วิถีและธรรมชาติกับ อ้ายนวล

นวล เป็นหมาเพศผู้ ตอนนี้ "อ้ายนวล"แก่และเป็นขี้เรื้อน ขนล่วง มีผิวหนังเป็นแผลคันทั้งตัว มันพยายามรักษาตัวเองด้วยการ กัดและเลียบริเวณผื่นคันเหล่านั้นหากคันบริเวณหลังมันก็จะนอนหงายเอาตีนชี้ฟ้าแล้วแถกหลังไปกับลานซีเมนต์ เมื่อมันไล่กัดหางตัวเองวิ่งวนอยู่เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร "อ้ายนวล"ชอบไล่กัดงับหางตัวเองมาตั้งแต่เล็กๆเมื่อมันยังเล็กอยู่ถิ่นกำเนิดของมันคือลุ่มน้ำแควน้อยจะเรียกได้ว่ามันมีเชื้อสายป่าๆอยู่เหมือนกัน มันมีสีขาวนวลทั้งตัว อุ้งตีนใหญ่ ขนฟู ดูน่ารัก นั่นคือสาเหตุที่มันต้องมาโตในเมืองหลวง"คุณนวล"ต้องทิ้งป่ามาอยู่เมืองด้วยน้ำมือคน-มาเป็นสัตว์เมือง-อยู่กับความศิวิลัยก์ของมวลมนุษย์เขาเรียกมันว่า"ป่าคอนกรีต"มีเสียงแผดเผากลิ่นอายของควันรถแทนกลิ่นไม้ใบหญ้าและเสียงร้องของนกกา"นวลกำลังจะตาย" ถ้านวลเลือกที่ตายได้-นวล-ไม่รู้ว่าจะเลือกกลับไปตายในป่าที่นวลมา-ป่าที่กำลังเปลี่ยนเป็นเมืองที่มีเหม็นเน่าไปทั่ว-ควันไฟ-ที่กรุ่นในหน้าร้อน- หรือนวลจะตายที่นี่-ในป่าคอนกรีตที่นวลคุ้นเคย-