ปัญหาหนักใจของคนไทยในการเรียนภาษาจีนกลางอย่างแรกคงหนีไม่พ้นเรื่องของการออกเสียง ด้วยเพราะว่าภาษาจีนกลางเป็นภาษาที่มีลักษณะเป็นอักษรภาพซึ่งไม่สามารถอ่านจากการสะกดตามเสียงพยัญชนะกับสระตรงๆได้เหมือนอย่างในภาษาไทย ดังนั้นการเรียนรู้เรื่องการออกเสียงโดยอาศัยตัวอักษรโรมันถอดเสียงของอักษรจีนกลาง (พินอิน) จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้เรียนในชั้นต้น
          การออกเสียงภาษาจีนกลางที่ผู้เรียนหลายๆคนว่ากันว่ายากนั้นแท้จริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่ เพราะหากเรารู้จักกลวิธีการเรียนรู้ระบบเสียงโดยใช้ประโยชน์ของวิชาสัทศาสตร์ (วิชาแขนงหนึ่งของภาษาศาสตร์) เข้ามาช่วยอธิบาย ความยากก็จะถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจและพร้อมที่จะฝึกออกเสียงได้อย่างเป็นระบบ
          ตามธรรมชาติของเสียงที่ออกจากปากมนุษย์เพื่อใช้ในการสื่อสารนั้นโดยปกติจะมีเสียงที่ทับซ้อนหรือเสียงที่มีความเหมือนกันอยู่หลายเสียงด้วยกัน อย่างในระบบการออกเสียงภาษาจีนกลางและภาษาไทยเองก็เช่นกัน ซึ่งในวันนี้เราจะเริ่มทำความรู้จักเสียงพยัญชนะและการออกเสียงในภาษาจีนกลางก่อนสัก 8 เสียงที่มีอยู่แล้วในภาษาไทย คนไทยจึงออกเสียงได้อย่างสบายๆโดยเทียบเสียงได้กับเสียงพยัญชนะไทย ดังนี้
เสียงพยัญชนะกลุ่มที่ 1: เสียงที่เกิดจากริมฝีปากบนกับล่าง
b: ป     p: พ    m: ม     f: ฟ
เสียงพยัญชนะกลุ่มที่ 2: เสียงที่เกิดจากปลายลิ้นกับปุ่มเหงือก
d: ต     t: ท    n: น     l: ล
เหลือเสียงอีก 4 กลุ่มเราค่อยเรียนรู้กันในวันต่อๆไป