เราคงต้องนึกถึง ๑) สามี ๒) ภรรยา ๓) ลูก แต่ก่อนที่จะมีลูกก็เป็นเรื่องของสามีและภรรยานั่นเอง เรามักเคยได้ยินคำว่า ลิ้นกับฟัน ใกล้กันก็กระทบกันเป็นธรรมดา ฝ่ายสามีก็ว่าอย่างหนึ่ง ภรรยาก็ว่าอย่างหนึ่ง ถ้าครอบครัวไหนลงเอยกันด้วยดี ครอบครัวนั้นก็ไปกันตลอดรอดฝั่ง เรียกว่า "ครอบครัวในฝัน" ก็ว่าได้ หลายคู่ต้องการครอบครัวในฝันนั้น
สมัยก่อนเรามักให้ความสำคัญกับพ่อบ้าน ในฐานะ ช้างเท้าหน้า และหัวหน้าครอบครัว ปัจจุบัน คงไม่มีช้างเท้าหน้าหรือเท้าหลัง แต่คงเป็นเท้าเดียวกันทั้ง ๔ ข้าง อย่างไรก็ตาม บางครอบครัวยังยึดจารีตเดิม ถ้าฝ่ายชายเป็นช้างเท้าหน้า กรณีที่เท้าหลังไม่เดินตาม เราจะทำอย่างไร เราก็ต้องการการบริหารการจัดการที่ดี ก็คงไม่มีอะไรมาก วันนี้จึงค้นคว้ามาเตือนตัวเอง
๑) สามีพึงยกย่องเธอในฐานะ "ภรรยา" ให้เกียรติทั้งต่อหน้าและลับหลัง
๒) ไม่ดูถูกดูหมิ่น เหยียดหยาม เยาะเย้ย ถากถาง
๓) ไม่ประพฤตินอกใจ (ทั้งนอกกายด้วย)
๔) มอบความเป็นใหญ่ การตัดสินใจ เรื่องราวภายในบ้านให้กับเธอ
๕) เมื่อถึงคราวสำคัญๆ ก็หาเครื่องประดับมาให้ เพื่อครอบครองหัวใจเธอไว้
แหม...อาจเป็นแนวคิดพื้นๆ ซ้ำซาก ฟังมาบ่อย แต่.....ไม่รู้ว่าใครเอาไปทำกันบ้าง อันนี้เป็นส่วนหนึ่งใน ทิศ ๖ ส่วนเหตุผลสำหรับ ๕ ประการนั้น คิดว่าไม่เกินความสามารถ เช่นข้อ ๕ เครื่องประดับเป็นอย่างไร แวววาว สวยงาม มีค่า ผู้หญิงชอบของสวยงามและดูมีค่า หากเธอได้มา ก็ถูกใจใช่ไหม แต่ต้องเป็นผู้หญิงแท้นะ หากเป็นผู้หญิงกลาย อันนี้ไม่ทราบเหมือนกัน ผมมีความเชื่อว่า น่าจะจัดการภรรยาได้อยู่หมัดจริง เราก็อยู่หมัดด้วยเหมือนกัน ฮาฮา
ขอบคุณครับ
