แสงทองแห่งอิสรภาพส่องอินเดีย
นายกรัฐมนตรีอังกฤษประกาศเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ. ศ. 2490 ว่าจะมอบเอกราชให้ชาวอินเดียในเดือนมิถุนายน พ. ศ. 2491 และได้ตั้งลอร์ด เมาท์บาตเทน ( Lord Mountbatten ) มาเป็นอุปราชเพื่อดำเนินการเปลี่ยนถ่ายอำนาจให้อินเดีย แม้พรรคต่าง ๆ ของอินเดียตกลงกันไม่ได้ก็ตาม การประกาศนี้ทำให้ชาวอินเดียตื่นเต้นดีใจ
ฝ่ายจินนาห์วางแผนเข้าคุมรัฐมุสลิมและก่อความไม่สงบในรัฐปัญจาบและขยายลุกลามเป็นไฟลามทุ่งไปทั่ว เป็นเหตุผลให้ชาวฮินดูและชาวสิกข์ที่เคยมองความเป็นอินเดียว่าเป็นครอบครัวเดียวกันก่อเกิดเปลี่ยนไป
ภายหลังอุปราชเรียกการประชุมผู้นำ 7 คนของอินเดียแล้ว เกิดแผนวันที่ 3 มิถุนายน พ. ศ. 2490 ( The June 3rd Plan ) มีหลักการดังนี้
1 . ถ้าเขตใดมีชาวมุสลิมอยู่มากสามารถจัดตั้งโดมิเนียน ( Dominant ) คือการปกครองต่างหากและต้งสภาล่างรัฐธรรมนูญใหม่ตามประสงค์
2 . ให้ประชาชนในแถบชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือออกเสียงลงประชามติว่าจะเข้ารวมกับปากีสถานหรือไม่
3 . ให้ชาวอำเภอชิลเฮต ที่อยู่ในรัฐอัสสัม ลงประชามติว่าจะรวมกับมุสลิมในเบงกอลหรือไม่
4 . จัดตั้งคณะทำงานการแบ่งปันเขตแดนระหว่างชาวฮินดูและชาวมุสลิมในเบงกอลและปัญจาบ
5 . จะจัดให้มีการร่างกฎหมาย เพื่อพิจารณาฐานะของอินเดีย ถ้ามีการแบ่งอินเดียออกเป็นสองประเทศจริง
ในที่สุดพรรคครองเกรสและพรรคสันนิบาตมุสลิมก็ยอมรับในหลักการนี้ ได้มีการตั้งคณะทำงาน 2 ชุด แต่งตั้งโดยรัฐบาลอังกฤษ และกำหนดมอบอำนาจวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2491
ต่อมาในวันที่ 18 กรกฎาคม พ ศ. 2491 รัฐบาลอังกฤษก็ออกพระราชบัญญัติให้เอกราชอินเดีย ( Indian Independence Act ) ว่าจะให้อินเดียและปากีสถานเป็นเอกราชอยู่ในฐานะการปกครองของจักรภพอังกฤษ.
